Acrylic Stand Gift Test

ช่วงนี้ชอบพวกสินค้าอคริลิคมากเลยค่ะ ทั้งพวงกุญแจ อคริลิคแสตนด์ ฯลฯ
รู้สึกว่าเวลาทำออกมาเป็นตัวละครแล้วมันดูเป็นมิติดี เห็นเลเยอร์คอสฯ บางคน
ก็ทำเป็นอคริลิคตัวเองไซส์มินิวางขาย รู้สึกแบบ…คิดได้นะเนี่ย น่ารักดี

แล้วประจวบเหมาะกับใกล้วันเกิดแฟนแล้ว ปกติจะคิดหนักเรื่องของขวัญเพราะไม่รู้จะให้อะไรดี
แต่ปีนี้มีไอเดียนี้อยู่ในใจ และร้านที่คิดจะสั่งทำเอาไว้ด้วยแล้ว ก็เลย… เอานี้นี่แหละ
อยากลองทำเป็นอคริลิคแสตนด์ ลายหน้าหลัง ไม่เหมือนกัน ให้ดูลอยตัวมีมิติ

ก็เลยมานั่งร่างวาดๆ อยู่สองวัน + อู้ (แอบเสียวๆ ว่าเจ้าของวันเกิดจะเห็นก่อนเหมือนกัน)
ใช้ Clip Studio และตกแต่งปิดท้ายนิดหน่อยด้วย Photoshop

30505528536_d7d1f85ee9_k

และก็ส่งให้ร้านทำไดคัต (จริงๆ เราก็ทำไดคัตไว้แล้วอ่ะนะ แต่ร้านจะทำให้ใหม่เอง..)
ใช้เวลาประมาณ 4-5 วัน ก็ออกมาตามภาพเลยค่ะ ทางร้านจะแถมพวงกุญแจอคริลิคให้ด้วย
เพราะเนื่องจากอยู่ในโปรโมชั่น แต่ไม่นึกว่าจะทำให้สองอันเลย ทั้งใจดี และดีใจนะเนี่ย ฮะๆ

30541770875_9dd955fb25_k

เป็นอคริลิคพิมพ์ขอบเกือบใส(?) เพราะร้านดันทำขอบพื้นเหลืองให้
จริงๆ เราอยากได้ใสทั้งหมดมากกว่า แต่ไม่เป็นไร แบบนี้ก็ได้ น่ารักดี
พิมพ์ลายสองด้าน หน้าหลัง + ฐานตั้ง (อันนี้เรากำหนดขนาดอคริลิคให้ร้านเองค่ะ)

30425205022_f5fd70c809_k

พวงกุญแจที่แถมมาก็เช่นกันค่ะ

30505534216_8dffa030ae_k

ถือได้ว่าเป็นของขวัญที่ลงแรงลงกายใจและเงินทุนแล้วรู้สึกคุ้มค่าดีค่ะ
ออกมาน่ารักสมใจ คนได้รับก็ชอบมากๆ ด้วย
เป็นของขวัญทำเองที่มีชิ้นเดียวในโลกไม่มีสองแน่นอน!!

ถ้าใครอยากได้ของขวัญน่ารักๆ แบบนี้มาจ้างเราวาดได้นะคะ (ห๊ะ โฆษณา!?)
แล้วร้านที่เราสั่งทำชื่อร้าน Sketch Pleases Premium (เฟสบุ๊ค) ค่ะ
เจ้าของร้านตอบไวดี ถามอะไรเขาตอบหมด บริการกันเองและดีมากๆ ค่ะ

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ค่ะ ^^
หวังว่าจะได้ไอเดียไปทำของขวัญวันเกิดให้คนพิเศษกันนะคะ

Advertisements

Tales of Ichiban Kuji Last One!

