ฝันที่ 2 … + … Be with you (2004)

คราวนี้กลายเป็นว่าเค้ามาเรียนและอยู่หอที่นี่ด้วยล่ะค่ะ
ถ้าเป็นจริงใจนึงคงดีใจ อีกใจนึงก็คงไม่ดีใจหรอกค่ะ ฮ่ะๆ (ทำไมงั้นเนี่ย)

แต่รู้สึกว่าความสัมพันธ์เหมือนกลับมาเป็นแค่เพื่อน(ล่ะมั้ง)
แต่ก็ได้ใกล้ชิดค่ะ ดีใจจริงๆ ได้นั่งข้างๆ กัน พูดคุย
ได้รู้จักในมุมที่เราไม่เคยเห็นมากขึ้น ทุกวันได้เจอกัน แม้จะในความฝัน..

เค้าจับมือเราด้วยล่ะ ดีใจมากๆ เลย ตื่นเต้นจนไม่รู้ว่าที่นอนเนี่ยหน้าแดงป่าว ฮ่ะๆ
เค้าสอนศิลปะให้เราด้วย แหะๆ ดีใจค่ะ ที่ได้ใกล้ชิดแบบนี้
พูดคุย หยอกล้อกัน เหมือนไม่ใช่แค่เพื่อนเลยแฮะ ฮ่ะๆ

เป็นฝันที่ไม่อยากตื่นเลยล่ะค่ะ
เพราะถ้าลืมตาตื่นมาจากฝันนี้เมื่อไหร่ ทุกอย่างก็จะหายไป..

คงเป็นเพราะเมื่อคืนด้วยล่ะมั้ง
ได้ดูหนังเรื่อง Be With You ค่ะ เป็นหนังญี่ปุ่นที่แนะนำให้ดูค่ะ
เพราะเป็นเรื่องที่น่ารักมากๆ เกี่ยวกับปาฎิหาริย์ของความรักค่ะ

คำเตือน : อาจจะสปอยหน่อยนะคะ เพราะประทับใจมาก ฮ่ะๆ

ทาคุมิ และ ยูจิคุง สองพ่อลูก ที่ต้องอาศัยกันเพียงลำพัง
เพราะมิโอะ (ภรรรยาทาคุมิ และ แม่ของยูจิ) พึ่งเสียชีวิตไป
เมื่อ 1 ปีก่อน ถึงแม้สองพ่อลูกจะเข้มแข็งเพียงใด
แต่ในใจลึกๆ แล้ว พวกเขาก็ได้แต่รอการกลับมา
ของมิโอะอีกครั้งหนึ่งในฤดูฝน เพราะมิโอะเคยเล่าไว้ว่า
ตัวเองนั้นจะกลับมาอีกในฤดูฝนค่ะ ทั้งๆ ที่คนอื่นก็คิดว่า
เป็นไปไม่ได้หรอก คนตายไม่มีทางฟื้นมาได้
แต่ทั้งสองพ่อลูกก็ได้แต่เชื่อและเฝ้ารอ

จนกระทั่งฤดูฝนได้มาถึง ทาคุมิและยูจิไปยังโกดังร้าง
สถานที่เป็นความทรงจำเก่า และได้พบกับมิโอะอีกครั้ง
แต่เธอนั้นกลับจำไม่ได้ว่าเธอเป็นใครและพวกเขาเป็นใคร

ทาคุมิและยูจิคุงจึงร่วมมือกันเพื่อที่จะฟื้นความทรงจำมิโอะ
และโกหกว่าเธอแค่ป่วยไป 1 ปี ..

เหตุการณ์หลังจากนี้ เป็นภาพที่น่ารักมากๆ ค่ะ ใครที่ดูก็คง
จะอดอมยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ มิโอะเองก็รู้สึกว่าเธอ
ต้องเคยเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้แน่ๆ เธอจึงอยากรู้ว่า
เธอกับทาคุมิรักกันได้ยังไง ทาคุมิจึงเล่าให้เธอฟัง

ว่าเป็นความรักข้างเดียวของเค้า ที่แอบรักเธอ ตั้งแต่ม.ปลาย
นั่งข้างเธอมาสองปี แต่ก็แทบจะไม่เคยพูดกันเลย
เธอเป็นคนฉลาด เก่ง ใจดี เหมือนนักเรียนตัวอย่าง ซึ่งต่างกับเค้ามาก
แถมตัวทาคุมิเองยังเป็นพวกบ้าวิ่ง (นักกีฬา) คิดว่าเธอคงไม่สนใจเค้า
จนเรียนจบไป ความสัมพันธ์ก็ยังคงเป็นแบบนั้น

