คุณจะคิดได้เท่าที่เห็น

ฮ่ะๆ วันนี้เรียกได้ว่าเป็นอีกก้าวนึงของชีวิตก็ว่าได้ ว่าแล้วก็เริ่มจากต้นเรื่อง

เมื่อคืนหลับสบายมากค่ะ แบบว่าหัวถึงหมอนก็หลับลืมไปเลย
จนสะดุ้งตื่นตอนเช้า เพราะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุก
พอดูเวลาก็พึ่ง 8 โมงกว่าๆ เลยกะขอนอนอีกซักยี่สิบนาที
หยิบมือถือมาตั้งปลุกเอาไว้ แล้วนอนต่อค่ะ ก็มันน่านอนจริงๆ น๊า
พอรู้สึกตัวอีกที เอ้ย ตะกี้เหมือนเรากดมือถือตัดปลุกไปแล้วนินา =o=’
พอคว้ามาดูก็ เฮือก 9 โมงแล้ว (มันเร็วกว่าเวลาจริงอยู่ประมาณ 10 กว่านาที)
ไม่รู้จะโทษตัวเองยัังไง ตั้งปลุกเองยังเผลอไปกดปิดเองอีก – -”
เลยรีบรุดไปอาบน้ำอย่างรวดเร็วค่ะ ฮ่ะๆ

พอมาถึงห้องเรียนปรากฎว่าอาจารย์ยังไม่มา (มันก็ปกติของทุกวันอยู่แล้ว)
ที่รีบไม่ใช่เพราะอะไรหรอกค่ะ กะจะแอบโหลดการ์ตูนในห้องอีกน่ะสิ ฮ่ะๆ
วันที่มีเรียนแล็บคอมมีอยู่สองวันเอง ดังนั้นต้องใช้ให้คุ้ม ฮึ่ม!
วันนี้โหลดเรื่องคามิชูไป 3 ตอนค่ะ (แค่นี้แฮนดี้ไดร์ฟก็จุไม่หมดแล้ว ฮา~
สงสัยคงต้องซื้อแบบ 4 Gb ไว้กะเตรียมโหลดเต็มที่เลยนะนั่น ฮ่ะๆ)

เรียนซาวน์ตอนเช้า อาจารย์หมูมาแปลกค่ะ เพราะแต่งตัวเนี้ยบมากกว่าทุกวันเลย
ดูดีกว่าครั้งแรกมากเลยล่ะค่ะจารย์ ฮ่ะๆ (แต่จารย์พี่โบ๊ทก็ยังไม่มาเช่นเคย)
วันนี้เรียนซาวน์อย่างกับ เรียนวิชาปรัชญา หรือจิตวิทยา หรือครีเอทีฟไรงั้นเลยล่ะ
เพราะจารย์หมูสอนเรื่องการคิดให้ลึกกว่าคนทั่วๆ ไปค่ะ เรียกว่าได้ข้อคิดใหม่ๆ เพียบ
ทำนองที่ว่า

“ศิลปินที่ดีนั้น เห็นอะไรก็ต้องตีความ สามารถมองเห็นในสิ่งที่ปกปิด
หรือสิ่งที่ซ้อนเร้น และสามารถนำมันมาเป็นศิลปะได้”

โอ้ว ล้ำลึกมากจริงๆ ค่ะ แล้วก็อีกข้อคิดนึงค่ะ

“คุณไม่อาจเอาอดีตของคุณไปเปรียบเทียบกับคนอื่นได้”

มันก็จริงค่ะ อดีตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน อาจจะเจอสถานการณ์เดียวกัน
แต่ภูมิหลังของแต่ละคนยังไงก็ไม่เหมือนกัน เพราะงั้นเราไม่อาจเปรียบเทียบกันได้ค่ะ
และก็อีกคำค่ะ คำเดิมๆ แต่ชอบจริงๆ

“คุณจะคิดได้เท่าที่เห็น”