วันนี้ไปงานสัปดาห์หนังสือกับเพื่อนมาค่ะ จริงๆ ก็ลังเลว่าจะไปดีมั้ย
แต่เหตุที่ทำให้ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วก็คือ…
ในงานมีจับฉลากสินค้าเทลส์ออฟนั่นเองค่ะ !!! มีคนมาส่งข่าวบนเฟสบุ๊ค
ไอเราก็ไม่รีบรอช้าค่ะ รีบไปวันถัดไปทันที

จริงๆ วันแรกที่ทราบข่าวก็มีเพื่อนบางกลุ่มเขาไปจับกันมาบ้างแล้ว
ได้รางวัล A ที่เป็นภาพวาดสเลย์คามุยกับมิคุริโอ้ ไปด้วยค่ะ น่าอิจฉามากๆ

ส่วนตัวเราเฉยๆ กับรางวัลที่เหลือนะ พวกสมุดโน้ต ผ้าเช็ดหน้า แก้วน้ำ นี่ไม่อยากได้มากๆ ฮาา
ที่อยากได้จริงๆ คือรางวัล Last One ภาพวาดไลฟิเซ็ต กับเวลเว็ตค่ะ
ยังคุยกับเพื่อนขำๆ ว่า รางวัลนี้นี่ เป็นรางวัลของยอดนักเหมาขยะ ฮ่าๆ
เป็นรางวัลสำหรับคนซื้อจับฉลากทั้งหมดเป็นคนสุดท้าย…
ซึ่งถ้ารางวัลหลังๆ มันเหลือแต่ของที่คนอื่นเขาไม่เอาแล้วนี่…
ลาสวันก็เหมาะสมกับคนที่จะรับไปค่ะ (หัวเราะ)
แต่ด้วยใจยังมีความหวัง ก็เลยไปดูค่ะ เผื่ออาจจะมีดวงจับฉลากได้ของดีๆ อย่างอื่นแทน

ไปถึงงานตอนบ่ายสองโมงค่ะ กับภาพที่เห็นตรงหน้า…

101584101583

แทบจะร้องไห้ค่ะ เพราะกะจะมาจับฉลากเพื่อหวัง A ไม่ก็ B แต่ทั้งสองอย่างหมดไปแล้ว!!
คนมาจับนี่ดวงทำด้วยอะไรคะ T_T ถ้าให้เทียบกับเปอร์เซนต์ของของที่เหลือแล้ว
ของไม่อยากได้ประมาณ 70% เลยล่ะค่ะ พนักงานก็เห็นเราเดินวนไปมาหลายรอบ
เลยเชียร์ให้เราเหมาไปเลยเพราะเห็นอยากได้ลาสวัน… 28 ใบนะคะพี่…
ได้โปรดให้เกียรติตังในกระเป๋าเราด้วย…

101582

จริงๆ ค่าจับฉลากต่อครั้งคือ  350 บาท สำหรับไทยราคานี้คือ โคตรแพง ค่ะ !
ราคาญี่ปุ่นคือ 620 เยน ต่อการจับ (ตีเงินไทยราวๆ 250 บาท คนเอาเข้ามา กำไรเละเทะ!!)
แต่เนื่องจาก Tales of เป็นซีรี่ย์เกมที่ไม่ค่อยดังในไทย กว่าจะมีการเอาเข้ามาซักครั้งนี่
แทบจะกราบไหว้ฟ้าดินกันเลยล่ะค่ะ เลยรู้สึกว่ายังไงก็ไม่ควรพลาดจริงๆ

แต่ยังทำใจกับของที่เหลือไม่ได้ค่ะ… รู้สึกดวงตัวเองไม่ได้ดีพอที่จะได้รางวัลบนๆ
ความหวังสุดท้ายที่ภาวนาได้คือ “ลาสวัน” เท่านั้น เลยไปเดินดูหนังสือส่วนอื่นของงานแทน
กะว่าท้ายๆ ก่อนกลับค่อยแวะมาดูอีกรอบละกัน…
ดูจากรางวัลที่เหลือ ใครจะยังอยากจับอีกบ้างมั้ยนะ เพราะกับดักค่อนข้างเยอะเลย…

พอแวะกลับมาดูอีกทีตอนประมาณเกือบทุ่ม ก็ต้องตะลึงกับภาพที่เห็นอีกครั้ง!!

