เวลาไม่เคยหวนกลับ

” 3 สิ่งในชีวิตที่ไม่อาจหวนกลับ ก็คือ เวลา คำพูด และโอกาส ”

วันนี้วันสุดท้ายของการสอบค่ะ สำหรับเราแล้ว ถือได้ว่าเป็นวันที่ยิ่งใหญ่และน่าจดจำค่ะ
ทั้งๆ ที่สำหรับหลายๆ คนอาจจะรู้สึกว่า มันก็เหมือนเป็นวันธรรมดา เหมือนทุกๆ วัน
แต่ถ้าเราใส่ใจกับมัน มันก็อาจจะกลายเป็นวันพิเศษที่ดีและน่าจดจำวันนึงก็เป็นได้

ช่วงสอบที่ผ่านมานี้ ต้องสอบติดกัน 3 วันล่ะค่ะ วันละวิชา มี วิชาสังคมมนุษย์,
ประวัติศาสตร์ศิลปะตะวันออก และวันสุดท้ายสอบ เทคโนโลยีอาหารค่ะ
ขอบอกว่าเหนื่อยเอาการ กับการอ่านหนังสือสอบติดสามวันเนี่ย ให้ความรู้สึกเหมือน
สมัยประถมที่มีสอบติดกัน แต่พอขึ้นมัธยมก็พอได้สอบวันเว้นวัน ทำให้ได้พักหายใจกันหน่อย

ช่วงก่อนสอบและระหว่างสอบก็ตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือ อย่างขมักเขม้น (+เฟสบุ๊คบางเวลา)
ตอนทำข้อสอบก็พอถูไถไปได้ล่ะนะ แต่ไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ต้องรอลุ้นกันดู >w</
แต่ก็บอกได้เลยว่าตั้งใจอ่านเต็มที่มาจริงๆ เพราะดันไปรู้เกรดวิชานึงมาก่อนแล้ว =_=;
เพราะอาจารย์(แกมบังคับ)ให้ดู แทนที่จะมีแต่ตัวเลข ดันมีเกรดรวมห้อยท้ายมาให้ด้วย!!!
พอดูแล้วก็สลดกันไปล่ะค่ะ  = =; ยังไม่รวมปลายภาคนะ เพราะงั้น ซีเรียสง่ะ~ แต่ก็เอาเถอะ
ถือว่าพยายามเต็มที่แล้ว TwT บอกแม่แล้วแม่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร แต่เราเองกลับกดดันชอบกล…

วันนี้ตอนเช้าก็ตื่นเองแบบอัตโนมัติ ทั้งที่เมื่อคืนนอนตั้งตี 2 กะว่าจะตื่นซักเก้า-สิบโมง แต่กลับ
ตื่นมาตั้งกะ 8 โมง =w=; น้องอายก็โทรมาถามเรื่องงานด้วย พาตาสว่างไม่อยากนอนต่อเลย
ก็เลยอาบน้ำแต่งตัวไปซื้อข้าวเช้ามากินซะเลย แต่ก็รู้สึกแปลกที่วันนี้กลับตื่นเร็วกว่าทุกวันมาก
ขอย้ำ!! เร็วกว่าทุกๆ วันมาก!! ตื่นเองทั้งที่ไม่อยากตื่น =w=; หรือเพราะนี่คือวันสุดท้าย
ของการเป็นนักศึกษาปีที่ 2 กันนะ เฮ้อ…

