งานมหกรรมของขวัญ ของที่ระทึก~!?

หะหะ หายหัวไป ไม่ได้มาอัพ(ได)ซะนานเลย
เพราะหลายวันที่ผ่านมาไม่รู้จะบอกเล่าอะไร เพราะติดงาน
เผางานส่งเช่นทุกครั้งไป ฮ่ะๆ ว่าแล้วก็ขอแปะรูปงานก่อนดีกว่า
เป็นงาน3D ที่ทำในมายา เป็นครั้งแรกที่เอางานที่ทำกะมายามาลง
เพราะก่อนหน้านี้งานที่ทำออกมามันอุบาท ดูไม่ค่อยได้น่ะนะ
แต่ชิ้นนี้ตั้งใจทำสุดๆ ค่ะ อาจารย์ให้ปั้นห้อง และเราก็เลือกปั้นห้องนอน
งานนี้ต้องขอบคุณอาจารย์พนัส พี่กร พี่โบ๊ท และเพื่อนๆ ที่คอยสอน
ให้คำแนะนำคอยขัดเกลา จนมาได้ถึงขั้นนี้ (แต่ก็ยังอ่อนด้อยอยู่ดี เฮ้อ TvT)
ยังไงก็คงต้องรบกวนอีก ฮ่ะๆ ขอบคุณพ่อสิงฯ ที่อุตส่าห์สอนเรนเดอร์ให้
เทพจริงๆ จนงานออกมาอย่างที่เห็นในภาพ (ปรับแสงเองยังมั่วๆ ฮ่ะๆ)
ตอนส่งงานอ.พนัสถามด้วยว่า จะเรียน 2D หรือ 3D ก็อึ้งหน่อยๆ ค่ะ
ทำไมจู่ๆ ถึงถามแบบนี้ พอบอกไปว่าจะเรียน 2D จารย์ก็ทำหน้าเสียดาย
แล้วบอกว่าปั้นได้ขนาดนี้น่ะนะ (ขนาดไหนล่ะนั่น..) จริงๆ งานพวกตกแต่งห้อง
ชอบโดยส่วนตัวอยู่แล้วมั้ง ก็เลยตั้งใจทำเป็นพิเศษ งานนี้มีปัญหาสุดก็ตรง..
ผ้าเนี่ยแหละ แก้แล้วแก้อีก = =’ ไหงมันไม่พริ้วซักทีฟระ เฮ้อ…

My 4st with Maya

My 4st with Maya

เข้าเรื่องของวันนี้ต่อ วันนี้ไปผจญภัยกันมาค่ะ 55+ ในงานมหกรรมของขวัญ
และของชำร่วย ที่จัดขึ้นที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิต ผู้ร่วมชะตามีด้วยกัน 4 ชีวิต
ญ 2 ช 2  เรา,เมย์,ลูน่าและเอ๊ก นายเอ๊กนี่ตอนแรกไม่ได้กะจะมาด้วยหรอกค่ะ
แต่ลูน่าไปเจอแล้วคงชวนล่ะมั้ง ก็เลยไปด้วยกันหมดนี่ จุดประสงค์ที่ไปนี้คือ
ตั้งใจว่าจะไปหาของรางวัลไว้ให้กับงานประกวดของชมรม และของรางวัลตอบแทน
สำหรับเวลาเล่นเกม กับ ของขวัญที่จะนำไปแลกกันในงานมีตติ้งค่ะ