101586

เหลืออยู่ 8 ใบค่ะ!! จากคำให้การของพนักงานที่มาเฝ้าอยู่ที่บูธคือ
มีคนเดินมาวนๆ เล็งๆ Last One อยู่หลายคนแล้ว… มีน้องคนนึงมาจ่ายไปเยอะมาก
เพราะอยากได้สแตร็ปที่เป็นพวงกุญแจ (ไม่รู้ว่าน้องเขาได้ไปหรือเปล่า…)
แต่รางวัลที่เหลืออยู่ตอนนี้ กับของที่ไม่อยากได้หายไปหมดแล้ว……
ความคิดในหัวนี่ถึงกับชาไปพักนึงเลย เพราะคิดไม่ถึงว่าโอกาสที่จะคว้าลาสวัน มาอยู่ตรงหน้าแล้ว!!
ถึงแม้ว่า 8 ใบ รวมเป็นเงินไทยประมาณ 2,800 บาท!! โคตรแพง
แต่โอกาสแบบนี้ใช่ว่าจะมีกันบ่อยๆ แล้วของที่เหลือตอนนี้กลับเป็นของที่เรารับได้หมดเลย!
แก้ว 1 ใบ สแตร็ปเซส 2 สแตร็ปเบอ 5 เหมาหมดนี่ก็ได้ลาสวันไปครอบครอง!!

101588

ต้องบอกว่าโชคดีที่เพื่อนที่มาด้วยกันกับคนที่ไม่ได้มาแต่ฝากมาจับ
เขาก็อยากได้สแตร็ปอยู่พอดี ทุกอย่างประจวบเหมาะ เลยตัดสินใจควักเนื้อ เอ้ย ควักเงิน จ่ายค่ะ!
พึ่งเคยจ่ายเงินงานหนังสือให้กับบูธเดียวตู้มเกือบสามพันเลยนะนี่ แทบจะร้อง…
แต่ความรู้สึกคือดีใจมากๆ ที่ได้ลาสวัน แล้วก็ต้องขอโทษท่านอื่นๆ ที่เล็งลาสวันไว้นะคะ
การที่เราได้มาครอบครอง ก็เป็นการตัดโอกาสคนอื่นไปเช่นกัน TT
(พึ่งเคยจะเหมาตู้จับฉลากอะไรกับเขาครั้งแรกนี่ล่ะ) ของที่ได้มาก็ตามนี้ค่ะ

104245104244
101585

แต่ไม่เคยอยากได้ของอะไรเท่านี้มาก่อน ตอนนัดมางานกับเพื่อนนี่ยังพูดกันเลยว่า
ฝากพี่ที่บูธดูลาสวันไว้ได้มั้ย จะหมดแล้วโทรมาบอกที ฮ่าๆ จริงจังฉันนั้นเลย

14706958_10202552511811062_3670433042044025108_o14712722_10202552512611082_4207233485356770582_o14691249_10202552512691084_6875315637138926899_o

Last One เป็นภาพวาดพร้อมกรอบรูป (พลาสติก) เป็นภาพไลฟิเซ็ตกับเวลเว็ต
ที่ดูอ่อนโยนที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา (เพราะติดเกมนี้งอมแงมด้วย)
เหมือนเวลเว็ตกำลังลูบหัวฟี่และบอก “จงมีชีวิตอยู่ต่อไปในแบบของเธอ”

แอบไปส่องต่างชาติเกี่ยวกับรางวัลลาสวันนี้มาค่ะ ดูเขาจะเหมาหนักกว่าเราเยอะเลย ฮาาา
ประมาณ 20 ชิ้น+ เขาก็เหมากันเกลี้ยงเลย กระเป๋าหนักทุ่มทุนจริงๆ
กับเราแค่รางวัล 8 ชิ้นนี่ก็รู้สึกกินแกลบแล้ว ยังได้ลาสวันมาอีกนี่โชคดีมากๆ เลย ^^’

อยากบันทึกวันเวลาแห่งความตื่นเต้น ลุ้น ดีใจนี้ไว้ในความทรงจำเลยมาพิมพ์เก็บไว้
ว่าวันหนึ่งเราก็เคยได้ทำอะไรแบบนี้กับเค้า มีเพื่อนฝูงที่แม้จะทะเลาะกันบ้าง
แต่ก็มาคืนดีกันได้เพราะเรื่องที่ชอบเหมือนๆ กัน… ได้พบว่าการกดกาชาแล้วได้ห้าดาว
ยังมีอยู่จริง!? (ไปกินราเม็งต่อกับเพื่อน แล้วเปิดกาชากัน รอบแรกไม่ได้ แต่รอบสองได้!)