แล้ววันสุดท้ายก่อนจบทาคุมิได้เขียนเฟรนชิบให้เธอ แล้วลืมปากกาไว้
จึงโทรไปหาเธอเพื่อขอปากกาคืน แล้วทั้งสองก็ได้พบกันอีกครั้ง
ก่อนที่จะจากกันเค้าจึงชวนเธอไปกินกาแฟ (ฮาตรงนี้มากค่ะ)
เพราะเค้ากลัวว่าถ้าหยุดพูดเมื่อไหร่เธอก็จะกลับไป ทำให้เค้า
พูดไม่หยุดเหมือนเขื่อนแตกค่ะ (ฮ่ะๆ)
ก่อนจากกันครั้งนั้นทั้งสองก็ตกลงว่าจะส่งจดหมายถึงกัน

เหตุการณ์ผ่านมาได้ไม่นาน ทาคุมิก็พบว่าตัวเองนั้นเป็นโรคชนิดหนึ่ง
้ไม่เหมือนคนทั่วๆ ไป เป็นเหมือนเพียงได้แค่ครึ่งหนึ่งของคนอื่นๆ
เค้าจึงตัดสินใจที่จะเลิกติดต่อกับมิโอะ ครั้งนี้ทำให้ทั้งคู่ก็เสียใจมาก
ถึงกระนั้นทาคุมิก็ยังอยากพบมิโอะอีกครั้ง จึงไปหาถึงวิทยาลัยที่โตเกียว
แต่กลับเห็นเธออยู่กับคนอื่น จึงได้แต่ตัดใจกลับมา

จากวันนั้นมา อยู่ๆ เธอก็โทรมาหา และขอมาพบเขา หลังจากนั้น
ทั้งคู่ก็กลับมาคบกันและแต่งงาน และก็มียูจิ (ทาคุมิเล่าไว้เท่านั้น)

ความสุขผ่านมาและผ่านไป มิโอะก็อยู่แต่บ้านเพราะทาคุมิไม่ต้องการ
ให้คนอื่นรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ เธอก็ได้แต่ทำงานบ้านไปวันๆ
จนวันหนึ่ง เธอไปเจอไดอารี่ที่เธอได้บันทึกไว้ตั้งแต่ม.ปลาย ทำให้เธอ
รู้ว่าตัวเธอน่ะ ความจริงได้ตายไปแล้ว.. แต่เธอก็ยังพยายามทำหน้าที่
ของแม่ได้อย่างดีที่สุด เธอพยายามสอนงานบ้านทุกอย่างให้กับยูจิ
และก็ปิดเรื่องที่เธอรู้แล้วนี้กับทาคุมิและยูจิ เพราะเธอก็คงจากไป
พร้อมกับฤดูฝนเป็นแน่ จึงไปสั่งเค้กวันเกิดล่วงหน้าให้กับยูจิถึง 12 ปี

พอถึงวันที่ฤดูฝนต้องจากไป ทั้งยูจิและทาคุมิ พอทราบ
ก็วิ่งอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อกลับมาหามิโอะ (ฉากนี้ซึ้งมากๆ ค่ะ)
ทั้งคู่ก็กลับมาเจอมิโอะ และส่งเธอจากไปพร้อมกับฤดูฝน T__T

หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องเล่าของมิโอะที่มีในไดอารี่ (ทาคุมิเป็นคนอ่านค่ะ
เพราะไดอารี่นี้มิโอะฝังไว้ในไทม์แคปซูลพร้อมกับยูจิ ทาคุิมิเลยไม่รู้)

เป็นเรื่องที่บันทึกไว้สมัยม.ปลาย ว่ามิโอะนั้นเธอสนใจผู้ชายอยู่คนนึง
และคิดถึงเค้าตลอด คิดว่ามันคงเป็นรักแรกพบ (ตอนนี้น่ารักมากๆ)
เธอพยายามใช้อำนาจสภานักเรียนเพื่อให้ได้นั่งใกล้เค้า(2ปี)
จนวันที่จะจบ เรื่องทั้งหมดก็ยังคงเดิม เธอจึงเอาเฟรนชิบไปให้เค้าเขียน
เธอตื่นเต้นและดีใจมาก จนเผลอรีบเอาไป ทำให้ติดปากกาของทาคุมิมา
และเธอก็เก็บมันไว้ตลอด เผื่อว่าซักวันทาคุมิจะโทรมาเพื่อขอคืน

