วันที่หกล้ม

วันนี้จู่ๆ ก่อนที่จะออกไปข้างนอก ก็โดนชวนไปเล่นบาสบนดาดฟ้าคอนโดค่ะ

เมื่อก่อนเราเป็นคนที่ชอบเล่นบาสเอามากๆ รู้สึกตัวเองชู้ตแม่นอยู่เหมือนกัน ในบรรดาสาวๆ ด้วยกันล่ะนะ แต่เนื่องจากไม่ได้ออกกำลังกายมานาน บาสนี่ก็ไม่ได้แตะมาชาติเศษ ทำให้ชู้ตไม่ลงจนอึ้งเอาซะมากๆ ค่ะ ไม่ว่าจะชู้ตเท่าไหร่ก็ไม่ลง… นี่เราสนิมเกาะ หรือว่าขนาดดวงชู้ตบาสยังไม่มี? (หัวเราะ)

และเนื่องด้วยช่วงนี้มีฝนตกบ้าง ทำให้มีน้ำขังนองบนพื้น เวลาเล่นบาสก็จะกลัวว่ามันจะไปโดนน้ำ ทำให้ต้องสัมผัสลูกบาสพร้อมน้ำเปียกๆ … มันเป็นความรู้สึกที่ขยะแขยงอย่างบอกไม่ถูก

ทันใดนั้นฟ้าก็เหมือนจะกลั่นแกล้งลงมา… ลูกบาสเด้งไปทางแอ่งน้ำค่ะ ไอเราก็เลยรีบวิ่งหวังจะไปตบให้ลูกบาสลอยข้ามไป… พรื่ด!!! กลายเป็นว่าเราซะเองที่ลื่น!!

ในใจตอนนั้นนี่รู้สึกได้อย่างเดียวว่า ‘ชิบหายแล้ว’ โธ่กำลังจะออกไปข้างนอก มาล้มเลอะเทอะแบบนี้… ยิ่งช่วงนี้รู้สึกตัวเองโชคไม่ดีซวยซับซวยซ้อน รู้สึกแย่มากจริงๆ วินาทีนั้น… เจ็บก้น แขนกระแทก แต่แปลกมากที่เรากลับไม่ได้หลับตาเพราะหวาดกลัว

ภาพที่เห็นตรงหน้ากลายเป็นภาพสโลโมชั่น ตัวเราที่กำลังลื่นไถลไปกับพื้นที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำ น้ำที่กระทบตัวกระจายออกข้างราวกับซุปเปอร์สแปลช… รู้ตัวอีกทีก็เปียกไปค่อนตัวแล้ว

คนชวนมาเล่นบาสทำท่าตกใจและรีบวิ่งมาดูเราด้วยอาการเป็นห่วงและโทษตัวเอง ราวกับคิดว่าเราคงจะโมโหแน่แล้ว… แต่กลับกัน เราก็รู้สึกว่าตัวเองควรจะโมโห… โมโหกับอะไร?? นั่นสิ!? คิดไม่ออกค่ะ ทำได้แค่หัวเราะออกมาดังๆ ฮ่าๆๆๆๆ รู้สึกตัวเองเหมือนตัวโจ๊กในหนังหรือการ์ตูนซักเรื่อง ที่กำลังสร้างฉากสุดยอดให้คนที่ดูอยู่ได้หัวเราะออกมา คนที่กังวลก็กลายเป็นหัวเราะตาม บรรยากาศที่ดูเหมือนจะเลวร้าย กลับดีขึ้นทันตา แล้วก็กลับห้องไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่

กลับมาอาบน้ำก็คิดไปนะคะว่า … แปลกเนอะ วินาทีที่ล้มนั้นรู้สึกแย่ ทุกอย่างแย่ไปหมด ถ้าตัวเราตอนนั้นเป็นเด็กวัยสามสี่ขวบ รับรองว่าคงต้องร้องไห้กระจองงองแงอย่างแน่นอน ทำไมนะ? เพราะรู้ว่าล้มแล้วก็เจ็บ ล้มแล้วเสื้อผ้าเลอะ ล้มแล้วแม่ต้องว่าแน่ๆ เลย สร้างความลำบากให้ตัวเองและคนอื่น อีกทั้งยังต้องมีคนหัวเราะเยาะแน่ๆ

แต่ ณ ตอนนี้ เราโตแล้ว? โตพอแล้วที่จะไม่ร้องไห้ และเลือกที่จะแก้ปัญหามันได้ ความผิดพลาดเล็กน้อยของตัวเรา ไม่ควรต้องไปโกรธหรือร้องไห้ให้ใคร … เราเลือกที่จะยอมรับหัวเราะไปกับมันได้ … ถ้ามีคนบันทึกภาพวีดีโอจังหวะนั้นไว้ได้ เราว่ามันคงเป็นภาพที่สุดยอดมากๆ และคงมีคนขำหัวเราะ หรือชอบกับความเฟอะฟะของยัยนี่ก็เป็นได้ คิดแล้วตัวเองก็หัวเราะออกมาค่ะ …

รู้สึกเสียดายอย่างเดียวที่ตอนนั้นไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองสภาพเลอะเทอะสุดๆ ก้นจ้ำเบ้า ข้อศอกกระแทกเป็นแผล ไม่ไหวเลยค่ะ ฮ่าๆๆ เป็นประสบการณ์ที่ไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว คิดว่าทุกๆ คนควรลองมาหกล้มแบบนี้ดูอีกซักครั้งนะคะ อาจจะรู้สึกเหมือนได้ระลึกย้อนวัย แล้วมองดูว่าตัวเองได้ก้าวออกมาจากจุดเดิมของตัวเองในอดีตนั้นไกลแค่ไหน

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s