เรียกได้เลยค่ะว่า อาจารย์หมูเป็นศิลปินและเป็นอาจารย์ที่เก่งจริงๆ จารย์มักจะพูดว่า
ผมสามารถทำเสียงให้คนฟัง หัวเราะและร้องไห้ได้ ภายในเสียง 1 นาที แล้วคุณล่ะ
ทำอนิเมชั่นให้คนหัวเราะและร้องไห้ได้ภายใน 1 นาทีหรือป่าว หุหุ ถึงจารย์จะไม่เคย
ทำให้ดู แต่ก็เชื่อค่ะว่าจารย์ทำได้จริงๆ เพราะดูแล้วรู้ได้เลยว่าจารย์แกผ่านอะไรมาเยอะ
มากมาย มากกว่าที่พวกเราจะคาดคิดถึงก็เป็นได้ แล้วแกมักจะพูดว่าคุณน่ะ ต้องรีบหา
ประสบการณ์ไว้ให้เยอะๆ อะไรที่ไม่เคยก็ไปลองซะ ที่ไหนไม่เคยไปก็ไปซะ
ไม่เคยรักใครก็รักซะ ไม่เคยอกหักก็ลองอกหักซะ ฮ่ะๆ จารย์ชอบพูดเหมือนเป็นเรื่องง่าย
เลยแฮะ แต่จริงๆ แล้วลึกกว่าที่คิดนะนั่น ประมาณว่า ต้องลองเจอกับตัวเองเท่านั้น
เราถึงจะรู้จักกับมันได้อย่างถ่องแท้ ยิ่งศิลปินแล้วจะต้องมองเห็นมากกว่าคนทั่วไป
แล้วนำสิ่งนั้นออกมาถ่ายทอดให้คนทั่วไปได้รับรู้ มันก็จริงค่ะ ยอมรับ >..<b
แล้วก็ฮาตรงที่จารย์บอกว่า ให้ไปขอเงินพ่อแม่แล้วบอกว่า “จะไปเปิดจิตและวิญาณ!!”
ก็คือไปเที่ยวที่ๆ ไม่เคยไปน่ะค่ะ ฮ่ะๆ สงสัยถ้าพูดกับพ่อแม่อย่างนั้นจริงๆ มีหวังโดนลูกถีบค่ะ

อาจารย์หมูก็ยังแนะนำว่า “ให้ดูทีวี ดูข่าวสาร อ่านหนังสือ ทำอะไรที่หาความรู้ใหม่ๆ
ใส่ตัว ให้ทำเยอะๆ เข้าไว้ แล้วคุณก็จะรู้ทุกอย่าง แล้วพอคุณจบไปคุณก็จะเป็น “บ้า!!”
ชะอ้าวเฮ้ย -๐-” เหล่านักศึกษา ก็ฮาแบบงงๆ กันไปล่ะค่ะ จารย์หมูมักจะเป็นแบบนี้เสมอๆ
แบบว่าพูดให้เด็กคิด แล้วบางทีเผลอแอบเครียด จารย์แกก็จะแทรกมุกให้เด็กฮากัน
เรียนแล้วก็ไม่เคยเบื่อเลยล่ะค่ะ อยากเรียนกับจารย์อีกจัง ปีสามจารย์จะสอนอีกมั้ยคะ ฮา~

ตอนบ่ายวันนี้เรียนเขียนบทค่ะ โดนจารย์ติเรื่องสตอรี่บอร์ดกันเป็นแถบๆ
แบบว่า จารย์คะนู๋ก็ไม่อยากติการสอนของจารย์นะ จารย์ใจดี แต่บางทีก็ใจดีเกินอ่ะ
แล้วยิ่งถ้าเรียนจบวิชานี้ไป ยังเขียนสตอรี่บอร์ดไม่ได้กันล่ะก็ วิชานี้มีหวังโดนยับแน่ค่ะ ฮ่ะๆ
รวมทั้งตัวจารย์เองด้วยนั่นแหละ – -” วันนี้จารย์ให้เอาคำ 15 คำที่คิดกันเล่นๆ คราวที่แ้ล้ว
มาแต่งเป็นเรื่องราวค่ะ ได้แก่คำว่า ตด บอยแบนด์ อาจารย์ นาฬิกา เสี่ยว สะบึม
เปรต แว๊นสก๊อย หม้อ กาก บุฟเฟ่ต์ กระบือ ชิวล์ๆ รถถัง เซ้าซี้
ซึ่งคำส่วนใหญ่แล้วพวกผู้ชายจะคิดกัน นี่ดีแล้วนะเนี่ย อีกกลุ่มเห็นว่าได้แต่คำใต้สะดือทั้งนั้น
น่าสงสารจริงๆ แต่ว่าเขียนบทวันนี้สนุกมากค่ะ แบบว่าเขียนเองสนุกเอง เป็นครั้งแรกที่เอาคำ
มาแต่งเป็นเรื่องราวแล้วรู้สึกสนุกกับมันเป็นครั้งแรก ฮ่ะๆ แถมแต่งได้ออกแนวหลอนๆ ด้วย
ประมาณว่าพึ่งมารู้สึกตัวเองว่าชอบแต่งเรื่องในแนวด้านดีเกินไป จนมันชืดไปหน่อยแฮะ
ถ้าได้คืนมาจะลองมาพิมพ์ให้อ่านกันขำๆ ดูค่ะ ฮ่ะๆ