จนได้พบกับเค้าอีกครั้ง และทุกอย่างก็ดูจะเป็นไปได้สวย จนจดหมาย
ฉบับสุดท้าย ทาคุมิต้องการให้เธอเลิกติดต่อ เธอจึงไปหาเค้า
แต่ก็โดนเค้าพูดทำร้ายจิตใจเธอ เธอจึงหนีกลับมาพร้อมน้ำตา
วันหนึ่งเธอเห็นเค้ามาหาถึงโตเกียว และเห็นกำลังจะเดินจากไป
เธอจึงรีบวิ่งไปตามทาคุมิ แต่ไม่ทันที่จะมอง จึงทำให้โดนรถชน

หลังจากนั้น จะมีซักกี่คนที่จะเชื่อว่าเธอนั้น หลับรักษาตัวในโรงพยาบาล
จากเหตุการณ์รถชนนั้น ทำให้เธอข้ามไปอนาคตข้างหน้า
ในอีก 9 ปี ว่าเธอนั้นเสียความทรงจำและเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว
ของทาคุมิและให้กำเนิดยูจิขึ้นมา และมารู้ว่าตัวเธอนั้นเสียชีวิตไป
เมื่อปีที่แล้ว นั่นก็คือ ตอนนี้เธออายุ 20 และเธอจะตายตอนอายุ 28
และจะกลับมาหาพวกเค้าอีกครั้งในปีถัดไป ที่เหมือนกับความฝันนั้น

(ชอบคำพูดช่วงนี้ของมิโอะมากค่ะ) เธอคิดว่า ถ้าเธอแต่งงานกับใครอื่น
ที่ไม่ใช่ทาคุมิ เธอก็คงจะไม่ต้องตายตอนอายุ 28 และอาจจะมีชีวิต
ที่มีความสุขมากกว่านี้ แต่เธอนั้นกลับมั่นใจว่าต่อให้จะต้องตายตอน
อายุ 28 แต่เธอก็ยังอยากใช้ชีวิตร่วมกับทาคุมิ และให้กำเนิดยูจิ
เธอจึงโทรไปหาทาคุมิ และขอแต่งงานกับเค้า ทำให้เกิดเป็นเรื่องราว
ต่างๆ ตามมา…

ครอบครัวที่เหลือกันเพียงแค่ทาคุมิและยูจิ ผ่านมาอีก 12 ปีให้หลัง
ถึงแม้ทั้งคู่จะต้องสูญเสียมิโอะไปอีกครั้ง แต่ทั้งคู่ก็ได้รักเธออีกครั้ง
ความรักที่มีต่อมิโอะนั้นเป็นแรงผลักดันให้เค้าทั้งคู่ ใช้ชีวิตต่อไป
อย่างเข้มแข็ง และอดทน … (ยูจิตอนอายุ 18 หล่อมาก ฮ่าๆ)

จบค่ะ..

ขอบอกค่ะว่า ต้องไปหาดูให้นะคะ ขอบคุณค่ะ

ปล. ลืมอีกอย่างเพลงประกอบเรื่องนี้คือเพลง Hana ของวง
Orange Range ค่ะ วงโปรดซะด้วย ฮ่ะๆ จริงๆแล้วเพลงนี้เคยฟังมาก่อนค่ะ
แบบว่าฟังมานานมากๆ แล้ว แต่พึ่งมารู้ว่าประกอบเรื่องนี้นั่นแหละค่ะ
แถมอิมเมจโดยรวมเข้ากับเรื่องนี้ได้อย่างสุดยอด d>..<b
อยากให้ลองดูค่ะ เป็น PV มีฉากในหนังด้วยนิดหน่อย จะรู้ได้ว่า
เรื่องนี้น่ารักขนาดไหนค่ะ ^^

http://www.youtube.com/watch?v=4uyWuqRR7SA

ปล2. ถ้าจะเซิชให้ใส่ “Be with you” ตามด้วย 2004 ค่ะ
ไม่งั้นมันจะเจอยากมากค่ะ ฮ่ะๆ

ภาพตัวอย่างหนัง :

รายละเอียดเพิ่มเติม :
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/newmovie/bewithyou/bwy.html
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=aorta&month=05-2005&date=11&group=1&blog=3
http://numkrungseoul.exteen.com/20050509/be-with-you-6

Advertisements