งานพาร์ทไทม์ครั้งแรก

กาลครั้งหนึ่ง.. ยังมีภูตน้อยตัวเล็กๆ (=_=;) ตนนึง…
ที่กำลังจะออกเดินทางผจญภัย.. จากขอบฟ้าสีครามอันไกลโพ้น~…

ไม่ใช่ละ!!! เข้าเรื่องกันดีกว่า ^^’… เริ่มเรื่องจาก ประสบการณ์อันไม่มากมาย
กับการเริ่มทำงานหาเงินด้วยลำแข้งของตัวเอง… ครั้งแรกในชีวิต(แหละมั้ง?)

เนื่องมาจาก บังเอิญผ่านไปเห็นร้านการ์ตูนหน้ามหาลัย กำลังรับสมัครพนักงาน
ฟูลไทม์/พาร์ทไทม์ ก็เลยนึกสนใจอยากทำขึ้นมา (ช่วงนั้นกำลังหน้าเงินสุดๆ ฮาๆ)
แล้วไอเราก็เป็นขาประจำร้านนั้นอยู่แล้วด้วย ถึงจะไม่ค่อยได้เช่าอะไรมากมาย
แต่ก็เดินสำรวจร้านหาการ์ตูนอยู่บ่อยๆ =w=; พอมีรับสมัครพนักงานแบบนี้ ก็เลย
สนใจค่อนข้างมากเลยล่ะ ฝันไว้ว่าในอนาคตอาจจะเปิดร้านของตัวเองบ้าง ฮา~
ตอนนี้ก็เลยขอเก็บเกี่ยวประสบการณ์เองก่อนละกัน =w=+ ก็เลยกรอกใบสมัคร
ไปกับเพื่อน แต่เพื่อนมันกลับบ้านบ่อย ไอเราก็เลยตกลงว่าจะรับทำเอง เพราะเค้า
เอาแค่คนเีดียวอ่ะนะ =w=; …

ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ของร้านการ์ตูนนั้น ประจำทุกวันอาทิตย์
จันทร์ อังคารค่ะ ถ้าใครรู้จักก็ช่วยไปอุดหนุนด้วยนะ ฮาๆ

เป็นร้านการ์ตูนที่มีสองสาขาค่ะ อยู่แถวๆ หน้ามหาลัยเนี่ยแหละ เจ้าของร้านก็จะมี
พี่P(ญ)กับพี่A(ช) (นามสมมุติ) ค่ะ พี่เจ้าของร้านเค้าก็จะสลับกันมาดูบ้าง บางช่วง
เค้าก็หายไปปล่อยให้เรา กับพนักงานประจำอีกคนหนึ่งเฝ้า เค้าชื่อ N ไม่ใช่คนไทยค่ะ
น่าจะมาจากทางฝั่งลาว หรือไงเนี่ยแหละ แต่เป็นคนไฮเปอร์นิดๆ พูดไทยได้
แต่ไม่ชัด อย่างคำว่า เช่า เนี่ย จะได้ยินเป็น เส้า ตลอดเลย ฮาๆๆ จริงๆ N เองก็เป็น
พนักงานประจำใหม่ค่ะ แต่มาทำก่อนเราประมาณสัปดาห์นึงได้ แต่อ่านภาษาไทย
ไม่ออก =w=; (แต่ทำร้านหนังสือ คิดดูละกัน ฮาๆ) N จะซื่อๆ คิดอะไรก็พูดตรงๆ
เลยเรียกเสียงหัวเราะเวลาทำงานได้ตลอดค่ะ เลยไม่ค่อยเบื่อๆ

เอาล่ะ มาเริ่มอธิบายกันว่า ต้องทำอะไรบ้าง (สำหรับเรานะ) ตื่น 9 โมง (ลิมิต ฮาๆ)
อาบน้ำแต่งตัวกินข้าวแล้วก็ไปที่ร้าน ราวๆ 10 โมงค่ะ รอพนักงานประจำมาเปิดร้าน
แล้วก็ขนพวกชั้นวางโชว์หนังสือขาย ออกมาจัดหน้าร้าน (ตรงนี้พนักงานชายจะทำ)
แล้วก็เอาไม้กวาดมากวาด ส่วนถูพื้นพนักงานอีกคนจะเป็นคนทำ จากนั้นก็เอาผ้า
ไปเช็ดทำความสะอาดอุปกรณ์คอมหน้าร้านและในร้าน แล้วพนักงานอีกคนก็จะ
เช็ดกระจกร้าน ผลัดๆ กันทำค่ะ =w=; แล้วหน้าที่เราก็คือมานั่งเฝ้าหน้าเคาน์เตอร์
คิดตังการ์ตูนนิตยสาร อุปกรณ์คอม ฯ เช่าหนังสือ ทำบัตรสมาชิก บลาบลาๆ
แรกๆ ก็ตื่นเต้นมากค่ะ ดีที่ได้พี่ P เป็นคนสอนให้ ไอเราก็เป็นพวกหัวเร็วอยู่แล้ว
แต่เวลาประหม่าจะขี้ลืม นี่แหละจุดเสียเลย ฮ่าๆ ถามว่าเคยทำพลาดมั้ย มันของแน่
มาแรกๆ ใครจะทำเพอร์เฟคตลอด เวลาเฟลมันก็รู้สึกแย่หน่อยๆ ล่ะ แต่ก็รู้สึกว่า
คราวหน้าจะต้องไม่ทำพลาดอีกให้ได้ … เวลาทำอะไรผิดก็จะบอกตรงๆ กับพี่ P
แล้วตอนปิดร้านเช็คเงินไรงี้ก็จะไม่มีปัญหาเพราะบอกไปก่อนแล้ว =w=; หะหะ

