ห่างหาย

เนื่องจากช่วงหลายวันที่ผ่านมาติดภารกิจอย่างมาก(ที่สุดในชีวิต)
เลยทำให้ไม่ได้มาอัพนานอยู่เป็นอาทิตย์ ต้องขออภัยอย่างสูง…

ในวันนี้ก็จะขอมาสาธยายช่วงที่ห่างหายไปแบบคร่าวๆ ละกันนะคะ

เริ่มจากช่วงก่อนสอบนั้น ต้องเคลียร์งานไฟนอลโปรเจคอย่างเร่งด่วน
เนื่องจากช่วง 8-12 ตค ต้องไปเที่ยวจีนกับครอบครัวอ่ะนะ ซึ่งกำหนดจริงๆ
มันจะช้ากว่านี้ แต่เนื่องจากผู้จัดเค้าเลื่อน เพราะอะไรก็ไม่ทราบ ทำให้ไอเราก็ต้องร้อนรน
เคลียร์งาน เริ่มจากงานแรกก็วิชาซาวน์ ต้องทำอนิเมติค ไปอัดเสียงเป็นเดโมอย่างเดียว
ซึ่งใช้เสียงข้าพเจ้าลุ้นๆ เลยฮะ -__-a ไม่ได้กลับมาอัดเสียงจริงอีก เพราะเนื่องจากไปจีน..
แล้ววันนั้นก็อัดกันไม่เสร็จเพราะจารย์หมูเค้าจะปิดห้อง พาเด็กที่จะฝึกงานกับแกไปประชุมที่บ้าน
ไอเราก็สนใจครึ่งไม่สนใจครึ่ง ก็ว่าจะไม่ไปเพราะทำแฟลชค้างไว้ที่ห้องอยู่ แต่ต้องไปอัดเสียง
สุดท้ายแล้วก็เลยตามเลยขอรับ ไอเมย์ไปไอวีไป ก็ไปกันให้หมดนั่นแหละ ยกขโยงไปบ้านจารย์หมู
ประมาณ 20 ชีวิต จารย์ขนเด็กขึ้นท้ายรถกระบะสีขาว… เหมือนพาลูกหมูไปขาย -o-‘ เต็มท้ายรถ
(บางส่วนก็ไปรถแท็กซี่) ตอนแรกก็คิดว่าจะรอดพ้นตำรวจมั้ยฟระ เต็มท้ายรถขนาดนี้ สุดท้ายก็ไม่รอด
55+ โดนตำรวจแซวเข้าข้างทางจนได้ ที่แท้เค้าก็แค่อยากให้เรานั่ง อย่ายืน – -a บทเรียนชีวิตเลย
ไปถึงบ้านจารย์ แนวมากๆ ค่ะ ทางขึ้นบ้านก็ทำอย่างกับบ้านไทย ข้างในก็จัดสวนอย่างสวย
Best Position d(>..<)b มีห้องทำงานอย่างกะสตูดิโอเล็กๆ ด้วย สวนหย่อมก็มีโต๊ะ จารย์บอกว่า
ไว้ก๊งเหล้า ซะงั้นนะคะ ฮ่ะๆ เริ่มการสำภาษณ์ไปไอเราก็เดินชมบ้านไปเรื่อย พอถึงตาตัวเอง
ขาสั่นเจ้าค่ะ ตื่นเต้นโคตร ฮ่ะๆ แต่ก็รู้สึกสบายๆ เป็นกันเองมาก เลยไม่ค่อยเครียดค่ะ
ก็ตอบคำถามไปเท่าที่ทำได้ ผู้สัมภาษณ์ก็พี่บอย(หรือบอล? ซักอย่าง) และก็พี่ปุ้ย จารย์หมูบอกว่า
พี่สองคนนี้ทำงานกะญี่ปุ่นมาแล้ว โอ๊ สุโก๊ยย >..<b วันนั้นเป็นวันที่สนุกมากค่ะ (และก็เสียเวลาทำงาน
ไปมากด้วยเช่นกัน ฮ่ะๆ แต่ก็ชอบค่ะ)