ตอนเด็กๆ เคยคิดกันมั้ยว่า “เมื่อไหร่จะเรียนจบซักที ขี้เกียจตื่นเช้า ขี้เกียจไปเรียน …”
เชื่อว่าส่วนใหญ่ต้องมีคิดแบบนี้อยู่แล้วล่ะ 555+ นั่นก็รวมเราด้วย พอตอนนี้มายืนอยู่ใกล้
จุดที่เรียกว่าปลายทางของการศึกษา(ทั่วไป) ก็เริ่มชักจะหวั่นไหวๆ เหมือนกันนะนี่
แบบว่า ถามตัวเองเล่นๆ “ถ้าวันที่เรียนจบ ตอนนั้นจะรู้สึกดีใจหรือเสียใจ….?”
สำหรับเราคงตอบได้ว่า อย่างแรก คงจะ “ดีใจ” แหละ ก็เรียนมาตั้งนาน ในที่สุดก็ฝ่าฝันมันมาได้
จบแล้วอะไรแบบนั้น อีกใจก็คงจะ “เสียใจ” ที่ต้องจบแล้วออกไปหางานทำ 5555+
อย่างที่สองที่เสียใจคงเพราะ รู้สึกอยากเป็นกลับไปเรียนอยู่เลยมั้ง อยากเป็นเด็ก
อยากจะเรียน อยากจะสนุก อยากจะใช้เวลาร่วมกับเพื่อนในชั้นเรียน เหมือนแต่เดิม
ถ้าให้เลือกว่าอยากย้อนเวลากลับไปมั้ย คงตอบคำเดียวล่ะค่ะว่า “ไม่” ทำไมน่ะหรอ
คงเพราะรู้สึกว่า เวลาช่วงนั้น ก็คือเวลาในช่วงนั้น ต่อให้ย้อนกลับไปได้ มันก็อาจจะไม่
เหมือนเดิม วันเวลาเก่าๆ ไม่อาจหวนคืน หรือต่อให้หยุดเวลาเอาไว้ได้ ก็ไม่อยากทำค่ะ
แต่อยากให้ วันเวลาเดิมๆ ในแต่ละวันเก่าๆ นั้น ดำเนินต่อไปในตัวของมันเอง ตื่นเช้ามา
อาบน้ำกินข้าวไปโรงเรียน เรียนเล่นทำการบ้านกลับบ้านนอน อะไรแบบนี้วนเวียนไปเรื่อยๆ
แล้วเราก็จะทำได้เพียงแต่ระลึกถึงวันเวลาที่ยังคงเดินต่อไปเหล่านั้น แต่ไม่อาจหวนกลับมา
มันก็เพียงเท่านั้นเองล่ะ ….

แล้ววันนี้ก็ถือได้ว่าเป็นวันสุดท้ายของการเป็นนักศึกษาปีที่ 2 ในชีวิตค่ะ!! ไม่รู้สินะ มันอาจจะ
น่ายินดี แต่เรากลับรู้สึกเศร้าอยู่หน่อยๆ ล่ะ มันเหมือนกับว่า พอขึ้นปี 3 อะไรๆ ก็จะเปลี่ยนไปอีก
เหมือนหมดเวลาของวัยเด็กวัยรุ่นแล้ว และต้องก้าวเข้าสู้เส้นทางของการเป็นผู้ใหญ่ ทำเพื่อ
สังคม ทำเพื่อคนอื่นๆ ทำเพื่อครอบครัว ทำเพื่อตัวเอง… ต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้น
ต้องขยันมากขึ้น ต้องตั้งใจทำทุกอย่างให้ดีที่สุด… ฟังดูน่าเครียดเน๊อะ ..ถึงยังอยากเป็นเด็กนี่ไงล่ะ~
แต่ความคิดเราคงก้าวข้ามจุดนั้นไปแล้ว = =; ไม่เป็นไร แอ๊บต่อไป… 5555+
วันเวลาที่เข้ามาใช้ชีวิตในมหาลัย ทำให้ได้เรียนรู้โลก ได้เรียนรู้สังคม ได้เรียนรู้มนุษย์มากขึ้น
มีทั้งดีและไม่ดี มีทั้งสุขและทุกข์ ปะปนกันไป แต่นั่นก็เป็นชีวิตรสชาติแบบนึง และอีกสองปี
ถัดจากนี้ก็ยังต้องเจออะไรอีกมากมาย นี่คงเหมือนกับ เป็นการก้าวมายืนคาบอยู่บนเส้นที่ขีด
กั้นระหว่าง เด็ก กับ ผู้ใหญ่ อยู่อย่างนั้นล่ะ พอหันหลังกลับไปก็เจอช่วงเวลาอิสระในวัยเด็ก
พอหันมามองข้างหน้า ก็ไม่เห็นอะไร มันน่ากลัวอยู่หน่อยๆ ล่ะ แต่ก็ต้องก้าวต่อไป เพียงแต่ตอนนี้
อาจจะยังทำใจไม่ค่อยได้ แต่ยังไงก็จะก้าวต่อไป ขอเวลาอีกนิดเถอะนะ > <;
บางคนอาจจะกลัวเส้นทางข้างหน้า และหันหลังกลับไปสู่ช่วงเวลาเดิมๆ แต่ความจริงแล้ว
ทุกคนก็คงรู้อยู่แก่ใจแล้วล่ะว่า เวลาไม่อาจหวนกลับ ต่อให้เราหวนกลับไป คนอื่นๆ ก็ยังคงก้าว
ก้าวต่อไปข้างหน้า ก้าวไปบนทางที่มองไม่เห็น แล้วเราจะเลือกย่ำอยู่กับที่ หรือเดินต่อไปพร้อมๆ กันล่ะ?

