บ่นๆ everytime to work

ช่วงนี้ก็เริ่มเข้าสู่ฤดูกาล ไฟนอลโปรเจคอหังการ!! กันแล้วล่ะค่ะ = =;
เหมือนเป็นบั้นปลายชีวิตของการเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปีที่สอง
คอมอาร์ต ม.รังสิต (เอาเข้าไป) เพราะปี 3 ไงๆ ก็เจอศึกหนักกว่านี้อยู่แล้ว (รุ่นพี่คอนเฟิร์ม)

พอเข้าช่วงนี้ทีไรเด็กศิลปกรรมก็จะอดตาหลับขับตานอน กันเป็นว่าเล่น เพื่อ(เผา)ทำงานส่ง?
แต่สำหรับเรานี่คงจะเผายาก (แต่เดี๋ยวก็คงวนเข้าวงเวียนชีวิตการเผางานเช่นเคย
จะพูดทำไมเนี่ย?) เอาเป็นว่า มาบ่นๆ ก่อนที่จะไม่ได้บ่นยาวหลังจากกลับบ้านละกัน ฮา~

งานไฟนอลโปรเจคของเทอม 2 ปี 2 นี้ก็มีด้วยกันสี่วิชา (ตัวในคณะน่ะนะ) ว่ากันด้วย
1. วิชา Creative – ทำ Concept Art เรื่องที่(ไม่ได้ตั้งใจ)แต่ง อย่างน้อย 5 ภาพ
ซึ่งต้องขุดสกิลวิชาเพ้นท์ขึ้นมาใหม่หมด หลังจากห่างหายไปนาน(โคตรๆ)
2. วิชา Broadcast&Multi – ทำ Director How To ซึ่งไอเราเลือกทำสอนศัพท์ญี่ปุ่น
เอาเป็นว่าจารย์สอน Director ไปสองครั้งเองมั้ง แล้วนู๋จะทำได้หรอเนี่ย!!!
3. วิชา 2D Animation – ทำ อนิเมชั่นสั้นๆ 15วิ/คน ถ้ากลุ่มก็ 50วิ แต่ไอเราเืลือกที่
จะทำเดี่ยว!! ตั้งใจว่าจะทำ MV เพลง!! กริ๊ดด เพลงนึงมัน 1 นาทีกว่า อั๊วะไม่รอดแน่!!
4. วิชา 3D Animation – ทำ อนิเมทสิ่งของให้กระทบไปมา โดยเลือกหมวดสิ่งของต่างๆ
ไอเราเลือกห้องครัว สุดแรงเกิดค่ะ ปั้นของได้ แต่ไอคิดที่จะให้มันมากระทบกันเนี่ยดิ
ทำไมคิดไปคิดมาแล้วรู้สึกดูมันไม่สมเหตุสมผลเลยฟระ แถมพายเรือในอ่างอีก T_T
เพื่อนคนอื่นส่วนใหญ่มันจะทำเป็นของเล่นกัน โดมิโน่ล้ม บอลกลิ้ง = =; ไม่เป็นไร
เราต้องโดดเดี่ยวเพื่อจะโดดเด่นล่ะว้า (รึป่าว?)

แต่เทอมนี้ลงเรียนไปแค่สี่ตัวเนี้ยะแหละค่ะ ตัวนอกไม่มีเลยไม่ต้องสอบ โล่งใจหน่อย
แถมไอเราดันเลือกวันกลับบ้านเร็ว จึงต้องรีบทำให้เสร็จภายในอาทิตย์หน้านี้!!~ จอร์ชซาร่า
ถึงกระนั้นก็ดีอย่างนึง เพราะตอนแรกลงเรียนคอร์สภาษาญี่ปุ่นเอาไว้วันอาทิตย์
แต่ว่าก็ถูกโทรมาเลื่อน จนต้องเปลี่ยนเป็นคอร์สอื่นแทน = =; เซ็งชีวิต แต่ก็ดีค่ะ
ได้มีเวลาทำงานวันอาทิตย์เพิ่มขึ้น ไม่งั้นก็หางจุกตูดแน่ TvT” กลัวพลาดแบบคราวก่อน
ตกเครื่อง เดจาวูกันเห็นๆ แน่ ฮร่า~

วันนี้ก็มีเพื่อน(?) ไม่สิ น่าจะเรียกว่ารุ่นพี่ เพราะพี่แกทำงานแล้ว น่าจะอายุเกือบสามสิบละมั้ง
โทรมาค่ะ ไปเจอพี่แกที่เรียนญี่ปุ่น =__=; แล้ววันนี้พี่แกโทรมาคุยค่ะ ไอเราตอนแรกก็งง
ใครว้า มาโมเมรู้จักตูเฉยเลย ฮึ่ม พอคุยไปคุยมาก็อ๋อ คนนั้นน่ะเอง เคยคุยกันวันที่เรียน
วันสุดท้ายขากลับวันนั้น ครั้งเดียวเอง – -; จำอั๊วะได้ด้วยประเสิรฐยิ่งนัก เค้าอยากรู้ว่าคอร์ส
มันเลื่อนจริงหรือป่าว หรือว่าโดนหลอก เลยโทรมาถามคนที่เรียนเหมือนกัน ซึ่งคำตอบก็คือ
เลื่อนมาเหมือนกัน จึงโล่งใจหน่อย (ไอเราก็กัวนึกว่าโดนหลอกเลื่อนคอร์สนิดๆ) เพราะ
เบอร์ที่โทรมาแจ้งแต่ละครั้งเนี่ยไม่เหมือนกันเลย… พี่แกก็ชวนคุยนู่นคุยนี่ค่ะ ไอเราไม่ค่อย
ชินกับสภาพคนไม่ค่อยรู้จักโทรมาคุยแบบสนิทสนมแบบนี้เนี่ยสิ จะจีบก็บอกมาเซ่…~
ห้าวชะมัดตู แต่ที่คุยก็แทบไม่ลงค่ะซักคำ = =; แต่พี่แกก็บอกว่าคุยกับเราแล้วขำๆ ดี
ขำตรงไหน? ไอเราออกอารมณ์ประมาณว่า จะคุยอะไรนักหนาเนี่ย กวนตีนกลับเป็นครั้งคราว
(หาแฟนไม่ได้แน่ตู รุ่นน้องคอนเฟิร์มอีก so sad) พี่แกก็บอกว่าจะโทรมาคุยอีกได้ป่าว
ตามมารยาทผู้หญิงก็เลยรีบบอกปัดอย่างเด็ดขาดว่า = = ช่วงนี้งานเยอะ(สา..)
แต่ตอนค่ำๆ พี่แกก็ส่งเมสเสจมาบอกว่าฝันดี =o=; ฝันดี สองทุ่มกว่า? แหม เวลาคนทำงาน
ไอเราหลอคะ ฝันดีมันต้องตี 1 -2 นู่นแหละฮะ 555+

วันนี้เลยทำให้รู้สึกอะไรอีกอย่าง เคยพูดกับรุ่นน้องไปว่า ชอบคนแก่กว่า (ไม่ชอบกินเด็ก)
แต่พอเจอเข้าจริงๆ ก็ตอบลำบากแฮะ พึ่งเคยคุยกับคนรุ่นแก่กว่าขนาดนี้ด้วย = =;
แต่ความรู้สึกคือ ไงก็ไม่รู้ ไม่ค่อยชอบ ฮา~ หรือตูชอบกินเด็กเนี่ย (โดยเฉพาะโชตะค่อน?)
กร๊าก ไม่เอาละ เรื่องไรไม่รู้ ทำงานๆ นอนๆ ดีกว่า ฮา~

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s