=w=; ปลดปล่อย…

หายหัว ไม่มาอัพหลายวัน (อีกแล้ว) ฮ่ะๆ เอนทรี่นี้อาจจะยาวมาก ขออภัยอีกเช่นเดิม =w=; ใครว่ามันไร้สาระก็ไม่ต้องอ่านมันหรอกเน้อ ฮ่าๆ … ช่วงที่ผ่านมาช่วงชีวิตมันยุ่งๆ แฮะ ก็เลยไม่ว่างมาอัพเลย อย่างแรกก็ขอแปะภาพ ที่วาดล่าสุดก่อนเน้อ นั่นก็คือ Wilted Rose คลิกที่ภาพเพื่อดูภาพเต็มๆ

เป็นภาพที่เราวาดประกอบเรื่องให้เพื่อน อ่านเรื่องได้ที่ >> คลิกกกกกกกกกกกกกก
วาดในโฟโต้ช็อปล้วนๆ เป็นงานแรกที่มีการสเก็ตสีแบบลวกๆ ให้เพื่อนได้ดู… แต่พอลงมือเพ้นเก็บ … เว้ย ไหงรู้สึกเพ้นเร็วๆ มันมันส์มือมากกว่าฟร้า =w=;

ถัดมาก็งานในคณะอีก เจอวิชาสตอรี่บอร์ดที่โดนสั่งแคปภาพจากหนังมา ทำลง Power Point เสนอเป็น Trailer ของหนังที่เราคิดขึ้นเอง สำหรับบางคนอาจจะคิดว่าง่ายๆ แต่สำหรับเราแล้ว มัน..โหดมากกกกกก!! ดูหนังก็ไม่กี่แนว ไม่กี่เรื่อง เลยทำใจลำบากพอดูที่จะทำ เครียดจนจะอ้วก(แต่ไม่อ้วก) อยู่หลายวัน… จนในที่สุดเส้นตาย ก็มาถึง ไม่ทำก็ต้องทำล่ะว้า … ก็เลยแคปภาพมาก่อนมั่วๆ จากหลายๆ หนัง เอาช็อตที่ชอบๆ มานั่งดู แล้วก็เริ่มปิ๊งไอเดีย แบบสั่วๆ จนเรียงเป็นเรื่องได้(ในที่สุด!) แล้วก็เผาทำสไลด์ไปกว่า 50+ สไลด์!! มาดูอีกที เหว๋ย แม่จ้าว! ข้าน้อยบ้าพลังไปรึป่าวเนี่ย เพื่อนๆ ทำกันยี่สิบกว่าสไลด์เอ๊งอ๊ะ orz

ช่วงนี้ก็ผ่านเข้าพรรษามาแล้ว แต่น่าแปลก… ฝนกลับไม่ตก โรคจิตจริงๆ = =; ก่อนหน้าเข้าพรรษา อย่างกับพายุเข้า ตกได้ตกดีทุกวัน (แต่เราก็ชอบฝนตกน่ะนะ 555+) แต่พอผ่านเข้าพรรษามา ฝนกลับไม่ค่อยตกเลย = =; ออกไปทางร้อนจัด แต่บางวันอากาศก็สบายๆ แหละนะ เอาแน่เอานอนไม่ได้จริงๆ ระวังเป็นหวัดกันเน้อ ยิ่งช่วงนี้ก็ข่าว หวัด 2009 มาแรงแซงทางโค้งกันจริงๆ จนจะทำให้คนกลายเป็นโรควิตกจริต กลัวเป็นหวัดกันไปซะแล้ว ฮ่าๆ รวมทั้งเราด้วยแหละ orz

