3 วันเที่ยวกันมันส์(?)

ถ่ายจากหน้าเซ็นทรัลเวิลด์จ้า

ถ่ายจากหน้าเซ็นทรัลเวิลด์จ้า

ห่างหายไม่มาอัพซะนาน อย่าพึ่งเบื่อกันเน้อ ฮ่ะๆ
คราวนี้เลยขอมาอัพรวบยอดสามวันที่ผ่านมาอย่างสรุปๆ เลยละกัน 4 – 5 – 6 ธันวา

พฤหัสที่ 4 ไม่มีเรียน เลยไปเที่ยวฟิวกับเมย์และน้องแจ๋วค่ะ
เดินช็อปกันกระจาย โดยเฉพาะเราน่ะนะ หมดไปกับค่าการ์ตูนปาไป 400-500
ซื้อแบบอดอยากมาก แถมพ่วงไปด้วยค่าอัดรูป 400 กว่า อย่าสงสัยว่าอัดไปทำอะไร
ก็ทำการ์ดปีใหม่แจกดีๆ นี่เองล่ะ ฮ่ะๆ ปีนี้มาแปลกนิดๆ ตรงที่อยากให้อะไรใคร
เป็นชิ้นเป็นอันหน่อย แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนรับเค้าจะเอาไปทำอะไรต่อ – -‘
หวังว่าเวลาหยิบมาคงนึกถึงคนให้บ้างนะ เฮ้อ… เอาเป็นว่าวันเดียวนั้นหมดไปพันกว่า

ศุกร์ที่ 5 วันพ่อค่ะ ตื่นมาก็รีบโทรไปบอกรักพ่อเลย แต่โทรศัพท์เจ้ากรรม ที่ทำท่าจะเจ๊ง
ลำโพงไม่ดีก็งี้ล่ะ คุยไปอีกฝ่ายไม่รู้เรื่อง ซะงั้นเลย – -‘ แต่หวังว่าพ่อคงได้ยินล่ะนะ
นู๋เมย์ก็พึ่งกลับบ้านไปเมื่อวาน ไอเราเลยต้องเปลี่ยวอยู่หอคนเดียว เพราะน้องแจ๋วก็กลับ
ว่าจะทำงาน แต่ก็เรื่อยเปื่อยเช็ค Hi5 ไปเรื่อย 55+ จนเพื่อนมาทักในเอ็ม ขอให้ไปช่วยงาน
เนื่องจากเขาจะส่งผลงานไปแคสติ้ง แล้วมันช่วงวันหยุดเพื่อนกลับหมด เลยมาขอเราไปเล่น
เป็นนางเอกให้ … อย่าพึ่งดีใจไป  เป็นนางเอกที่กำลังเบื่อโลกและจะฆ่าตัวตาย .. ซะงั้น
ไหนๆ เขาก็มาขอร้องเราทั้งที จะปฏิเสธก็กระไร เลยไปช่วยก็ได้ จริงๆ เพื่อนที่มาขอช่วยนี้
ก็ยังไม่เคยเจอหน้าค่ะ พึ่งเคยเจอครั้งแรกก็ตอนไปหาเนี่ยแหละ เรียนอยู่นิเทศฯ ปีสอง
บทก็ประมาณว่าเราต้องไปปีนตึก 2 ไปบนดาดฟ้า (วิวสวยมากๆ ขอบอก เสียดายที่ไม่ได้
เอากล้องไปด้วย) ไปกับแฟน ซึ่งเขากำกับเองและก็แสดงเอง ไปยืนดูวิวแล้วซักพักเราก็
ไปนั่งที่ริมขอบตึกแล้วตกลงไป คือจงใจฆ่าตัวตาย ก็นะ = =’ เป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมงาน
กับเด็กนิเทศ (มากันสามคน) รู้สึกแปลกดี แบบว่าเพื่อนที่เขาขอวานให้มาเป็นตากล้อง
ขนาดคนกำกับขอนู่นขอนี่ถ่ายนู่นถ่ายนี่ ก็ไม่ปริปากบ่นซักคำ แบบว่าไม่มีท่าทีร้อนใจด้วย
ถ้าลองให้มาทำงานกับเด็กคอมอาร์ตดูสิ เรื่องมากแบบนี้ มีหวังมันหมดความอดทนกันก่อน
แต่ไม่ใช่เราอ่ะนะ เพราะเราว่างานแบบนี้มันก็สนุกดีอ่ะ เพราะเจอประสบการณ์ทะเลาะกับ
เพื่อนไปแล้ว เพราะเรื่องมากแบบนี้ 55+ ไอฉากที่ถ่ายบนตึกไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่ตอนที่
ต้องลงมานอนแกล้งตายนี่ดิ เหนื่อยเอาการ – -‘ แล้วดูเหมือนผู้กำกับก็เริ่มจะเกรงใจเรา
หลังๆ เลยถ่ายเร็วขึ้น แล้วต้องมีเลือดไหล ก็เอาน้ำแดงผสมกาแฟ ซึ่งออกมาไม่ค่อยเหมือน
ซักเท่าไหร่ แต่ก็ดีกว่าอะไรที่เหม็นกว่านี้ละกัน เหนียวสุดๆ เลอะเสื้อและผมเต็มไปหมด 55+
เอฟเอ็ม(คนที่วานให้มาถ่าย ทั้งกำกับ+แสดงเป็นพระเอก) ก็ทุ่มทุนแสดงสุดๆ ไอเราก็เลย
ต้องพยายามไม่ให้งานเค้าล่ม แต่บอกตรงๆ ว่างานนี้ไม่ได้รู้สึกรำคาญหรืออะไรเลย
เพราะมันสนุกมากๆ เหมือนเป็นประสบการณ์ในชีวิตแบบหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่า อยู่ดีๆ คงไม่มีใคร
มาปีนไปบนดาดฟ้า หรือลงมานอนราบบนหญ้าเป็นแน่แท้ ก็เลยรู้สึกดีและสนุกมากค่ะ
ท้องฟ้าสีครามที่มีก้อนเมฆลอยบางเบาอยู่เล็กน้อย สายลมที่พัดมาอ่อนๆ แสงอาทิตย์
ที่อบอุ่น กับวิวทิวทัศน์ที่พาความคิดล่องลอย ผืนหญ้าที่ต้องไปนอนราบแกล้งตายนั้น
ตอนแรกก็รู้สึกไม่ค่อยชอบ แถมยังต้องเอาหน้าไปแนบอีก แต่พอลงไปนอนแล้วก็พบว่า
รู้สึกมันเหมือนเป็นอะไรที่คุ้นเคยมาแสนนาน เย็น และสงบนิ่ง รู้สึกได้ถึงทุกการเคลื่อนไหว
แบบว่าถ้านอนหลับไปได้บนผืนหญ้านี้เลยก็คงจะดีไม่น้อย…