ขอบคุณท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้ได้นะคะ (พร่ำยาวไปนิด?) ^^
หวังว่าทุกท่านจะมีช่วงเวลาดีๆ ที่อยากเก็บไว้เป็นความทรงจำแบบนี้กันนะคะ

วันที่หกล้ม

วันนี้จู่ๆ ก่อนที่จะออกไปข้างนอก ก็โดนชวนไปเล่นบาสบนดาดฟ้าคอนโดค่ะ

เมื่อก่อนเราเป็นคนที่ชอบเล่นบาสเอามากๆ รู้สึกตัวเองชู้ตแม่นอยู่เหมือนกัน ในบรรดาสาวๆ ด้วยกันล่ะนะ แต่เนื่องจากไม่ได้ออกกำลังกายมานาน บาสนี่ก็ไม่ได้แตะมาชาติเศษ ทำให้ชู้ตไม่ลงจนอึ้งเอาซะมากๆ ค่ะ ไม่ว่าจะชู้ตเท่าไหร่ก็ไม่ลง… นี่เราสนิมเกาะ หรือว่าขนาดดวงชู้ตบาสยังไม่มี? (หัวเราะ)

และเนื่องด้วยช่วงนี้มีฝนตกบ้าง ทำให้มีน้ำขังนองบนพื้น เวลาเล่นบาสก็จะกลัวว่ามันจะไปโดนน้ำ ทำให้ต้องสัมผัสลูกบาสพร้อมน้ำเปียกๆ … มันเป็นความรู้สึกที่ขยะแขยงอย่างบอกไม่ถูก

ทันใดนั้นฟ้าก็เหมือนจะกลั่นแกล้งลงมา… ลูกบาสเด้งไปทางแอ่งน้ำค่ะ ไอเราก็เลยรีบวิ่งหวังจะไปตบให้ลูกบาสลอยข้ามไป… พรื่ด!!! กลายเป็นว่าเราซะเองที่ลื่น!!

ในใจตอนนั้นนี่รู้สึกได้อย่างเดียวว่า ‘ชิบหายแล้ว’ โธ่กำลังจะออกไปข้างนอก มาล้มเลอะเทอะแบบนี้… ยิ่งช่วงนี้รู้สึกตัวเองโชคไม่ดีซวยซับซวยซ้อน รู้สึกแย่มากจริงๆ วินาทีนั้น… เจ็บก้น แขนกระแทก แต่แปลกมากที่เรากลับไม่ได้หลับตาเพราะหวาดกลัว

ภาพที่เห็นตรงหน้ากลายเป็นภาพสโลโมชั่น ตัวเราที่กำลังลื่นไถลไปกับพื้นที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำ น้ำที่กระทบตัวกระจายออกข้างราวกับซุปเปอร์สแปลช… รู้ตัวอีกทีก็เปียกไปค่อนตัวแล้ว

คนชวนมาเล่นบาสทำท่าตกใจและรีบวิ่งมาดูเราด้วยอาการเป็นห่วงและโทษตัวเอง ราวกับคิดว่าเราคงจะโมโหแน่แล้ว… แต่กลับกัน เราก็รู้สึกว่าตัวเองควรจะโมโห… โมโหกับอะไร?? นั่นสิ!? คิดไม่ออกค่ะ ทำได้แค่หัวเราะออกมาดังๆ ฮ่าๆๆๆๆ รู้สึกตัวเองเหมือนตัวโจ๊กในหนังหรือการ์ตูนซักเรื่อง ที่กำลังสร้างฉากสุดยอดให้คนที่ดูอยู่ได้หัวเราะออกมา คนที่กังวลก็กลายเป็นหัวเราะตาม บรรยากาศที่ดูเหมือนจะเลวร้าย กลับดีขึ้นทันตา แล้วก็กลับห้องไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่

กลับมาอาบน้ำก็คิดไปนะคะว่า … แปลกเนอะ วินาทีที่ล้มนั้นรู้สึกแย่ ทุกอย่างแย่ไปหมด ถ้าตัวเราตอนนั้นเป็นเด็กวัยสามสี่ขวบ รับรองว่าคงต้องร้องไห้กระจองงองแงอย่างแน่นอน ทำไมนะ? เพราะรู้ว่าล้มแล้วก็เจ็บ ล้มแล้วเสื้อผ้าเลอะ ล้มแล้วแม่ต้องว่าแน่ๆ เลย สร้างความลำบากให้ตัวเองและคนอื่น อีกทั้งยังต้องมีคนหัวเราะเยาะแน่ๆ