ก่อนไปจีนก็ดีที่ทำวิชาแฟลชเสร็จเรียบร้อย – -a ไม่รู้จะมีปัญหาติดขัดตรงไหนรึป่าว
อุตส่าห์ทำแบบเผา (แต่เพื่อนมันว่าไม่เห็นจะเผา – -‘) นั่งรถแท็กซี่ไปแถวราม เพราะแม่มาพักที่นั่น
เสียค่าแท็กซี่ไป 300 กว่า กับค่าทางด่วนอีกร้อยกว่า โหดจริงๆ – -‘ วันรุ่งขึ้นก็ขึ้นเครื่องกันแต่เช้า
ไปจีนค่ะ ไอเรื่องไปจีนนี้เดี๋ยวจะกลับมาพิมพ์ทีหลังละกัน ขืนพิมพ์นี่มีหวังยาว (เพราะจะเอารูปลงด้วย)
ก็กลับมาวันที่ 12 ตอนเย็นค่ะ สนุกสนานกันไป เสียดายนิดๆ ที่กลับแล้ว แต่กลับมาก็ต้องผจญงานต่อ

กลับมาก็ประสานงานวิชาซาวน์ สรุปมันใช้เสียงข้าน้อยที่อัดเดโมไปทำจริงหมดเลย เวรอย่างแรงค่ะ
เนื่องจาก เสียงผู้ชายมันไม่แมนเลยวุ้ย รู้งี้น่าจะพากย์ให้จริงๆ ไปเลย (เพราะเดโมมันต้องอัดยาวรวดเดียว)
เสียงผู้หญิงกะผู้ชายเลยใกล้ๆ กัน แต่พอตัวละครหนุ่มแว่นเสียงดิฉันดันไปเข้ากับหน้าอย่างช่วยไม่ได้

วิชาถัดมาก็วิชาสต็อปโมชั่น ทำไอกระต่ายกับเต่าเรื่องที่แต่งเป็นงานไฟนอล อย่างเน่าค่ะ – -a
ทำกับไอเมย์สองคน หัวลีบกันสุดๆ ฉากก็เผาๆ เพราะอุปกรณ์มันมีน้อยอ่ะ ร้านสีรุ้งหน้ามอก็ดันปิด
ขาดแหล่งคลังแสงเลยนะเนี่ย อดอยากกันไป ทำเท่าที่มี คืนนั้นอดหลับอดนอนค่ะ เสวยกาแฟไป1กระป๋อง
ตาสว่างฟิตปั๋งถึงเช้า แล้วก็ตายคาเตียงค่ะ 555+ แบบว่าหลับกันเอ๋อสุดๆ ปวดหัวมาก ไม่นึกว่าผลกระทบ
จากการอดนอนจะร้ายแรงขนาดนี้ กว่าจะได้นอนก็ 8 โมงเช้าค่ะ ตั้งเกณฑ์ไว้ 11 โมง เพราะต้องตื่น
มาตัดต่ออีก เพราะมันส่งวันนั้นอ่ะ ก็เลยต้องรีบทำ T_T ชีวิตฉานจะด่าวดิ้น ดีที่ก่อนหน้านี้ซื้อไมค์มา
พากย์เสียงไว้ก่อนเรียบร้อย แต่การตัดต่อแบบต้องให้เข้ากับเสียงก็หนักใช่เล่น
สุดท้ายก็ไปส่งไม่ทัน (ซะงั้น) ก็ต้องไปส่งวันถัดมาค่ะ แต่ก็รู้สึกดีใจที่งานเสร็จแล้วชิ้นนึง