เรื่องที่พิมพ์วันนี้อาจจะดูเครียดๆ แต่ก็เป็นเรื่องจริงจัง ที่มาจากใจจริงๆ ค่ะ เพราะเราเอง
ก็ได้แต่คิดวนเวียนอยู่ในหัวแบบนี้มาหลายวันแล้วล่ะนะ =w=; สอบเสร็จก็มานั่งรอเมย์
ชอบตึกใหม่ตรงที่ส่วนใหญ่ติดกระจกใสบานใหญ่เนี่ยล่ะ มานั่งรอก็นั่งเหม่อมองท้องฟ้าไป
ชอบท้องฟ้ามากเลยล่ะ แปลกนะ ที่เวลามองแล้วรู้สึกว่า ปัญหาของเรามันช่างเล็กจ้อยร่อยเหลือเกิน
เทียบเท่ากับท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ ที่โอบอุ้มเอาทุกๆ ความรู้สึกของคนบนโลกนี้ไม่ได้หรอก
เวลามองแล้วก็จะรู้สึกสบายใจมากๆ ค่ะ จึงเป็นสาเหตุให้เราชอบถ่ายรูปท้องฟ้าเนี่ยล่ะ =w=+

ตอนเย็นๆ ที่สั่งโต๊ะไว้ เค้าก็มาส่งแล้วล่ะค่ะ ถึงจะช้ากว่าที่ตกลงกันไว้อยู่โขเหมือนกัน = =;
ได้เมย์มาช่วยขน ขอบคุณมากจ้า ลำพังเราตัวคนเดียว มีหวังไปไม่ถึงห้องอ่ะ 555+
ว่าแล้วก็แปะรูป… อันนี้จัดเรียบร้อยแล้วล่ะ แต่คาดว่าอีกหน่อยคงรกแน่ๆ 55+

ห้องนี้จะโทนสีฟ้ากันไปไหนเนี่ย = =;

ห้องนี้จะโทนสีฟ้ากันไปไหนเนี่ย = =;

แล้วก็เห็นด้านนึงอันงดงาม น่าอยู่ไปแล้ว…. และก็หันมาพบกับความจริงของอีกด้านกัน…

ประจานห้องตัวเองไม่อายฟ้าดิน!! T[]T;

ขอประจานห้องตัวเองแบบไม่อายฟ้าดิน!!

อาจจะดูเหมือนไม่รก แต่บนชั้นนั่นยัดสารพัดอย่างแล้วล่ะ 5555+ /=w=\ น่าอายชะมัด
ยังคิดไม่ออกเลยว่าขากลับจะขนกลับยังไง ที่แน่ๆ ชั้นดำๆ นั่นไม่ใช่ของเรา =w=+
แต่ที่เหลือก็ไม่อยากคิดเหมือนกัน >o<; ว่าแล้วก็หันกลับมาดูด้านสะอาดตาเช่นเดิม
แบบซูมๆ เข้าไป…

เป็นโต๊ะทำงานคู่ใจเราตั้งแต่วันนี้!

มันจะเป็นโต๊ะทำงานคู่ใจเราตั้งแต่วันนี้!

=w=b

>w<b

แล้วก็กลับมาเข้าเรื่องต่อ ไดอารี่วันนี้อาจจะยาวมากตามเดิม 555+ ใครไม่เบื่อก็อ่านๆ ไปนะ

วันอาทิตย์นี้ตั้งใจไว้ว่าจะสอบจบคอร์สญี่ปุ่นค่ะ แต่ตอนนี้ชักเริ่มไม่มั่นใจซะแล้ว หะหะ
แบบว่า สอบติดกันมาสามวันก็กระอักแล้วล่ะ แถมตอนนี้ที่หอก็เริ่มไม่เหลือใคร รีบกลับกันทั้งนั้น
แทบจะร้างเลยก็ว่าได้ =w=; เมย์มันก็กลับบ้านพรุ่งนี้ อยู่ตัวคนเดียวไปอีกวันนึง สู้ตาย> </
แต่ก็นั่นแหละสาเหตุที่ยิ่งทำให้ไม่มีกำลังใจจะอ่านหนังสือต่อ เพราะอยู่ตัวคนเดียว TwT เฮ้อ
ตอนนี้ชักจะเหนื่อยๆ เหมือนกันนะนี่ ปลายภาคที่แสนโหดร้าย ที่วนมาทุกเทอมไป ได้แต่หวัง
กับการกลับไปพักผ่อนที่บ้าน แต่ในใจตอนนี้กลับรู้สึกสองอย่างค่ะ คืออยากและไม่อยากกลับ
อยากกลับก็น่าจะเดาๆ กันได้อยู่ แต่ที่ไม่อยากกลับก็เพราะว่า… ถ้ากลับไปแล้วจะรู้สึกไม่อยาก
กลับมานี่ =w=; อยากอยู่บ้านไปนานๆ ไม่อยากมาเรียนหนังสือที่ต้องห่างไกลบ้านแบบนี้เลย
ซึ่งมันก็เหมือนกับมารผจญที่ทำให้เราต้องเอาชนะให้ได้ล่ะนะ แต่เวลากลับบ้านไปก็อดคิดไม่ได้
ว่าไม่อยากกลับมาที่หอเลย = =; บางทีก็แอบน้ำตาซึมก็มี เรานี่ช่างอ่อนแอเหลือเกิน…
ทำให้พอเข้าใจความรู้สึกของบางคนที่ไม่อยากกลับบ้าน ขึ้นมาบ้าง (บางกรณีน่ะนะ) หะหะ