เสาร์ที่ 6 วันนี้จริงๆ แล้วตั้งใจแล้วว่าจะอยู่หอทำงาน แต่โดนรองประธานชมรม นัดให้
ไปวัดตัวตัดชุดคอสฯ ค่ะ ด้วยที่ปฎิเสธไม่ได้ – -a ก็เลยจำต้องไป แต่ก็สนุกดีนะ ได้เห็นอะไร
ใหม่ๆ มากมาย ได้รู้จักการเดินทางต่างๆ เพิ่มมากขึ้น ตอนแรกก็นั่งรถตู้ออกไปฟิวค่ะ
แล้วต่อรถตู้ไปอนุเสาวรีย์ (ไม่เคยไปแบบนี้เลย แต่รู้สึกว่าแบบนี้เร็วกว่าแฮะ) จากนั้นก็
รถไฟฟ้าไปลงสยาม แล้วเดินกันไปเซ็นทรัลเวิลด์ ที่นั่นมีจัดคริสต์มาสด้วย แต่ถ้ามาตอน
กลางคืนคงจะสวยไม่น้อยเลย จากนั้นก็เดินไปแถวแพลตตินั่ม เพื่อไปเอาชุดคอสที่สั่งตัด
ของลูน่าั(รองฯ) กับเคน(เหรัญฯ) ของลูน่าแต่งเป็นเรเวน(พิมพ์ผิดไหมเนี่ย) จากเรื่อง
แพนโดร่าฮาร์ท กับเคน แต่งเป็นอเลนเรื่องดีเกรย์ค่ะ ส่วนไอเราก็ไปวัดตัวเพื่อคอสโกธิค
บอกตรงๆ ว่าไม่เคยคอสเลย ครั้งนี้เลยเหมือนเป็นการก้าวเข้าไปในดินแดนแห่งคอสเพลย์
รู้สึกอึนๆ ไปเหมือนกัน ตรงค่าชุดก็พันกว่า แต่พูดกันดูเหมือนไม่แพงเลย – -a แต่พวกนี้
เค้าแต่งคอสกันสบายๆ ค่ะ ไม่ได้เคร่งอะไร แต่ทำไมเรารู้สึกว่า น่าจะเคร่งให้มากกว่านี้นะ?
พอรับชุดกันเสร็จก็เดินไปแพลตตินั่ม ไปดูราคาของให้มิ้ว(ประธาน) ที่นั่นคนเยอะมากค่ะ
แบบว่าไม่เคยไปน่ะนะ แถมของแปลกๆ ก็เยอะมากด้วย ทีหลังต้องชวนเจ้าเมย์มาให้ได้ค่ะ
เจ้าของร้านที่ขายชุดแนวโกธิคพังค์ ก็ชอบชุดที่ลูน่ากับเคนไปตัดมามาก = =’ ถึงขนาด
ขอถ่ายรูปด้วย เว่อร์กันจริงๆ 55+ สุดท้ายทั้งสองก็แต่งแบบนั้นแล้วเดินไปเดินมา
คนก็มองกันแบบว่า มันทำอะไรกันเนี่ย ฮ่ะๆ จริงๆ ที่MBKก็มีงานคอมิคแต่ว่าเราไม่ได้ไปน่ะนะ
อาจจะดูเนียลก็ได้ (รึป่าว?) ขากลับแวะไปที่ร้านอีกทีเพื่อให้เค้าเพิ่มกระดุมให้ชุดลูน่า
ก็เลยถามค่าชุดยมทูตเรื่องบลีชไป ป้าเค้าก็บอกว่า ถ้าหัวหน้าพันสอง ถ้าลูกหน่วยเจ็ดร้อย
โอ้ น่าสนแฮะ ในใจอยากใส่ชุดหัวหน้าหน่วย แต่ว่าถ้าคอสจริงๆ คอสลูเคียดูจะเหมาะกว่า
สงสัยถ้าจะคอสแบบนั้นคงต้องควักตังค์เองแล้วล่ะ เพราะโกธิคคราวนี้รองฯจ่ายให้
ขอบคุณหลายๆ ค่ะ = =’ แต่ชุดจะตกเป็นของกองกลาง เอาไว้้ถ้ามีเงินจะไปไถ่ละกัน
เพราะคิดว่าคงไม่มีใครใส่ชุดเราได้หรอกมั้ง เฮ้อ… แต่ป้าที่ร้านเค้าก็ตัดเก่งจริงๆ นะ
รู้สึกจะรับตัดชุดคอสมาหลายเรื่องแล้วด้วย ทำคนเดียวอีกตะหาก มีคนแวะเวียนมาสั่งตัด
กันไม่ขาดสาย ไอเรานี่แค่ตัดไปคอสในงานมีตติ้งกับไพรเวทเอง … อยากคอสลูเคีย >..<
ขากลับลูน่ามาส่งที่อนุเสาวรีย์ค่ะ ซึ้งใจหลายๆ เพราะเราขึ้นรถตู้ไม่เป็น 55+
กว่าจะกลับมาถึงมอก็ 5-6 โมงค่ะ ก็สนุกและได้อะไรแปลกๆ ใหม่ดี