แต่ ณ ตอนนี้ เราโตแล้ว? โตพอแล้วที่จะไม่ร้องไห้ และเลือกที่จะแก้ปัญหามันได้ ความผิดพลาดเล็กน้อยของตัวเรา ไม่ควรต้องไปโกรธหรือร้องไห้ให้ใคร … เราเลือกที่จะยอมรับหัวเราะไปกับมันได้ … ถ้ามีคนบันทึกภาพวีดีโอจังหวะนั้นไว้ได้ เราว่ามันคงเป็นภาพที่สุดยอดมากๆ และคงมีคนขำหัวเราะ หรือชอบกับความเฟอะฟะของยัยนี่ก็เป็นได้ คิดแล้วตัวเองก็หัวเราะออกมาค่ะ …

รู้สึกเสียดายอย่างเดียวที่ตอนนั้นไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองสภาพเลอะเทอะสุดๆ ก้นจ้ำเบ้า ข้อศอกกระแทกเป็นแผล ไม่ไหวเลยค่ะ ฮ่าๆๆ เป็นประสบการณ์ที่ไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว คิดว่าทุกๆ คนควรลองมาหกล้มแบบนี้ดูอีกซักครั้งนะคะ อาจจะรู้สึกเหมือนได้ระลึกย้อนวัย แล้วมองดูว่าตัวเองได้ก้าวออกมาจากจุดเดิมของตัวเองในอดีตนั้นไกลแค่ไหน

 

Believe or Not?

คุณเคยเชื่อในโชคชะตา ปาฏิหาริย์มั้ยคะ?

เราเชื่อนะคะ ว่าสิ่งเหล่านั้นมีอยู่จริง… แต่การจะทำให้เกิดอีเว้นท์แบบนั้นขึ้นได้นี่ ไม่รู้ว่าต้องรวมพลังใจไว้มากแค่ไหนถึงจะได้มา…วันก่อนเราพูดถึงความสิ้นหวังในการเปิดกาชาเกมๆ หนึ่งค่ะ ที่ทุ่มเทให้ไปหลายอย่าง รวมทั้งเงินด้วย… แต่ก็ยังเปิดไม่ได้อะไรเลย

ทนไม่ไหวก็ไปนั่งรีไอดีใหม่ค่ะ ในเมื่อยังพอมีเวลาอยู่ เราไม่รู้ว่าสุดท้ายของเวลานี้ เราจะสมหวังหรือไม่ การหาแผนสำรองก็เป็นเรื่องที่ไม่ได้แย่เกินไป ก็รีไอดีไปเรื่อยๆ ค่ะ ประมาณรอบที่หก ได้ไอดีที่คิดว่าตัวเริ่มต้นอะไรมันจะห่วยได้ขนาดนี้ แต่พอเปิดกาชาเท่านั้นล่ะ… ออกตัวที่ต้องการเลย แถมตัวพิเศษไปอีกตัว … เหมือนว่าบ่นมากๆ แล้วเกมมันรับรู้ได้ด้วยตัวมันเองหรือไงกันนี่? ก็ยอมทนเล่นไอดีใหม่ค่ะ ดีใจจริงๆ นะถึงแม้จะเป็นชะตาที่เราบังคับสร้างมันขึ้นมาก็ตาม

แต่เราก็ไม่เคยหมดหวังกับไอดีเก่าที่เล่นมานะ เพราะเป็นไอดีที่ทุ่มเทมาเป็นปี ตัวดีๆ ก็เยอะแยะ ของอะไรก็พร้อมหมด… แม้หลังๆ จะเปิดไม่ได้ตัวใหม่พิเศษมาเลยก็ตาม …ไม่ว่ายังไงเราก็ยังคงอยากให้ได้ตัวพิเศษนั้นในไอดีที่เป็นของเราอันนี้นี่แหละค่ะ! คิดว่าถ้าคนเราทำทุ่มเทถึงที่สุด ไม่ละทิ้งความหวังไป เราจะได้สิ่งที่เราปราถนามา (มั้ง?) เชื่อดีกว่าไม่เชื่อค่ะ