ถัดมาชิ้นสุดท้ายก็ทำวันที่ส่งงานสต็อปไม่ทันนั่นแหละ ไม่มีเวลาพักเลย ทำต่อเนื่องกันตลอด 13-16 อ่ะ
งานอีเพ้นท์นี้คิดแบบไว้ว่าจะทำแนวนอน สุดท้ายก็ต้องตัดช่องน้อยแต่พอตัว ทำแนวตั้งแทน 55+
ตัดส่วนยากลำบากในการเพ้นอื่นๆ ออกให้หมดซะ ฮ่าๆ ขำตัวเอง คืนนั้นก็ทำไป พอเที่ยงคืนปุ๊บ
ก็เริ่มเบลอเพราะนอนน้อยมาก แล้วมาทำงานจ้องคอมตลอดอีก เลยขอพักซักชั่วโมง ตั้งปลุกไว้ตี 1
และแล้วปรากฎว่าปิดปลุกแล้วนอนต่อเฉยเลยอ๊ะ!! แบบไม่รู้ตัวเองอีกด้วย!! สุดยอด อยากตาย…
ตื่นอีกทีก็ 5.40 พระเจ้่า อยากจะไปตะโกนใส่ทะเลเด๊ดซี เฮ้อ ก็เลย(ต้อง)ตาสว่างมาทำงานต่อ
แถมต้องอาบน้ำเอางานสต็อปไปส่งอีกด้วย สุดท้ายกว่าจะเสร็จก็บ่ายสอง เครื่องบินที่จะกลับบ้านออก
5 โมงสี่สิบ ฮ่าๆ คนจะซวยมันก็ซวยค่ะ วิ่งออกไปปริ้นหน้ามอ ว่าจะอัดรูป ร้านอัดรูปก็ดันปิด!!!
มันจะเฮ้ยอะไรขนาดนั้น พอไปร้านปริ้น ร้านเค้าก็บอกว่าปิดแล้วค่ะ – -a ปิดตอนกรูมารึไงเนี่ย
สุดท้ายเลยต้องรีบห้อยโหนรถสองแถวออกไปหน้ามอ เพื่อปริ้นอย่างไม่ต้องคิด
พอกลับมาเข้ามอ ก็นึกได้ว่าต้องไปถามเรื่องใบค่าเทอมที่ปริ้นไม่ได้ แถมคนก็เยอะเลยต้องรอถาม
พอถามเสร็จมันก็โบ้ยให้ไปถามที่หอพัก ซวยวุ้ย ไปถามแล้วเค้าบอกว่าค่าไฟเดือนกันยายังไม่จ่าย
(กรูยังไม่ได้ใบแจ้งเล้ย จะไปตรัสรู้มั้ย) แต่ก็จ่ายไปเรียบร้อยแล้วล่ะ เฮ้อวุ่นวายจริงๆ
เวลาก็ปาไป สี่โมงแล้ว หัวปั่นสุดๆ กลับห้องติดงานเก็บของ วิ่งลงมาฝากเมย์ไปส่งแล้่วเพราะไม่ทัน
สุดท้ายเลยโบกแท็กซี่ไปสุวรรณภูมิ (สาเหตุเพราะมันไกลเนี่ยแหละวุ้ย!!) แม่จองแอร์เอเชีย
เลยต้องไปขึ้นที่นั่น (ไกลShipหายเลยล่ะ) เสียค่ารถไปบานพอดู พอไปถึงปุ๊บปรากฎว่า!!!
ไม่ทัน ข้าน้อยตกเครื่องฮะ – -a ส่วนแม่กับน้องยังพอทัน ไอเราเลยต้องไปซื้อตั๋วรอบต่อไปแทน
ตอนนั้นถามว่าเครียดมั้ย เครียดนะ แต่เหนื่อยจนไม่รู้จะว่าอะไรแล้ว เลยจำยอม แต่แล้ว
ซักพักแม่ก็โทรมา งงเหมือนกันนึกว่าขึ้นเครื่องไปแล้ว แม่บอกว่าพอวิ่งไปที่เกจมันบอกปิดแล้ว
ให้ได้งี้ดิ พนักงานมันก็วอไปบอกแล้วนิหว่า ทำไมห่วยพันนี้เนี่ย แอร์เอเชีย ใครจะไปขึ้นขอบอก
เซ็งจิตค่ะ วอไปแล้วก็น่าจะรอนิด แต่นี่ไม่อ่ะ (มันก็กฎก็เข้าใจ แต่มันก็น่าจะมีน้ำใจกันหน่อย)
สุดท้ายเลยต้องซื้อกลับใหม่ทั้งสามคน ถือว่าเป็นเรื่องอัปยศมากสำหรับเรา ถึงแม่จะไปโทษ
สายการบิน ไอน้องชายโทษสนามบิน(ที่กว้างเกิน) แต่สุดท้ายเราก็โทษตัวเองอยู่ดี เฮ้อ
ชีวิตฉันจะมีอะไรซวยกว่านี้มั้ย เหนื่อยใจและกายสุดๆ แต่ก็ทำเป็นชิวๆ ไว้จะได้ไม่เครียด TT