เวลาไม่มีลูกค้าก็จะน่าเบื่อสุดๆ ค่ะ ต้องนั่งเฝ้าเคาน์เตอร์ ดูหน้าร้านเวลามีคนมา
เวลาไหนไม่มีคนมาก็ต้องออกไปดูของหน้าร้าน เอาของที่หมดไปเติมฯ
ช่วงกลางวันๆ คนจะน้อยค่ะ จะมีแต่พวกผู้ชายลูกค้าประจำหน้าเดิมๆ ที่มายืม
ยืมทีนึงก็หลายเล่มมาก =w=; วันละไม่รู้กี่รอบ ดูท่าจะว่างจัด ช่วงสอบแท้ๆ
พอตกช่วงเย็นคนก็จะค่อนข้างเยอะขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ บางเวลาก็แห่กันมาเยอะสุดๆ
เล่นทำงานกดตังกันไม่ทัน บางทีก็เผลอลืมเขียนไปบ้างอะไรงี้ก็มี =w=; สลด
บางคนคืนหนังสือก็มีค่าปรับ ก็ต้องเคลียร์ค่าปรับ แล้วจดบันทึกไรงี้ด้วย สารพัด
ช่วงวันอาทิตย์ที่ไปทำวันแรกนั้น ลูกค้าน้อยมากๆ =w=; ก็เข้าใจนะว่าช่วงนี้สอบ
แล้วก็การ์ตูนจะเข้าใหม่วันจันทร์ วันสุดท้ายของสัปดาห์อย่างอาทิตย์ ก็เลยเงียบๆ
เป็นธรรมดา พอวันจันทร์ที่การ์ตูนออกใหม่ก็ยุ่งวุ่นวายสุดๆ ล่ะค่ะ ไหนจะต้อง
ไปช่วยขนหนังสือ เอามาจัดหน้าร้าน ห่อเล่มที่จะทำให้ลูกค้าเช่าอีกไรงี้ ต้องบันทึก
เข้าคอมอีกด้วย แล้วหนังสือก็มักจะมาเย็นๆ ช่วงลูกค้ากำลังเยอะด้วย =w=;
แต่ก็ดีที่พี่ P ไม่ก็ พี่ A จะมาช่วยค่ะ เพราะเรากับ N เอาไม่อยู่แน่ๆ ไหนจะขายของ
ไหนจะเช่า ไหนจะต้องดูร้านอีก หุหุ มันไม่ง่ายเลย…

ลูกค้าบางคนก็มักจะมาถามหา พวกนิตยสาร Boom C-Kids เล่มใหม่อะไรงี้
ว่าออกวันไหน มาเมื่อไหร่ ซึ่งยอมรับเลยว่าเราไม่ได้สนเลย เพราะไม่ได้ติดตาม
รอรวมเล่มออกมากกว่า ก็เลยต้องมีการค้นคว้าเอาไว้กันบ้าง =w=+ แต่ก็ไม่ค่อย
จะชัวร์หรอกนะ แล้วแต่สำนักพิมพ์ด้วย บางทีตรงกับวันหยุด ก็มีการเลื่อนไปบ้าง

C-Kids – ทุกวันอังคาร
Boom – ทุกวันพุธ
KC Weekly – ทุกวันพุธ
Neoz – ทุกวันพุธ

Bongkoch – อังคาร, ศุกร์ (จันทร์ พฤหัส – กรุงเทพ และปริมณฑล)
VBK – จันทร์ พุธ ศุกร์
NED – จันทร์-ศุกร์
Siam – *ยังไม่ได้เช็คแฮะ เพราะเว็บหลักมันก๊องๆ อยู่ช่วงนี้

บางทีก็จะมีลูกค้ามาถามหาของอื่นๆ ที่ร้านไม่ได้ขาย เช่น เครื่องคิดเลข ดินสอไม้
ไส้ดินสอกด บัตรเติมเงิน ซีดี/ดีวีดี บลาบลา =w=; พอเอาไปบอกพี่ P/A ก็จะ
บอกว่าร้านนี่ไม่ใช่ร้านสาระพัดอยา่งนะ จะได้ขายทุกอย่าง ฮาๆ แต่เท่าที่เห็นนี่
ร้านตอนนี้ก็ขายหลายอย่างแล้วนา ตั้งแต่ ของกุ๊กกิ๊ก พวงกุญแจ อุปกรณ์คอม
บีบีกัน หนังสือ นิตยสาร อาร์ตบุ๊ค หนังสือพิมพ์ ของเล่น บลาบลา =w=;
ไหนหน้าร้านจะมีวางแผนจะขายลูกชิ้นอีก orz รับเละแล้วล่ะค่ะ ฮาๆ