ตอนเช้ามีใส่บาตร ก็เลยต้องรีบตื่นไปใส่ทั้งๆ ที่นอนตีสามกว่าๆ =w=; เล่นเอาลำบากท้องอีกแล้ว.. แต่ก็ยังพอไหวล่ะ เพราะของก็ซื้อเตรียมแล้ว .. จากนั้นก็เตรียมไปเรียนช่วงเช้า วิชาแอคติ้ง ไปตอนแรกเห็นประกาศที่ติดหน้าห้อง ว่าให้ไปเรียนห้อง 8-312 งงสิ!! มันห้องไหนฟร้า =[]=!! ตอนแรกก็นึกว่าชั้น 8 แต่เอ๊ะ มันต้องตึก 8 ชั้น 3 สิ แต่ตึก 8 ที่จารย์ว่า มันตึกหอพักหรือตึกไหนอ๊ะ!! ตึกหอพักมันเปลี่ยนเป็นตึก 9 แล้วหนิ ไม่มีห้องเรียนชั้นสามหรอกนะ !? งง ซักพัก เจอทาโร่ ทาโร่เลยโทรถามเพื่อนให้ ปรากฎว่าก็เรียนชั้นเดิมเนี่ยแหละ แต่ห้อง 312 ตรงข้ามห้องพักครู orz … สลดชีวิต … พึ่งรู้ว่าตึกคณะตัวเองเปลี่ยนจากตึก 6 เป็นตึก 8 ไปแล้ว ทำไมมหาลัยไม่ประกาศไปให้ดีๆ เรยฟร้า เครียดนะเนี่ย…