แต่ตอนนั่งเครื่องบินค่ะ ปวดหูมาก เหมือนน้ำในหูไม่เท่ากัน พึ่งเคยเป็นครั้งแรก เครียดนิดๆ
พอถึงสนามบินพ่อมารับค่ะ รู้สึกดีใจจัง ไม่ได้อยู่กันครบหน้าสี่คนนานเท่าไหร่แล้วนะ เฮ้อ..
กลับมาก็กินข้าวพักผ่อนกันให้สบายกายสบายใจ เป็นอันว่าจบเรื่องของหลายวันที่ผ่านมา
(ยกเว้นเรื่องจีน จะอัพแยกตะหากนะ มีหนุ่มจีนมาจีบด้วย ฮาๆ จุ๊ๆ เงียบไว้)

ตอนนี้อยู่ในช่วงพักผ่อนกายา ไปล่ะจ๊ะ

ปล. วันก่อนจารย์หมูโทรเข้าเบอร์เราด้วย แปลกใจโคตร ที่ไหนได้บอกว่างานซาวน์ที่ส่งไป
เปิดไม่ติด ซวยละไง ก็เลยต้องให้เพื่อนไปส่งใหม่ พอคุยเรื่องงานจบ จารยก็ถามว่า
สุมิตรา นี่ใช่เฟมใช่ป่ะ อ่าวเฮ้ย จารย์จำชื่อนู๋ไม่ได้ จารย์ก็บอกมาว่า จำได้แต่ชื่อเฟม
แต่ชื่อจริงเธอมันประหลาด อ่าว ชื่อฉันผิดซะงั้น จารย์นิ -..-” ชอบแกล้งอยู่เรื่อย
แต่เราก็ชอบแกล้งอาจารย์นิหว่า 55+ เจ๊ากันไป สุดท้ายอบรมของฝึกงานก็ไม่ได้ไป
เพราะกลับบ้าน ฮุๆ แต่ที่แย่คือ ได้อยู่ทีม ลิงก้นเขียว (ทีมแรก งูดินแดง ทีมสอง กระทิงดำ)
แล้วทำไมชื่อทีมตูตลกกว่าเพื่อนเนี่ย ไอเมย์อยู่งูดินแดง ตูอยู่ลิงจ๋า(เปลี่ยนชื่อซะ)
ในทีมมี ข้าน้อย วี มิว ขวัญ หยก หญิง ไอซ์ เง้อ ดูท่าจะเข้ากันไม่ได้เลยแฮะ 555+

ปล2. จริงๆ วันนี้ห้องเก่ามันนัดเลี้ยงซิสเลอร์ (ไม่เลี้ยงหรอก จ่ายเอง) ห้องตอนม.ปลาย
แล้วเพื่อนมันโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้ก็จะมีเลี้ยงซิสเลอร์ของห้องตอนม.ต้น ไอเราเลยเลือก
จะไปตอนม.ต้น แต่ก็นะ ไม่เห็นจะมีใครคิดโทรมาบอกเลยอ่ะ นอกจากไอเอ้คนเดียว
สงสัยดิฉันมันไม่สำคัญหรอก ฮ่าๆ เลยว่าอาจจะทำเนียลไม่ไปดีกว่า เอิ๊ก เซ็งจิต เสียตัง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s