พอเลิกเรียนก็เอาของไปเก็บแล้วไปห้องสมุดกับนู๋เมย์ค่ะ ได้หนังมาสองเรื่อง Jumanji
กับเรื่อง คืนมหัศจรรย์ พิพิธภัณฑ์มันส์ทะลุโลก แบบว่ามันออกนานแล้ว แต่ยังไม่ได้ดูเลย
แถมทั้งสองเรื่องออกแนวแฟนตาซีผจญภัยหลุดโลกด้วย ฮ่ะๆ เสาร์อาทิตย์นี้คงระทึก
ทั้งหนังทั้งงาน(T_T) น่าดู หุหุ

ตอนเย็นที่ไปมะกันก็เห็น mzero ออกเล่มใหม่อีกแล้วอ่ะ =__=’ แสดงว่าเราทายถูกสินะ
แต่มันก็มาออกในสัปดาห์ให้หลัง เพราะก่อนหน้านี้ เรื่องนี้ออกติดต่อกันทุกสัปดาห์เลยค่ะ
แบบว่าเมย์มันเก็บก็บ่นเรื่องตังค์อยู่ประจำ ฮ่ะๆ แล้วพอมีอยู่ครั้งนึงเราก็บอกไปว่า
เชื่อมะ สัปดาห์หน้าไม่ออกแล้วแน่ๆ เพราะมันออกติดกันเร็วเกินไปแล้ว แล้วมันก็เป็นจริงค่ะ
ผ่านไปเกือบเดือนได้มั้งคะ มันก็ออกเล่มใหม่อีกแล้ว เป็นการ์ตูนที่ยอดจริงๆ ออกเร็วมากก
ในบรรดาทุกเรื่องเลย – -a ที่รู้จักมา ไอเราก็ได้แค่เรื่องกินทามะ กับฮันนี่โคลฟเวอร์มาอ่าน

พอกลับมาที่หอแม่ก็โทรมาค่ะ แม่ถามเรื่องเดินขบวน เอ่อ.. แม่คะนู๋จะไปเดินกะเค้าทำไมกัน
ปกติเราก็ไม่สนเรื่องการเมืองอยู่แล้ว น่ารำคาญไงชอบกลก็ไม่รู้นะ แบบว่ามีปัญหากันนัก
ก็เอาปืนแลกกันยิงแบบคาวบอยไปเลยเป็นไง ตายๆ ไปได้ไม่ต้องขุดมาพูดกันให้มากความ
แถมเท่ห์แบบลูกผู้ชายด้วย ฮ่วย! แต่พอมานั่งดูข่าว(เพราะพี่เมทเปิดทีวี) ก็รู้สึกว่ามันเครียดๆ
แต่ดูไว้ก็ไม่เสียหายค่ะ ดูมากได้มาก แบบจารย์หมูว่า ก็เลยดูๆ รู้สึกว่าประเทศเรากำลังจะ..
มาถึงจุดไคลแมกซ์แล้วรึ -__-a ทำไมมีปัญหากันนักล่ะ นายกพวกท่านก็เลือกกันมา
มิใช่หรอคะ แล้วพอเป็นแบบนี้จะมาโวยวายอะไรทำไมกัน ง่ายนิดเดียว ล้างระบบเล้ย
ประชาธิปไตยน่ะ ล้าไปแล้วล่ะสำหรับคนยุคใหม่นี้ พูดจริงๆ เลยนะเนี่ย – -a แบบว่าตั้งชื่อ
ใหม่คิดระบบใหม่กันเลยดีกว่า แบบว่าเอาให้ทันเล่ห์คน ให้มีเสรีภาพกันแบบไม่ขัดคอใคร
คนเราหนอ ทำเองแต่ไม่ค่อยยอมรับ พอถึงเวลามีปัญหาก็โบ๊ยไปให้อย่างอื่นซะ
มนุษย์หนอ ทะเลาะกันได้เป็นวักเป็นเวน รู้อะไรมั้ยคะ เค้ากล่าวกันไว้ว่า

“คนเราเวลาทะเลาะกันน่ะ รู้มั้ยใครผิด มันก็ผิดด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ!! ลองคิดดูให้ดี
มันจะมีไอบ้าตัวไหนที่ทะเลาะอยู่คนเดียวได้นานบ้างล่ะ? เพราะผิดกันทั้งคู่
แต่กลับไม่ยอมมองข้อผิดของตัวเอง มัวแต่จ้องจะจับผิดข้อผิดของคนอื่น มันก็เลย
เป็นอย่างที่เห็นกันทุกวันนี้ไงล่ะ!! ก่อนจะทำอะไรหัดคิดถึงตัวเองและคนรอบข้างไว้บ้าง!!”