แอคติ้งวันนี้มีอาจารย์พิเศษมาสอนค่ะ นั่นก็คือ อาจารย์(พี่)ทราย พี่เค้าน่ารัก เก่ง กล้าแสดงออกมากๆ ค่ะ เป็นดาราได้เลยนะนี่ สวยด้วย >[]<!! สอนก็เก่งค่ะ สนุกและได้ความรู้ เป็นกันเองมากๆ ทำให้ได้รู้เกี่ยวกับอะไรหลายๆ อย่างมากเลยค่ะ เช่น การพัฒนาบุคลิก การเดินหลังตรง การทำสมาธิ การเรียกความมั่นใจในตัว การพรีเซ้นงาน เป็นต้น แถมยังสอนวิธีการพูดเสนอขายงาน จูงใจ ชักจูง ให้ลูกค้าหรือบริษัท เคลิ้ม ถูกเราชักจูง หรือบีบคั้นให้รับเราทำงานได้ =w=; เป็นต้น… แถมวิธีการสอนของพี่ทรายก็ทำให้ได้ข้อคิดใหม่ๆ มากมายด้วยค่ะ อย่างตอนสุดท้าย พี่เค้ายกของขึ้นมาชิ้นนึง แล้วถามว่า คิดว่าของชิ้นนี้หนักหรือเบา นักศึกษาบางคนก็ตอบว่าหนัก บางคนก็ตอบว่าเบา แล้วพี่เค้าก็บอกว่า ทำไมถึงคิดงั้น นั่นก็เพราะว่า… เราไม่ได้เป็นคนถือมันเอง เราก็เลยไม่รู้ว่าของสิ่งนั้นหนักหรือเบา… สำหรับเราอาจจะคิดว่าปัญหาของเพื่อนมันเล็กน้อย ทะเลาะกับแฟนเลิกกัน ทำไมต้องซีเรียสด้วย แต่สำหรับเพื่อนคนนั้นอาจจะถือได้ว่าเป็นเรื่องใหญ่โตหนักหนาก็เป็นได้… กล่องขนาดเหมือนกัน สำหรับเราอาจจะเบา แต่สำหรับเพื่อนอาจจะหนักหนากว่าก็เป็นได้ … (อึ้งค่ะ ได้ยินแล้วก็อึ้งกันไป เงียบกริบกันทั้งห้อง) … ถ้ามันหนักแล้วเราจะทำยังไง? เราก็วางมันซะสิ จะไปถือทำไม..แล้วเราก็จะทำงานต่างๆ ได้อย่างสำเร็จลุล่วง โดยไม่ต้องหยิบปัญหามาถือให้หนักให้ลำบาก (จำได้ไม่ละเอียดหมดนะ อาจจะมีเพิ่มเองบ้าง หะหะ แต่ก็โดยรวมคือพี่ทรายพูดแบบนี้ 98%) … มีตอนที่พี่ทรายให้เล่นเกมจับกลุ่ม แล้วให้ทุกคนในกลุ่มจับมือแบบ มือแต่ละข้างต้องไม่ใช่คนๆ เดียวกัน มันก็จะพันกันอีรุงตุงนังค่ะ แล้วพี่เค้าก็สั่งให้คลายออก กลุ่มเราดันคลายออกไม่ได้ เพราะตอนท้ายมันมั่วๆ 555+ มีข้ามบ้าง มีมุดลอดกันบ้าง สารพัดวิธี .. สุดท้ายพี่เค้าก็เฉลยความนัยของการเล่นเกมนี้ว่า การทำงานจริงๆ มันก็มีการที่เราจะต้องข้ามเพื่อนไปบ้าง โดนเพื่อนข้ามไปบ้าง แต่ถ้าหากเราเข้าใจ เราร่วมมือกัน เพื่อนก็จะเข้าใจสาเหตุว่าทำไมเราถึงต้องข้าม ทำไมเพื่อนถึงมาข้ามเรา แล้วปัญหาก็จะคลี่คลาย เหมือนเพื่อนอีกกลุ่มที่สามารถคลายออกมาจนกลายเป็นวงได้เหมือนเดิม ฮ่าๆ … กลุ่มเราก็มีข้ามมีลอด แต่มันพันกันกว่าเดิมอ่ะดิ 555+ >w<; … แล้วก็ได้ข้อคิดเรื่องการเรียกเงินเดือนด้วยค่ะ =w=+ พี่เค้าบอกว่า การที่เราจะไปเสนอเงินเดือนอะไรเนี่ย เราควรจะพิจารณาจากตัวเราเองก่อน ว่าเราน่ะมีความสามารถแค่ไหน เหมาะสมกับที่บริษัทเค้าจะให้เงินเราเท่านั้นหรือไม่ ฯ แล้วถ้าเราขอมากไป แล้วบริษัทไม่ให้ จะมีวิธีการพูดจูงใจ ให้เค้ารับเราได้ยังไง เด็ดมากๆ ค่ะ =w=+ หุหุ ไม่สปอยๆ … แต่มีเรื่องไม่จริงอยู่อย่าง พี่เค้าบอกว่า ต่อให้สมองเรากลวงโบ๋ ถ้าจารย์ถามให้เชิดหน้าจ้องตาจารย์ไว้ จารย์จะไม่ถาม แต่จะไปเล็งเอาไอพวกหลบๆ ซ่อนๆ แทน .. ซึ่งเราว่าไม่จริงอ่ะ!! 95% ของบรรดาอาจารย์จะชอบถามไอพวกที่สบตานั่นแหละ ประมาณว่าถามไปมันไม่แป๊กแน่ๆ!! ดีกว่าถามไอพวกหลบตาแล้วไม่รู้ แล้วต้องเปลี่ยนไปถามรายอื่นต่อแทน =w=; คุณว่าจริงมั้ยล่ะ?…

เสียดายมากที่พี่ทรายมาสอนครั้งนี้ครั้งเดียว =w=; อยากเรียนอีกง่ะ ได้บรรยากาศเหมือนมาเข้าแคมป์ อบรมพัฒนาบุคลิกกับดาราสาวสุดสวย เก่ง รวยความสามารถ ได้ประสบการณ์ บลาบลา ชอบมากค่ะ d>w<b