จนกระทั่งวันสุดท้ายก่อนที่ตู้กาชานี้จะจากไป… เราใช้สิ่งสุดท้ายที่มีเป็นการเปิดสี่ครั้งสุดท้าย (จากหินฟรีที่พยายามหามา) … ตอนนั้นหวังครึ่งๆ นะคะ ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เราทำดีที่สุดแล้ว… แล้ว… ก็ไม่ได้ …ตามคาดค่ะ หัวเราะแบบเซ็งๆ แต่ทำอะไรไม่ได้แล้ว ไปเล่นเก็บอีเว้นท์ในเกมต่อ และเห็นว่าไอเทมที่ได้จากอีเว้นท์ มีสิ่งที่ทำให้เปิดได้อีกถึงสองครั้ง!! บอกเลยว่าตอนนั้นทั้งตะลึงและตื่นเต้นค่ะ เหมือนฟ้าประทานพรมาให้ คือไม่คิดว่าจะมีความหวังสุดท้ายเหลือซ่อนอยู่… เอาล่ะ เปิดแบบไม่มีไรจะเสีย เสี่ยงเป็นครั้งสุดท้าย…

ได้มาค่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ถ้ามีคนบันทึกหน้าตาเราตอนนั้นไว้ได้นี่ คิดว่าคงเป็นใบหน้าที่สุดยอดที่สุดในสามโลกแล้วล่ะค่ะ ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะดีใจอะไรได้มากขนาดนี้ จนเนื้อตัวสั่นเลย เข้าใจคำว่าดีใจจนเนื้อเต้น ก็วันนี้นี่ล่ะ รู้สึกขอบคุณคนบนฟ้าที่เมตตา ขอบคุณตัวเองที่ไม่ยอมแพ้ ขอบคุณทุกกำลังใจของเพื่อนๆ ที่ลุ้นกันมา รู้สึกเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน ถึงจะทรมาณ แต่สุดท้ายจบแบบมีความสุข นี่มันแฮปปี้คูณสิบเท่าจริงๆ

ยิ่งทำให้ความเชื่อนี้แข็งแกร่งขึ้นค่ะ “ถ้าเราไม่ยอมแพ้ ไม่ละความพยายาม มุ่งมั่น ทุ่มเท อย่างสุดกำลัง ปาฏิหาริย์ก็จะมาหาเราเอง” ขอบคุณจริงๆ ค่ะ!!

Pay for Luck?

ประเทศญี่ปุ่นนี่เป็นประเทศหนึ่งๆ ที่ใช้สิ่งที่เรียกว่า “โชค และ ดวง” ในหลายๆ สิ่ง แต่โดยเนื้อแท้ของคนญี่ปุ่นแล้วก็ไม่รู้ว่าเค้ายึดติดสิ่งนี้มากแค่ไหน…

เราสามารถพบเห็นการเสี่ยงดวงเหล่านี้ได้ทั่วไปหากใช้ชีวิตในญี่ปุ่นหรือจากคำบอกเล่าของเพื่อนฝูงที่ไปเที่ยวหรืออาศัยอยู่ที่นั่น… ไม่ว่าจะเป็นการเสี่ยงดวงเพื่อเอาตัวละครหรือไอเทมพิเศษในเกม เสี่ยงดวงในการได้บัตรเข้าชมคอนเสิร์ตนักร้องดังหรืออีเว้นท์ใหญ่ๆ เสี่ยงดวงเพื่อได้สิทธิพิเศษเข้าไปซื้อของในร้านดัง, สินค้าลดราคา หรือสินค้าลิมิตเต็ด (!?) อาจจะฟังดูแบบ มีแบบนี้ด้วยเรอะ? แต่สิ่งนี้มีอยู่จริงๆ ค่ะ เราว่าคนญี่ปุ่นเค้าจริงจังกันเรื่องนี้มากเลยนะ…

มาคิดๆ ดูก็ต่างกับไทยเราที่ใครเร็วใครไวก็ได้ไป ความเท่าเทียม =  0 เผลอๆ อาจจะติดลบด้วยซ้ำหากใครมีสิ่งที่เรียกว่า เส้นสาย … ไทยเราอาจจะชินกับสิ่งที่เหล่านี้มากไป? จนรู้สึกว่าการเสี่ยงดวง แล้วไม่ได้เนี่ย … ทำไมถึงต้องเป็นแบบนั้นด้วย? ทั้งที่เราก็ทุ่มเทขนาดนี้?