ชุดขงเคนค่ะ ถูกข่มขู่ให้ลงใส่ ตัวใหญ่มาก แถมร้นีกตะหาก^^'

ชุดของเคนค่ะ ถูกข่มขู่ให้ลองใส่ ตัวใหญ่มาก แถมร้อนอีกตะหาก^^'

ปล. ช่วงนี้ทำตัวเป็นซานตาคลอส แจกส.ค.ส.ปีใหม่อยู่ค่ะ เหมารวบยอดคริสต์มาสกับปีใหม่
แต่การได้เปลี่ยนบรรยากาศมาทำอะไรให้ใครบ้างเนี่ย ก็รู้สึกดีไม่น้อยเลยค่ะ เวลาที่เค้า
รับสิ่งที่เราตั้งใจจะมอบให้ ก็จะได้รับรอยยิ้มที่แสนอบอุ่น คำชม และคำขอบคุณคืนกลับมา
ทำให้รู้สึกพาวเวอร์อัพขึ้นมากมายเลยล่ะ แค่นี้ก็เหมือนเป็นของขวัญส่งท้ายปีที่ดีที่สุดเลย
สำหรับเรา เพราะส.ค.ส.นี้ก็เหมือนเป็นคำขอบคุณจากเราที่มีให้กับทุกคนที่รู้จัก
ประมาณว่า ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากมาตลอดทั้งปีนะคะ~ และขอให้มีความสุขตลอด
ปีหน้าด้วย ^^ แต่ก็คงดีไม่น้อย ถ้ามันเป็นการ์ดเชิญมาร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ ฮ่าๆ~ (เพ้อฝัน)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s