ตอนบ่ายก็วิชาสตอรี่บอร์ด ซึ่งต้องพรีเซ้นงาน Trailer ที่ทำมา =w=; ทั้งเสียวทั้งสั่น กะไปรั่วสดหน้าห้องประจำ ทำมาสองที เป็นอุธาหรณ์ได้ทั้งสองครั้งเลย orz ว่าทีหลังควรเตรียมพูดมาซักหน่อย ซ้อมมาซักนิดก็น่าจะดีกว่า เพราะตอนไปพูดเนี่ย มันจะลืมพูดสิ่งที่เคยคิดไว้ซะเยอะมาก = =; จนอาจารย์ติ แต่ก็ดีที่ยังนึกได้ เลยรีบพูดไป จารย์ก็เก็ตแฮะ ฮ่าๆ ทั้งที่แถไปก็เยอะ =w=; เทรลเลอร์นี่นา ก็เอาแค่น่าติดตามต่อก็พอ… แต่จารย์ก็ชมสไลด์เราด้วยล่ะค่ะ ว่ามีการเตรียมมาดี ออกแบบพรีเซ้นไรงี้ =w=+ เราซะอย่าง ชอบทำงานด้านนี้อยู่แล้ว ก็เลยดีไซน์หน้าเพจมาด้วย หุหุ (สนุกกว่าหาภาพมาทำเทรลเลอร์อีก ฮ่าๆ) จารย์ก็บอกว่าทีหลังให้ทุกคนทำมาด้วย อะไรก็ว่าไป.. เพราะตอนทีสิส ก็จะต้องทำพรีเซ้นเป็นพาวเวอร์พ้อยด้วย ..อุ๊บ =x=;

พอเรียนเสร็จก็เกิดคึกค่ะ อยากเล่นแบดมินตันขึ้นมาซะงั้น ก็เลยชวนเมย์ไปเล่น สา(เพื่อนที่สาขา) ก็ไปด้วยกันค่ะ เอาของไปเก็บแล้วก็ไปเดินตลาด จากนั้นก็ตรงไปโรงยิม เล่นผลัดกันตีคู่ไปซักพัก จู่ๆ ก็มีผู้ชาย(มั้งนะ?) คนหนึ่งมาขอเล่นด้วยค่ะ =w=; แล้วกลายเป็นว่า เค้ามาสอนพวกเราสามคนเล่นแบดมินตันซะงั้นอ่ะ =[]=; พวกเราก้อเลยต้องเรียงเดี่ยวทีละคนตีโต้กับน้อง(เพราะเค้าเรียกเราว่าพี่) น้องคนนี้สอนแบดได้ก็ดีอ่ะนะ แต่ก็พูดมากอีกเช่นกัน บางทีชักรำคาญ ชอบออกคำสั่งให้วิ่งๆ เดี๋ยวก็ถอยๆ เออตรูตีเป็นแหละน่า ที่ไม่วิ่งก็เพราะขี้เกียจวิ่งน่ะสิ! เล่นตีเหวี่ยงไปซะไกลขนาดนั้น ซักพักเริ่มเหลืออดกับคำว่าวิ่งๆ ทำไมไม่วิ่งบ้างล่ะ ไอเราก็เลยแกล้งตีให้ลูกลอยไปไกลๆ บ้าง แล้วน้องแกก็ไม่วิ่งไปตี ไอเราได้ที เลยบอกไปว่า อ้าว ทำไมไม่วิ่งล่ะ วิ่งสิ! พวกเมย์กับสาก็ขำกันใหญ่เลยค่ะ =w=; (เพราะเมย์กับสาก็โดนสั่งวิ่งไปรับลูกเหมือนกัน = =;) แล้วพอตีพลาด น้องแกก็จะชอบพูดว่า เสีย เสีย ลูกนี้เสีย ผมเสียเอง มีแต่คำว่าเสียๆ =w=; ช่างเป็นคำพูดที่ไม่มงคลเหลือเกินน้องเอ๋ย พี่ได้ยินคำว่า “เสีย” จากเจ้าจะเป็นร้อยคำอยู่ละ ตีพลาดเองบ้าง เราพลาดเองบ้าง แต่ที่เราตีกับน้องแก ส่วนใหญ่จะเป็นน้องแกตีพลาดอ่ะนะ ชอบโชว์พาวอ่ะ ตีแรงจัด ใครจะไปรับทันฟร้า แถมถ้ามีเส้นแดน ก็เลยออกไปเรียบร้อยแล้ว = =; แต่ก็สนุกดีละนะ ทั้งสาทั้งเมย์ เหมือนได้โค้ชมาฝึกสอน เลยได้เสียเหงื่อกันไปตามๆ กัน