ในงานคนเยอะมาก แต่ไม่มากเท่า่งานสัปดาห์หนังสือน่ะนะ 55+ ของขายก็เยอะ
ในฮอลนี้ของขายรวมจิปาถะมาก สงสัยจริงๆ ว่าทำไมไม่จัดหมวดของให้มันเป็นที่ๆ ไป
แต่ก็เข้าใจนะว่างานแบบนี้มันจัดเรียงกันยาก เพราะค่าเช่าที่ 55+ แต่เดินแล้วก็งงๆ
เพราะมันอยู่กระจัดกระจายกันมาก เวลาเดินหาของทีก็เลยวุ่นวายหน่อย
นายเอ๊กที่มาร่วมทางทีหลัง กลับได้ของไปเป็นคนแรก = =’ เล่นเอาสามคนที่เหลือ
อึ้งและขำๆ ไปค่ะ เดินไปเดินมาก็เริ่มหิว พอลงไปชั้นล่าง ก็เจอบู๊ทของกิน
อยากจะบอกว่าของกินเยอะมาก แถมให้ชิมฟรีก็เยอะมากเช่นกัน แบบว่า
ถ้ารับจากทุกซุ้มนะ ข้าวเย็นก็ไม่ต้องกินมันแล้ว แล้วเดินผ่านไปซุ้มนึงค่ะ ขายพวก
ลูกชิ้น ไส้กรอกทอด ก็เลยไปยืนดู แล้วเกิดสนใจเกี๊ยว เพราะไม่ได้กินนานแล้ว
แล้วตรงที่วางขาย มันก็ดันแยกเป็นสองที่ค่ะ ไอเราก็เลยงงว่า ทำไมเกี๊ยวเหมือนกัน
แต่ทำไมไม่วางที่เดียวกันไปเลยล่ะ กลับวางแยกมาใกล้ๆ กัน ก็เลยถามคนขายค่ะว่า
me : (1)สองกองนี้มันต่าง..
(มีป้าคนขายสองคนค่ะ คนที่สองดูเอ๋อๆ หน่อย)
ป้า2 : ไม้ละ 10 บาทค่ะ (ไอเราเริ่มคิ้วขมวด ถามซ้ำ)
me : (2)สองกองนี้ต่างกันยัง…
ป้า2 : ไม้ละ 10 บาทค่ะ (ขมวดคิ้วหนัก ลูน่าเข้ามาช่วยถาม)
me+ลูน่า : (3) สองอันนี้มันต่างกันยังไงค่ะ/ครับ…?
ป้า1+2 : ไม้ละ 10 บาทค่ะ
(เราเริ่มคิดในใจ ป้าแกจะหยุดพูดแล้วฟังให้ชัดๆ ก่อนได้มั้ยเนี่ย หรือป้าแกเป็น
แอนดรอยบันทึกแต่ราคาขายในสมองอย่างเดียวเนี่ย เมย์เดินเข้ามาเสริม)
me+ลูน่า+เมย์ : หมายถึง สองกองนี้น่ะค่ะ ข้างในมันต่างกันยังไง..
ป้า1+2 : ไม้ละ 10 บาทค่ะ (ข้าน้อยจะเป็นลม แค่จะซื้อเกี๊ยวมากิน
ทำไมต้องถามคำถามหลายๆ รอบเนี่ย!!)
(หลังจากนั้นเราลูน่าและเมย์ ช่วยกันอธิบายคำถามใหญ่ กว่าป้าแกจะเข้าใจ..เล่นเอาเหนื่อย
ป้า1 : อ๋อ ที่แยกไว้เพราะตอนแรกลูกค้าเค้าหยิบไม่ถึงเลยวางแยกไปให้ใกล้ๆ น่ะ..
(ไอเราก็ได้แต่นึกในใจ แค่ที่วางปกติมันก็ใกล้จะแย่อยู่แล้ว ยังจะแยกมาวางให้ใกล้อีก
เนี่ย ลูกค้าเป็นเด็กกะโปโลเลือกลูกชิ้นหรือไงกันนั่น -“- ขมวดคิ้วได้อย่างเดียวตอนนั้น
แต่พอเดินจากมาก็หัวเราะกันทั้งกลุ่มล่ะค่ะ 55+ มันตลกจริงๆ ก็เลยได้เรื่องล้อกันไป
มันต่างกันยังไงคะ : 10 บาทค่ะ 55+ บ้าจริงๆ เชียว หึหึ)