กลับมาที่หออีกครั้ง เราก็จะเป็นนักเรียนปี 3 เต็มตัวแล้ว (เกินครึ่งทางมาแล้วสินะ =[]=;)
ทุกคนเกิดมาก็ตัวคนเดียว เพราะงั้นคนเดียวก็ไม่ตายหรอก สู้ตาย เพื่อกลับบ้าน > </

เข้าสู่โหมดโอตาคุมั่ง … วันนี้ขอแนะนำอนิเมเรื่องนึง (ที่เราเองกำลังติดงอมแงม) นั่นก็คือ…
Eden of the East นั่นเอง !! หรือชื่อเรียกภาษาญี่ปุ่นก็ Higashi no Eden เป็นผลงานของ
ProductionI.G. =w=; ที่ฝากผลงานการ์ตูนดังๆ ไปหลายเรื่องแล้ว เช่น Evangelion,
Blood+ (ที่เราแสนจะชอบมาก) เป็นต้น และที่สำคัญก็คือคนออกแบบตัวละคร ก็คือ อุมิโนะ จิกะ
คนวาด Honey & Clover นั่นเอง \=w=/ ซึ่งพระเอกเรื่องนี้ก็ได้เค้ามาจากโมริตะ ในฮันนี่
โคลเวอร์ซะเยอะล่ะ ส่วนนางเอกก็เหมือนได้ ฮากุจังรวมกับอายุ =w=; เอาเถอะ… และที่น่าสนใจ
ก็คือเนื้อเรื่องนั่นเอง!! เริ่มเรื่องจาก นางเอก โมริมิ ซากิ ที่พึ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย เธอกับเพื่อนๆ
มาเที่ยวที่วอชิงตันดีซี เพื่อฉลองจบการศึกษา และได้ไปก่อเรื่องไว้ แต่โชคดีที่ได้พระเอก
หนุ่มญี่ปุ่น ทาคิซาว่า อากิระ มาช่วยเอาไว้ … ธรรมดาใช่มั้ยล่ะ… แต่เฮียแกแก้ผ้ามาน่ะสิ!!!
แถมในมือยังถือปืนมาอีก วุ่นวายกันไปใหญ่ แถมเจ้าตัวเองก็ดูเหมือนจะจำเรื่องราวอะไรไม่ได้
มีแต่โทรศัพท์มือถือหมายเลข 9 ที่มีเงินอยู่ 8 พันกว่าล้านเยน !! เจ้าอากิระที่ดูลึกลับนี่เป็นใครกัน
ติดตามได้ใน Higashi no Eden!! มีทั้งหมด 11 ตอน เป็นเรื่องราว 11 วันของเขาและเธอ!!
จุดเด่นที่ชอบอีกอย่างก็คือเพลง OP ใช้เทคนิคโมชั่นเข้าช่วย สำหรับเราถือว่าแปลกอ่ะเพราะ
มีอนิเมน้อยเรื่องที่จะเอาโมชั่นกราฟฟิคมาใช้ แถมเป็นเพลงภาษาอังกฤษด้วย! ขับร้องโดย
OASIS =w=; (ไอเราไม่ค่อยรู้จักหรอก) ส่วน ED ก็เป็นเทคนิค StopMotion เหมือนอย่างใน
ฮันนี่โคลเวอร์เช่นเคย คราวนี้ใช้เทคนิคกระดาษ ซึ่ง จ๊าบ มากค่ะ ขอบอก!~ ลองไปหาชมดูนะ
จบการรายงานแต่เพียงเท่านี้ =/\=

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s