จากนั้นก็ออกไปกินข้าวหน้ามอกันค่ะ วันนี้สาพาไปกินที่ร้านอาหารญี่ปุ่น แถวๆ โรงยิม เป็นร้านไม่ใหญ่มาก แต่จัดสไตล์ญี่ปุ่นหน่อยๆ ติดแอร์ รายการอาหารก็มีพอสมควร แต่ดันไม่มีทาโกะยากิเนี่ยสิ อยากกินอ่ะ =w=; ไม่รู้จะกินอะไรเลยสั่งข้าวหน้าปลาซาบะย่าง หลายคนอาจจะไม่ชอบปลาซาบะ แต่ที่บ้านเราเมื่อก่อนคุณพ่อจะชอบทำปลาซาบะอบซีอิ๊วดำ รสชาติหวานๆ อร่อยมากค่ะ แต่หลังจาก… ก็ไม่ได้กินอีกเลย เพราะแม่ไม่ค่อยชอบกลิ่นปลาซาบะเท่าไหร่ แต่ตอนพ่ออยู่ แม่ก็ยังกินเรยน๊า =w=; เฮ้อ… สากินสเต๊กเนื้อกับข้าว เมย์สั่งข้าวไก่ย่าง กินกันอย่างสนุกสนาน เม้าส์โม้เรื่องต่างๆ กันไป มีสามาร่วมด้วย เลยทำให้เรื่องส่วนใหญ่จะหลุดไปแนวโอตาคุซะมากกว่า ฮ่าๆ

หลังจากอิ่มกันแล้ว ก็ไปต่อกันที่ร้านการ์ตูนหน้ามอค่ะ ที่ร้านเค้าติดรับสมัครรับพนักงานทั้ง FullTime และ Part Time สงสัยจะขลาดแคลนคนจริงๆ เพราะก่อนหน้านี้ที่ร้านจะไม่รับพาร์ทไทม์เลย เพราะขี้เกียจฝึกเด็ก = =; แล้วบังเอิญว่าเรากับเมย์เป็นลูกค้าประจำ เลยทำให้สนิทกับคนที่ร้าน เห็นรับพาร์ทไทม์แบบนี้ก็เลยสนใจที่จะทำค่ะ ก็อยากลองทำงานพิเศษ ให้ได้ประสบการณ์ แล้วก็ได้เงินที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเองดูซักครั้งนี่น๊า … ก็เลยลงชื่อสมัครไปเรียบร้อยแล้วค่ะ คงทำช่วงวันว่าง แต่ก็ต้องรอพี่ปุ๋ยเจ้าของร้านคอนเฟิร์มมาอีกทีแหละ = =; แถมที่ร้านการ์ตูนรับแค่คนเดียวด้วย เราไม่ก็เมย์ ซักคนแหละ ที่เหลือก็ต้องไปทำงานร้านอาหารแทน เป็นเด็กเสิร์ฟ ตอนแรกก็ไม่อยากทำหรอกเด็กเสิร์ฟ แต่คิดไปคิดมา ก็ไม่เลวแฮะ = =+ อยากลองทำมานานแล้วเหมือนกัน หุหุ แต่เมย์นี่สิ มันเป็นโรคชอบกลับบ้านทุกวันหยุด แต่มาสมัครบอกจะพาร์ทไทม์ด้วยเหมือนกัน = =; บอกว่าจะยอมอดกลับบ้าน แต่ล่าสุดมานี้มันบอกว่า สัปดาห์นี้มันก็จะกลับบ้านอีกแล้วล่ะ พอถามว่ามีธุระหรอ มันก็บอกว่าป่าวอ่ะ อยากกลับบ้านเฉยๆ … ซะงั้นอ่ะ โรคติดบ้านแบบนี้ จะออกไปทำมาหากินกะเค้าได้ไหมเนี่ย = =; น่ากังวลจริงๆ