จริงๆ ที่มาพิมพ์แบบนี้ก็เพราะ ช่วงนี้เราติดเกมมือถือของญี่ปุ่นอยู่เกมหนึ่งค่ะ แล้วบังเอิญว่าตัวละครที่เราอยากได้มากๆ เป็นตัวพิเศษที่พึ่งมา มีเวลาจำกัดในการเปิดหา… จึงทุ่มทุกสิ่งทุกอย่างที่สะสมมา แบบไม่เคยเสียตัง ใช้ทุกอย่างที่มีในเกม… เพื่อสุ่มหา และหวังไว้อย่างสูงว่าจะได้มา… กลายเป็นว่าช่วงนี้เราบ้าดวงไปเลยล่ะค่ะ บ้านก็ลุกมาเก็บกวาด ทำจิตใจแจ่มใส หวังว่าสิ่งดีๆ จะเข้ามา… นี่เราจริงจังมากไปมั้ย?

แต่ผลสุดท้ายก็ “นก” คำที่วัยรุ่นสมัยนี้ฮิตติดปากในการเรียกสิ่งที่พลาดจากความคาดหวัง… พอพลาดแล้วก็พยายามใหม่ คิดว่าพยายามให้ถึงที่สุด ฟ้าอาจจะมีตา… เราคิดน้อยไปค่ะ มองโลกน้อยไปค่ะ… บางอย่างในชีวิตมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราหวังอยากให้เป็นเสมอไป

แต่สิ่งที่เรียกว่ากิเลสหรือความอยากรู้อยากเห็น อยากทดลองในตัวมนุษย์นั้น มีอยู่เหนือคณานับจริงๆ ค่ะ สุดท้ายเราก็ยอมเสียตังให้กับเกม เรียกได้ว่าเป็นครั้งแรกที่ยอมเสียเงินเพื่อเสี่ยงกับคำที่เรียกว่า “ดวง” ถึงแม้ว่าสำหรับเกมนี้การจ่ายเงิน จะทำให้ได้มาครอบครองที่แน่นอน… แม้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้วแต่ผลสุดท้ายก็ยัง นก และ ซ้ำ

กลายเป็นบทเรียนแสนแพงว่า เงิน ใช้ซื้ออะไรได้มากมาย แต่กับ “ดวง” … ตัวใครตัวมันจริงๆ ค่ะ

ก่อนหน้านี้เราได้ดูเรื่อง Juuhan Shuttai เป็นซีรี่ย์ญี่ปุ่น ที่เกี่ยวกับกองบรรณาธิการการ์ตูนญี่ปุ่น มีตอนหนึ่งที่เล่าย้อนถึงอดีตของประธานบริษัท ว่าเขาเคยเป็นคนยากจน เคยเกือบเดินหลงผิด แต่วันหนึ่งได้พบกับชายแก่คนที่ทำให้ชีวิตและความคิดของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล ใจความประมาณว่า ‘ชีวิตคนเราทุกคนสามารถสะสมดวงชะตาได้ ด้วยการทำความดี ทำสิ่งที่ดีๆ แก่ตัวเองและคนอื่น หากเราใช้โชคของเราไปกระทำในสิ่งที่ไม่ดี อย่างการเล่นการพนัน ฯลฯ ดวงของเราก็จะค่อยๆ หมดไป…’ อาจจะฟังดูน่าเหลือเชื่อ แต่การคิดดี ทำดี ทำจิตใจให้สดใสร่าเริง ค้นหาความสุขเล็กๆ ในแต่ละวันให้พบ จะทำให้สิ่งดีๆ เข้ามาหาเราเอง โดยที่เราไม่ต้องเรียกร้อง…

ดังนั้นเรามาเริ่มทำความดี สะสมดวงชีวิตกันเถอะค่ะ!!