มาเฝ้าร้านเนี่ย ก็ได้เจอเพื่อนๆ พี่ๆ ที่รู้จักเยอะแยะเลยค่ะ ที่มาที่ร้าน แต่ละคนก็
จะมีปฏิกิริยาเดียวๆ กัน คล้ายๆ กันหมด ออกแนวตกใจ ฮ่าๆ (สนุกเรา) =w=;
แต่แปลกตรงที่มีอยู่วันนึง เจอผู้หญิงคนนึงทักแหละค่ะ ว่ามาจากหาดใหญ่ป่าว
ไอเราก็อึ้งๆ มองหน้าอยู่ซักพักก็รู้สึกว่าคุ้นมากๆ ส่วนใหญ่เค้าจะซักถามเรามากกว่า
ปรากฎว่าเป็นเพื่อนที่โรงเรียนเก่าตอนประถมค่ะ!! ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนจำเราได้
แต่เราก็จำเพื่อนคนนี้ได้ลางๆ เหมือนกัน ว่าชื่อเล่น ม.ม้า อะไรเนี่ยแหละ =w=;
แล้วก็ถูกด้วยแหละ เค้าชื่อหมิง มาเรียนที่เดียวกับเราตอนนี้ ปีเดียวกันด้วย =w=;
โชคชะตาก็แปลก จะเจอก็เจอ จะไม่เจอก็ไม่เจอ .. เจอแล้วยังจำกันได้เนี่ยสิ
รู้สึกดีใจจริงๆ นะนั่น หุหุ ^^ แสดงว่าตอนประถมเราก็ไม่ได้จืดจางอะไรขนาดนั้น…

กว่าจะเลิกงานทีเนี่ยก็ปาไปสี่ทุ่มแล้วล่ะ ถ้าวันไหนลูกค้าน้อยก็จะเลิกเร็วหน่อย
(เช่นวันอาทิตย์) แต่จันทร์อังคารนี้อาจจะมีเลยเวลา วันนึงๆ ได้เงินเยอะมั้ย
ก็โอแหละนะ เพียงแต่ต้องทำเต็มวันแค่นั้นเอง เลือกชั่วโมงไม่ได้ ส่วนเงินก็จะได้
ทุกครึ่งเดือน ตอนนี้ก็เลยพอมีตังไปเที่ยวดรีมเวิลด์กับเพื่อนๆ แล้ว > <~

ความรู้สึกที่ได้จากการทำพาร์ทไทม์ครั้งแรกนี้ก็… รู้สึกมีอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ
หลายอย่างที่ได้เรียนรู้เลยล่ะค่ะ ที่ทำนี่ก็เพราะอยากได้ประสบการณ์ด้วย
ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินหรอก … รู้สึกได้เข้าใกล้ชีวิตคนทำงานเข้าหน่อยละ
แต่นี่แค่ไปทำสามวัน ยังรู้สึกโหยหาวันหยุดเลยอ่ะ ฮ่าๆๆ  ถ้าไปทำงานเต็มจริงๆ
มีหวังครางหาวันหยุดทุกวันแน่ๆ > <; … ตื่นสายมั้ย มีค่ะ โดนไปครั้งนึงเมื่อวัน
จันทร์ หลังจากไปทำงานวันแรก เนื่องจากพึ่งเปลี่ยนมือถือใหม่มาค่ะ แล้วยัง
ไม่ค่อยชิน ตั้งปลุกไว้แต่ดันไม่ได้ยิน ไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ จนเจ้าของร้านโทรมา
ตอนนั้นรู้สึกเสียเซลฟ์แบบสุดๆ แต่ก็พยายามที่จะไม่ให้มันเกิดซ้ำสองค่ะ =w=;
เลยรู้สึกเหมือนได้บทเรียนว่า ถ้าไปฝึกงานตอนซัมเมอร์หน้านี้ ห้ามตื่นสาย
เด็ดขาดเลย!! นี่คงเป็นการเตือนว่าเวลาก็สำคัญสินะ สำหรับคนทำงาน TwT;
บางอย่างไม่เจอกับตัวเอง สักแต่บอกว่าเข้าใจ รู้ แต่บางทีเราอาจจะไม่รู้
อะไรเลยก็ได้ ถ้าไม่ได้โดนเข้ากับตัวเอง… สำนึกเลย หุหุ

รู้สึกว่ามันจะยาวมากไปแล้วแฮะ เอาเป็นว่าเรื่องอื่นยกไปเล่าเอนทรี่ใหม่ดีกว่า
ฮ่าๆ > <; … ขอจบลงแต่เพียงเท่านี้ ใครว่างก็แวะไปเยี่ยมเยียนกันได้
ทุกอาทิตย์ จันทร์ อังคาร… เน้อ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s