น้องรูมเมท ตอนนี้ช่วงจันทร์-ศุกร์ น้องเค้าจะมาอยู่หอค่ะ พอบ่ายๆ ก็ไปเรียนแล้วก็กลับบ้านเลย แล้วมาอีกทีก็วันจันทร์เช้า เสาร์อาทิตย์เลยเป็นสวรรค์คนเดียวของเราไปเลย ฮ่าๆ > <; แต่ก็นะ ถามว่าเข้ากันได้ดีรึป่าว ขอตอบเลยว่ายากจริงๆ ค่ะ =w=; เหมือนเรากะน้องเค้าเป็นพวกคนละแนว เรามันบ้าการ์ตูน นิยาย เกม เน็ตฯ แต่น้องเค้าเล่นดูแต่ทีวี ดูละคร (ซึ่งเรามันไม่ค่อยได้ดู = =;) ชวนอ่านนิตยสารก็ไม่เอา ไม่ดูทีวีก็เล่นเกมในเว็บจากโน้ตบุ๊คของน้องแกเอง ไม่รู้สินะ อยู่ห้องเดียวกันแต่พูดคุยกันน้อยมากๆ แต่น้องเค้าก็เป็นเด็กดีแหละ เรียบร้อยด้วย เพื่อนน้องเค้าก็อยู่หอเดียวกันนี้ เลยมาที่ห้องเราบ่อย แต่ไอเราก็เป็นตัวทำให้บรรยากาศมันเงียบๆ จริงๆ เลยนะนี่ ฮ่าๆ ก็ไม่รู้จะชวนคุยอะไรนี่นา แถมน้องเมทก็ชอบคุยโทรศัพท์ด้วย = =; เวลานอนก็คลุมโปง บางทีก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์เล็ดรอดมาเบาๆ ดูขนลุกชอบกล = =; แถมนอนเร็วมากอีกตะหาก 2-3 ทุ่มก็นอนละ ไอเราก็เลยต้องนั่งเล่นคอมแบบเปิดไฟดวงเดียวหน้าคอม เกรงใจอยู่เหมือนกัน แต่ทำไงได้ล่ะน๊า… มีแววน้องเมทจะทนไม่ได้แล้วย้ายออกสูงชะมัด TwT; ไม่มีใครอยู่กับเรานานเลยแฮะ เฮ้อ… คิดถึงน้องแจ๋วจัง TwT;

ตอนนี้ในห้องก็มีมดเพียบเลยล่ะค่ะ มดแดงบ้างมดดำบ้าง = =; น้องเมทเราก็เลยเอาแป้งโรยรอบห้องเลย บอกว่ากันมดได้ กลายเป็นเหยียบพื้นทีก็เจอแป้ง ฮ่าๆ เหมือนยันล้อมรอบห้องเลย = =; แถมที่หอก็กำลังจะเปลี่ยนเน็ตล่ะค่ะ > <! ได้ข่าวว่าจะเปลี่ยนเป็นเน็ตทรู รู้สึกจะเร็วขึ้นนะ แต่ต้องรอให้ติดตั้งพร้อมกันทั้งตึกก่อน ถึงจะใช้ได้ ตอนนี้ก็เลยได้ยินแต่เสียงเจาะ ครืนๆ ดังกันแต่เช้าจนเย็น ปวดหัวจริงๆ แต่ก็ทนเพื่อเน็ตเร็วได้ ฮ่าๆ

