มื้อเย็นใต้แสงไฟ(?)

My Dinner

My Dinner

ลืมบอกไปในบล็อคของเมื่อวานค่ะ ว่าช่วงนี้ถ้ามาอัพก็จะเอารูปที่ถ่าย
กับต้นคริสต์มาสมาลงล่ะค่ะ ความชอบส่วนตัว อย่าถือสาเลยละกันนะ >..<

รูปถ่ายของคืนนี้คือ มื้อเย็นกับต้นคริสต์มาส ที่แสนวิเศษค่ะ
ความจริงมันคงไม่ใช่มื้อเย็นหรอกค่ะ น่าจะเรียกว่า มื้อดึกซะมากกว่า =_=’
เพราะเมื่อเช้าไปใส่บาตรค่ะ ก็เลยกินข้าวเช้าซะเลย มื้อเที่ยงก็เลย
ต้องเลื่อนไปเป็นเวลาเย็นแทน มื้อเย็นก็มาเป็นมื้อดึกอย่างนี้ล่ะค่ะ หะหะ
ไม่กินมันก็ได้อยู่หรอก แต่ทนหิวไม่ได้เนี่ยสิ TvT ก็เลยกินยำยำหมูสับ
กับหอยแครงปรุงรสค่ะ เป็นมื้อเย็นเล็กๆ ใต้แสงไฟดวงเล็กดวงน้อย
จากต้นคริสต์มาส2ฟุตนี้ มีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะค่ะ >..<
ถึงมันจะดูเงียบเหงา เพราะนั่งกินคนเดียว แต่ก็สนุกมากค่ะ
เพราะมีเสียงเชียร์ดังกระหึ่มตลอดเวลาเลย จากที่ตึกคณะ เพราะว่าพรุ่งนี้นั้น
เป็นวันสุดท้ายของงานกีฬาพยอมเกมส์ ที่มหาลัยเป็นคนจัดค่ะ
คืนนี้ทุกคณะคงจะซ้อมกันอย่างคึกคัก ฮ่ะๆ ได้ยินแต่เสียงของคณะตัวเองเนี่ยแหละ
ศิลปกรรม สีเขียว ~ ทำให้นึกถึงเมื่อปีที่แล้วขึ้นมาหน่อยๆ เลยล่ะค่ะ
ได้ไปเชียร์อย่างสุดกำลัง สนุกมากๆ เลยล่ะ ทุกคนก็ดูเต็มที่กับงาน
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รางวัลชนะเลิศอะไร แต่พอขึ้นสแตนเชียร์ ทุกคนก็ดูพร้อมจะลุย
กับมันอย่างเต็มที่ หึหึ นึกแล้วก็เสียดายนิดๆ ปีนี้คงจะไม่ได้ไปร่วมดู
เพราะว่าต้องไปฝึกงานที่บ้านอาจารย์ ถ้ากลับมาเร็ว ก็คงจะได้ไปร่วม คงดีไม่น้อย

จริงๆ เวลาไปฝึกงานที่ต้องไปเป็นกลุ่มนี้ หัวหน้ากลุ่มก็เป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เรา
แต่พอเอาเข้าจริง ไหงเราต้องมาคอยนั่งตามสมาชิกคนอื่นๆ ก็ไม่รู้
พวกผู้หญิงก็จะไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ แต่พวกผู้ชายเนี่ยสิ เข้าใจยากยังไงไม่รู้
ไอเราก็เป็นพวกที่ไม่ชอบคำตอบที่ไร้เหตุผลซะด้วยสิ ถ้าไม่อยากไปไม่อยากฝึก
ไม่ว่างหรือติดทำงานอะไรก็ว่าไป แต่ถ้าเหตุผลแค่ตื่นสายแล้วไม่ได้เตรียมตัวเนี่ย
มันสมแล้วหรือนั่น เฮ้อ.. บางคนก็บอกว่าคงไม่ไป เหตุผลก็ไม่บอก
ตามคนแบบนี้มันก็น่าเบื่อเหมือนกันนะ ถ้าไม่อยากฝึกงานแล้วก็บอกๆ ไปเถอะ
ไม่มีใครเค้ามาคาดหวังกับพวกคุณมากนักหรอก จนบางทีไอเราก็รู้สึกว่า
เหมือนกำลังเล่นเกมตลกโง่ๆ อยู่คนเดียว ไม่เห็นคนอื่นเค้าจะเล่นด้วยกับเราตรงไหน
บางทีมันก็ท้อนะ ไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร แต่พอคิดแบบนั้น ก็มักจะมีอีกเสียงดังมาว่า
“เธอพยายามดีที่สุดแล้วล่ะ จงพยายามต่อไปเถอะ” มันก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
แต่ถ้าได้ยินจากใครซักคนที่พูดออกมาจากใจ ก็คงจะรู้สึกดีไม่น้อยเลยล่ะ

ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างเคว้งคว้างยังไงชอบกล เหมือนกับเป็นลูกโป่งที่กำลัง
ล่องลอยไปตามแรงของลม ที่พัดไปทางนู้นที ทางนั้นที อย่างไร้จุดหมาย
เหมือนกับว่าเรากำลังยึดติดอะไรบางอย่าง แล้วถูกพัดไปมา จนเหมือนจะหลงทาง
แต่ก็มีคนๆ หนึ่งบอกว่า ให้ปล่อยมันไป … แล้วเมื่อลองปล่อยมือจากลูกโป่งนั้น
โลกทั้งใบก็ดูเหมือนจะใกล้เข้ามา แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ต้องรีบหาที่ยึดใหม่ของตัวเอง
เมื่อมีที่มั่นแล้ว เราก็สามารถหันไปคว้าลูกโป่งใบนั้นมาไว้กับตัวเราได้
ถึงลูกโป่งจะพยายามหลุดลอยไปอีก แต่คราวนี้จะไม่ยอมให้หลุดมือ หรือพาเรา
ล่องลอยไปไหนต่อไหนอีก เพราะเราจะไปพร้อมๆ กัน …

ปล. วันเกิดคราวนี้วางแผนอะไรไว้หลายๆ อย่างล่ะค่ะ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า
จะทำสำเร็จได้ซักอย่างเหมือนที่ฝันมั้ย ไม่ลองก็ไม่รู้ล่ะนะ จริงๆ วันเกิดปีนี้
ตั้งใจจะไม่นึกถึงค่ะ เพราะมันชอกช้ำเหลือเกิน กับการที่ตัวเลขข้างหน้า
มันจะเปลี่ยนไป แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าลืมวันเกิดตัวเองปีนี้ไป คงรู้สึกโกรธตัวเองเป็นแน่
ที่วันดีๆ วันหนึ่งจะถูกลืม เพราะฉะนั้น วันนั้นก็จะพยายามสร้างความทรงจำ
ดีๆ และเก็บความเศร้าไว้ให้ลึกที่สุดของใจค่ะ ทำพูดเข้า ยังไม่ถึงเลยนี่นา
อีกตั้งนานแหนะ ฮ่ะๆ เอาเป็นว่าแค่คิดน่ะ แค่คิด …

Advertisements

One thought on “มื้อเย็นใต้แสงไฟ(?)

  1. เก่ง says:

    ชอบบรรยากาศใกล้ ๆ ช่วงปีใหม่หรือคริสต์มาสนี้จังเลยครับ รู้สึกอบอุ่นดีครับแม้จะยืนคนเดียวก็ยังจะเห้นบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความสุข ^^

    นี่เรียนที่ไหนเหรอครับผม

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s