เหตุการณ์ 2 : ขณะที่กำลังเดินผ่านบู๊ทขายผักสำเร็จรูป ที่เอาไปเทหุงกับข้าวได้นั้น
(ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกค่ะว่าบู๊ทนั้นขายอะไร) นายเอ๊กก็เอ่ยขึ้นมาค่ะว่า แอปเปิ้ลนั้น
ทำไมมันสวยเหมือนของปลอมเลยล่ะ ไอเราก็งง (นึกว่าของจริงด้วยซ้ำ) เลยเดินไปหยิบดู
ปรากฎว่า … ก็มันของปลอมน่ะสิ!!! ฮากันไป เพราะเค้าจัดจำลองพวกผักผลไม้มาวางเรียง
ในลังไม้ ให้ดูงามๆ เท่านั้น 555+ มันก็ต้องเป็นของปลอมอยู่แล้ว ยังจะมาบอกอีกว่า
สวยเหมือนของปลอม ก็เลยแซวกันเล่นล่ะค่ะว่า อ๋อ มันเป็นการเรนเดอร์งาน3D ออกมา
จากมายาน่ะ มันเลยเหมือนของจริงกันขนาดนี้ 555+

เหตุการณ์ 3 : นายเอ๊กเอาอีกแล้วค่ะ ตานี่พึ่งรู้จักกันแท้ๆ (อายุ 24 แก่ที่สุดในทุกคน)
แต่กลายเป็นคนเรียกเสียงฮาได้ที่สุดแล้ว เพราะนายเอ๊กจะมาซื้อบ็อคเซอร์ไปใส่
พอเดินผ่านร้านนึงขายพวกชุดชั้นในชาย แล้วหุ่นที่โชว์หน้าร้านก็ใส่กางเกงสีขาว
รัดมากด้วย = =’ นายเอ๊กก็สนใจจะเดินเข้าไปดู ไอพวกเราไม่กล้าเข้าไปดูหรอก
เลยทำท่าจะเดินผ่าน ในเอ๊กก็บอกว่า น่าสนใจอยากได้ใส่ซักตัว บ็อคเซอร์รัดติ้ว
555+ นายจะทำเค้าขายของไม่ออกน่ะสิ ตั้งชื่อซะ 55+ ไอเราเลยแกล้งบอกไปว่า
ซื้อมาแล้วเอาไปใส่ในห้องเต้นแอโรบิคหรอ 55+ สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อจากร้านนั้นหรอกค่ะ

สรุปงานที่ไปวันนี้ : ลูน่า นั้นได้มาแค่ของขวัญที่จะนำไปแลกของขวัญกันในงานมีตติ้ง
กับสมุดโน๊ต 4 เล่ม (แต่ให้เรากับเมย์และเอ๊กไปแล้วคนละเล่ม เฮ้อ ขอบคุณค่ะ >..<)
(จริงๆ เฮียเค้าชอบตุ๊กตาหมีพูห์เดินได้มาก แต่ราคาเนี่ยสิ 1500 !! เฮียเค้าใจฝ่อเลย
เง้อ ติดเรื่องค่าชุดคอสเราด้วยแหละมั้ง เลยไม่ซื้อ เศร้า T_T เกรงใจจัง)
เมย์ ได้ของขวัญที่จะมาแลก 1 ชิ้น กับ พวงกุญแจตุ๊กตาวัว ที่จะเอาไปแจกน้องๆ – -a
แล้วก็ซื้อจี้เสริมดวงให้พ่อกับแม่ค่ะ ส่วนตัวเรานั้นได้แค่ของขวัญที่จะเอาไปแลก
(ซึ่งเราอยากได้เองมากๆ แต่ก็ช่างเถอะ ให้คนอื่นดีกว่า ถ้าเค้าได้ไปแล้วดีใจก็คงดี)
แล้วก็ซื้อจี้เสริมดวงให้ตัวเองกับให้แม่ค่ะ ไอเราก็พึ่งรู้ว่าปีหน้านั้น ปีเกิดเราเป็นปีชง
ซวยแล้วไง ต้องไปทำบุญป่ะเนี่ย … (ไหงหมอลักษณ์ฟันธงว่าปีหน้าดี – ราศี
แต่พอปีเกิดกับเป็นปีชงได้ล่ะเนี่ย ขัดแย้งสุดๆ -__-‘) มาถึงรายสุดท้าย นายเอ๊กดาราเด่น
ที่ตอนแรกไม่ได้นัดว่าจะมาด้วย แต่ไปเจอก็เลยมาๆ กัน และเห็นว่าตั้งใจจะมาซื้อเพียงแค่
บ็อคเซอร์ แต่ของชิ้นแรกที่เขาได้ไปนั้นกลับกลายเป็น ผ้าห่มลายโดเรมอน!!! ผืนละ 390
เป็นผ้าขนหนู ผืนใหญ่มากด้วย ถูกอีกตะหาก รู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ซื้อมั่งแฮะ
เพราะราคาจริงมัน 950 ได้มั้งถ้าจำไม่ผิด แต่ลดราคาเหลือ 390 คนมุงกันเยอะเลย ถัดมาก็
แก้วรูปแพนด้า60 โทรศัพท์โดเรมอน55 ก็อตซีล่า(เป็นพลาสติกขยับแขนขาได้)80!!
บ็อคเซอร์ ฯลฯ สารพัด = =’ คนที่ไม่ได้ตั้งใจจะมา กลับได้ของเยอะกว่าคนที่คิดจะมา
อะไรกันเนี่ย!! ช็อปมากกว่าผู้หญิงด้วย เสียเซลฟ์เลย 55+ แต่ก็สนุกกันมากๆ ค่ะ