บางทีก็รู้ึสึกว่าอยากตะโกนร้องบอกโลกแบบนี้ ว่าหยุดซักทีเถอะ อำนาจน่ะ
คนทุกคนก็เป็นคนเหมือนกัน ลองซักวันนึงไม่มีทั้งอำนาจไม่มีเงินดูสิ แล้วคุณจะเหลืออะไร
หัดมานั่งแบบคนสามัญชนคนธรรมดา แล้วพูดคุยกันอย่างสันติดู มันยากนักหรอ
แค่จะลดทิฐิของตนลงบ้าง หันหน้าเข้าหากัน มองตา และสื่อสิ่งที่อยากจะถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูด
มันยากนักหรอไงกันคะ โอ้ประเทศ! การใช้กำลังก็ไม่ได้ช่วยให้คนตาสว่างขึ้นหรอกนะคะ
(การพิมพ์ครั้งนี้จะเสี่ยงคุกไหมเนี่ย แต่มันอึดอัดมานานแล้วน่ะนะ เอาเถอะ ศิลปินกล้าได้กล้าเสีย)

พูดถึงเรื่องบ้านเมืองแบบนี้แล้วพลอยเครียดแฮะ คนเราจะมีชีวิตอยู่ได้อีกนานแค่ไหน
ก็ไม่มีใครรู้ได้ แทนที่จะทำในสิ่งที่ทำได้ เพื่อตัวเองและเพื่อคนอื่นๆ ให้มีความสุข
มีรอยยิ้มบนใบหน้า อย่างที่ได้ชื่อกันว่า Land of Smile จะมีมั้ยนะซักวัน
แต่เอาเป็นว่า เราจะไม่ขอเครียดค่ะ คิดไปก็ไม่ได้อะไร ไม่ใช่ว่าไม่ทำอะไรเลยนะ
แต่ทำไปมันก็เป็นเรื่องของแต่ละคนเค้า ถ้าอยากให้เราช่วยประเทศละก็นะคะ
ขอจับตัวปัญหาทั้งหลาย มานั่ง พูดคุยกับดิฉันต่อหน้าเลยได้มั้ยคะ อยากจะพูดเทศน์เหลือเกิน
คุณมองเห็นใครกันบ้างในแววตาคุณ ตัวคุณเอง หรือ ครอบครัว หรือประเทศชาติ?
ประเทศชาติ เป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตนอยู่แล้วค่ะ มันเป็นเพียงสิ่งที่เรายึดมั่นไว้เท่านั้น
ขอเพียงแค่เราทำสิ่งที่เราคิดว่ามันดีที่สุด ภายใต้หน้าที่ของเราก็พอแล้ว
ถ้าทุกคนคิดได้แบบนี้แล้วประเทศจะล่มจมก็ให้มันรู้กันไป “รู้จักหน้าที่” น่ะค่ะ ทำกันได้มั้ย?

เราไม่ขอเข้าข้างใครค่ะ เพราะเราก็เป็นเพียงมนุษยชนคนธรรมดาเพียงคนนึง
คนที่เรารักก็มีแค่ พ่อแม่พี่น้อง ครอบครัว เหล่าเพื่อนฝูงที่แสนดี ญาติมิตรสหายก็พอแล้ว
จะให้มาแบกรับรักทั้งประเทศชาติคงไม่ไหวหรอกค่ะ เราก็เป็นตัวของเรา ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด
และตอบแทนคุณของแผ่นดินที่เราได้อาศัยอยู่ พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด ก็เพียงพอแล้ว

แต่บางทีก็แอบคิดนะคะ ว่า ถ้ามันเรื่องมากกันนัก ก็ตายๆ กันไปให้หมด พอตายไปแล้ว
คนที่อยู่ก็ไม่ต้องไปพูดถึงอีกแล้ว เพราะพูดถึงไปก็ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นมา คนตายไปก็แล้วต่อกัน
ปัญหามันก็จบ แต่มันเป็นวิธีคว่ำบาตรจริงๆ ค่ะ ฮ่ะๆ แต่บางทีมันก็เป็นทางออกที่ดีแต่ไม่อยาก
ให้มันเกิดหรอกค่ะ เพราะคนไม่สมควรที่จะฆ่าคนด้วยกันเอง เพราะอะไรน่ะหรอคะ
ทีคนยังฆ่าสัตว์ได้ตั้งมากมาย แต่ทำไมถึงฆ่าคนไม่ได้ นั่นก็เพราะว่า “จะมีคนที่เสียใจ” ยังไงล่ะคะ

เอาล่ะ วันนี้พร่ำบ่นไปมากแล้ว พรุ่งนี้จะไปงานโค้ดกีอัสค่ะ ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง
แต่ก็จะเก็บภาพบรรยากาศมาฝากกันค่ะ ชีวิตเราต้องสู้ค่ะ ขอแค่เชื่อมั่นทุกอย่างก็เป็นไปได้

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s