ฮิฮิ วันที่ไม่มีอะไร

วันนี้มีอะไรนั่นน่ะหรอ… เอ… ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะ
เพียงแต่ว่ามีอะไรหลายๆ อย่างที่ต้องทำ และก็เจออะไรบางอย่าง
เลยทำให้รู้สึกว่า วันนี้ก็สนุกดีค่ะ หุหุ

วันนี้หลังจากเลิกเรียน ENG เรากับเมย์ก็ไปเดินเล่นกันข้างมอค่ะ
เพื่อหาร้านสำหรับหม่ำมื้อเที่ยงตอนบ่ายสาม – -”
เนื่องจากเจ้านู๋ตูนไปหาหมอกับแม่ค่ะ มันเป็นไข้ทับฤดูซะงั้นแหละ
เรากับเมย์สองคนก็เลยไปเปลี่ยวกันค่ะ ฮ่าๆ เดินผ่านร้านนึง
จริงๆ ก็เห็นหลายทีแล้วนะ เพราะมันติดป้ายไว้หน้าร้านว่ารับสมัครพนักงาน
ไอเราก็โพล่งออกมากับเมย์แบบไม่คาดคิดว่าใครจะได้ยิน…
แล้วทันใดนั้น ก็มีคนทักมาล่ะค่ะ ว่าเข้าไปดูข้างในก่อนได้นะ..
เหว๋อ..อายมากค่ะ หะหะ พี่เค้าเฝ้าอยู่ตรงร้านริมถนนเล็กๆ
ที่อยู่หน้าร้านนั่นแหละค่ะ ตอนแรกก็นึกว่าคงเป็นคนขายของแถวนั้น
ชวนดูของที่ขายที่ร้าน แต่ป่าวค่ะ พี่เค้าบอกกับเราเนี่ยแหละ
ว่าเข้าไปดูข้างในร้านนั้นก่อนได้ (คิดว่าคงจะเป็นคนรู้จักร้านนั้น)
แต่ว่าที่ติดใจคือ.. พี่เค้าน่ารักมากค่ะ -////- แบบว่า
ผมยาว ฮ่ะๆ แค่นี้ก็กินขาดแร้ว แถมยิ้มให้ด้วย น่ารักมากๆ ฮ่าๆ
เสียดายที่เมย์มันไม่ทันมองค่ะ เพราะมันรีบเดิน =___=
พอเดินวกกลับมาอีกที พี่เค้าก็ไม่อยู่แล้วล่ะค่ะ น่าเสียดาย T__T
แต่มีความรู้สึกอย่างนึงนะ รู้สึกว่าเหมือนเคยเห็นมาก่อนเลย แปลกดีค่ะ

กินข้าวเสร็จก็กลับมานั่งเรียนกฎหมาย ที่ไม่ได้เรียน(?) ก็มัวแต่นั่งวาดรูป
เพราะว่าพึ่งได้สรุปโปรเจคกันเสร็จ เลยต้องมานั่งออกแบบบ้านกับคาแรค
แล้วก็สตอรี่ ฮ่าๆ เป็นวิชาโปรดสำหรับวาดรูปเลย
เลยเอาเรื่องอีบุ๊คไปปรึกษากับเมย์ แล้วก็คิดกันเล่นๆ ว่าจะตั้งกลุ่มค่ะ
ปัญหาคราวนี้คือจะตั้งชื่อกลุ่มกันว่าอะไรดี เมย์ก็เลยเสนอมาว่า
ดาว ก็เจ๋งดี ไอเราก็อยากได้ดาวนะแต่ว่าอะไรดีล่ะ…?
เมย์ก็เลยบอกว่า กลุ่มดาวเป็นไง แทบจะบอกได้ว่าตกตะลึงและตกใจมาก
ไม่ใช่กับที่เมย์คิดได้ไงหรอกค่ะ แต่ตกตะลึงที่ทำไมตัวเองถึงได้ลืม
เรื่องสำคัญบางเรื่องไป..