ช่วงหลายวันมานี้ มีพี่ออมแอ๊ดเมล์มาจาก DA ล่ะค่ะ พี่เค้าทำงานสไตล์คล้ายๆ เราเลยอ่ะ เป็นแนวของตัวเองดี ชอบๆ งานเรายังต้องพัฒนาอีกเยอะเลย ด้านความขี้เกียจที่ต้องทำให้น้อยลงด้วยแหละ ฮ่ะๆ พี่เค้าแต่งนิยาย เรื่องสั้น ไว้ค่อนข้างเยอะมาก พอรู้ว่าไอเราเป็นพวกชอบพิสูจน์อักษร ตรวจแก้ไรงี้ พี่แกก็เลยจะจ้างให้เราช่วยตรวจงานเขียนเป็นนิยายเรื่องยาวให้หน่อย เห็นบอกว่าจะมีค่าจ้างให้ด้วย ก็เลยสนใจค่ะ =w=+ ได้มาอ่านหน่อยนึง ก็รู้สึกว่ายาวมากจริงๆ เรื่องแรกที่อ่านเป็นเรื่อง 3 Houses เป็นเรื่องสั้นที่แต่งได้ดีมากจริงๆ ค่ะ แต่เสียดายพี่แกไม่ยอมแก้เนื้อหาอ่ะ = =; บอกว่าทำไปแล้วจะไม่ค่อยชอบกลับไปทำใหม่ ชอบทิ้งไว้เป็นอนุสรณ์ … เสียดายชะมัด = =; ถ้าพี่แกยกให้เราปรับปรุงเรื่องนะ ทำไปแร้ว~ ฮา~ ส่วนเรื่องที่จะให้เราพิสูจน์ (เป็นบก.นั้น) คือเรื่อง SWO (ย่อมาจากอะไรอันนี้ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ฮ่าๆ) แต่ก็น่าจะสนุกดีล่ะนะ ^^;

ปล. วันนี้(17ก.ค.) คู่วิวาห์มหาป่วน เล่ม 4 ออกแล้วล่ะค่า!!!!!!!!! พรีเซ้นเต็มที่ (ไม่แปะรูปเน้อ คร้าน~) เป็นการ์ตูนที่รอให้ออกเล่มใหม่จนลืมไปเลย 555+ พอวันนี้ไปเห็นที่ร้านก็ไม่ลังเลใจที่จะซื้อเลยล่ะค่ะ อดใจรอไม่ไหวด้วยซ้ำ ไม่เคยติดเรื่องไหนออกอาการขนาดนี้เลยนะนี่ 555+ พระเอกเป็นอาจารย์หนุ่มแว่น S อีกตะหาก!! S ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงใส่ชุดหนังถือแส้ฟาดนะ =w=; แต่เป็นไปในทางชอบแกล้งนางเอกซะมากกว่า ซาดิสแบบชอบเห็นนางเอกเดือดร้อน(คือ เขิน เพราะถูกแกล้ง ฮ่าๆ) นางเอกเป็นนักเรียน แต่ก็มาอยู่กับพระเอก เพราะเธอเสียพ่อแม่ไป และต้องดูแลน้องตัวเล็กอีกคน ทำให้พระเอกที่ปลื้มนางเอกอยู่ก่อนแล้ว มาเจอเข้าก็เลยรับมาเลี้ยงดู ก็เลยกลายเป็นสามีภรรยากันแบบลับๆ ไปเลย =w=; … เป็นผลงานของคุณ Meca Tanaka สนุกมากค่ะ หลายเรื่องของนักเขียนท่านนี้ที่ติดตามก็สนุกไม่แพ้กัน นางเอกส่วนใหญ่จะออกห้าวๆ พระเอกออกจะใสๆ แอบ S นิดหน่อย แว่น แถมเป็นอาจารย์อีกตะหาก และก็ชอบทำอะไรไม่คาดฝัน ให้นางเอกลุ้นใจเต้น(คนอ่านก็ลุ้นไปด้วยฮ่าๆ) เลยทำให้เรื่องดูตื่นเต้นน่าติดตามล่ะมั้ง ฮา ~ > < ใครสนใจลองไปหาอ่านดูได้ที่ http://www.cartooniverse.co.uk/en/Faster_than_a_Kiss/ แต่แนะนำให้ไปซื้ออ่านดีกว่า ของสำนักพิมพ์บงกชจ้า ไปละ~

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s