เสาร์หน้าเราก็จะได้ไปผจญภัยกันอีก คิดว่าคงเป็นพวกนี้รายเดิม และน่าจะมีเคนไปด้วย
เพราะต้องไปรับชุดคอสที่สั่งตัดไว้นั่นเอง ตอนแรกตั้งใจว่าวันเกิดปีนี้จะไปเที่ยวดรีมเวิลด์กัน
นัดกันซะดิบดีเลยนะคะ แต่ปรากฎว่า คนที่ไปไม่ได้คนแรก คือคนนัดเนี่ยแหละ!!!
ลืม!!!!!!! ลืม ว่าตัวเองต้องไปเรียนภาษาญี่ปุ่น เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆ เหมือนทำตัวเอง
ยังไงก็ไม่รู้ เฮ้อ T_T เลยเอาเป็นว่าวันที่จะไปเอาชุดคอส ก็เที่ยวกันให้มันส์ระเบิดเลย
แถมลูน่าจะจับให้คอสวันนั้นเลยด้วย = =’ จะบ้าตาย ถ้าลูน่าคอส เคนคอส ไอเมย์คอส
เอ๊กคอส เราก็จะคอส (ซะงั้น) 55+ คอสแล้วก็ไปเดินเที่ยวกันในเมือง คงเป็นเป้าสายตา
กันน่าดู = =’ ประมาณว่า มันบ้าป่ะเนี่ย ใส่ชุดแบบนี้มาเดินเที่ยวเนี่ยนะ 555+
ช่วยไม่ได้ล่ะนะ มันผิดแผน ก็เลยต้องเอาวันนั้นไปเที่ยวแทน หวังว่าคงจะสนุกไม่แพ้กัน

ปล. จะสิ้นปีแล้ว ชักเนือยๆ ไงไม่รู้ (ทางร่างกายน่ะนะ) สงสัยอากาศหนาวด้วยล่ะมั้ง
ปล2. วันนี้รู้สึกดีใจมากค่ะ ที่ได้คุยกับเพื่อนๆ อีกครั้ง ดีใจจริงๆ
ปล3. ช่วงนี้ที่มหาลัยมีงานรับปริญญาค่ะ ของขายกันตรึมเลย พรุ่งนี้คนคงแน่นเอี๊ยด
ปล4. พรุ่งนี้เรียนญี่ปุ่นยังไม่ท่องเลย ตายแน่ฉัน 555+ ไปละค่ะ

Advertisements

One thought on “งานมหกรรมของขวัญ ของที่ระทึก~!?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s