เพราะ ตอนเด็กๆ เคยฝันว่าอยากเป็นนักดาราศาสตร์ค่ะ หุหุ
ซึ่งมันเป็นความลับสุดยอด ^o^ ทำไมน่ะหรอคะ เพราะชอบดวงดาวค่ะ
ชอบมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว อยากจะไปท่องเที่ยวในอวกาศมากๆ
จำได้ว่ามีอยู่ช่วงนึงคลั่งดาราศาสตร์มาก จนค้นคว้ากันซะ..
แต่ว่าหลังๆ ความคิดนี้ก็เริ่มจางหายไปค่ะ เพราะว่าเราสายตาสั้น หะหะ
โดยส่วนตัวแล้วเป็นคนที่ไม่ชอบใส่แว่นเอาซะมากๆ เพราะมันปวดหัว
ทำให้มองดาวบนท้องฟ้าแทบจะมองไม่เห็นเลยก็ว่าได้ เศร้ามากเลยล่ะ

มีอยู่ครั้งนึงที่เคยไปประชุมร่วมกับแม่ แถวๆ ที่มีท้องฟ้าจำลองค่ะ
แม่ก็รู้ว่าเราอยากเข้าไปดูมากๆ แม่ก็เลยพาเข้าไปดูค่ะ ทั้งเราและน้องชาย
โชคดีมากที่ตอนนั้นเอาแว่นสายตาไปด้วยค่ะ ก็เลยใส่ซะ
ชอบท้องฟ้าจำลองมากค่ะ ถึงมันจะเล็กๆ ไม่ใหญ่โต แต่ก็มองเห็นดาวได้
ชัดและสว่างมากๆ (ถึงจะไม่ใช่ของจริงก็เถอะนะ) แต่ก็ชอบมากๆ ค่ะ
ตอนนั้นไอคุณน้องก็เริ่มสายตาสั้น มันก็เลยมองไม่ค่อยเห็น
จึงต้องแบ่งปันแว่นให้มันใส่เป็นช่วงๆ เลยดูขาดตอนไม่จุใจเลยล่ะ ฮึ่ม

ความฝันอีกอย่างนึงของฉันก็คงเป็น การได้นอนดูดาวบนท้องทุ่งกว้างค่ะ
หรือไม่ก็ที่ๆ เงียบสงบค่ะ ไม่มีแสงของเมืองมาคอยรบกวนหรือบดบัง
บรรยากาศยามกลางคืนที่เงียบสงบ มีเสียงของจิ้งหรีดคอยขับกล่อม
สายลมพัดมาเบาๆ สบาย ต้นไม้ใบหญ้าเสียดสีกันเป็นท่วงทำนอง
ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ห้อมล้อมไปด้วยดวงดาวมากมาย
กับคนที่รู้ใจ นอนคุยกันเรื่องนู้นเรื่องนี้อย่างสบายใจ
มันคงจะเป็นอะไรที่โรแมนติกเอามากๆ เลยล่ะค่ะ ฮ่าๆ

กลับเข้าเรื่องต่อ เรียนกฎหมายวันนี้ เลิกช้ามากค่ะ เพราะจารย์ตั้งใจว่า
จะให้เป็นวันสุดท้ายที่จะมาเจอกัน คงเบื่อขี้หน้ากันแล้ว ฮ่าๆ
แต่กว่าจะปล่อยก็เกือบ ห้าครึ่งแล้ว ฝนตกหนักมากกกกกกกกกกกก
แบบว่าพายุนากีสจะพัดไรก็พัดพาไป๊ จะตกหนักไปถึงไหนเนี่ย
ไอวีก็โทรมาบอกว่าจะเอาร่มมาให้ ประเสริฐแท้เพื่อนฉัน
พอเลิกเรียนก็กลับกันล่ะค่ะงานนี้ ไอวีอุตส่าห์เอาร่มมาสองคัน
ไอเราก็มีเสื้ออยู่แล้วอ่ะนะ เลยบังฝนได้ไม่เป็นไร เพราะกะจะซักอยู่แล้ว
ก็เลยให้ร่มเมย์ไป ไอวีมันก็จะยัดเยียดให้เราเอาร่มมันไปอยู่นั่นแหละ
ขอโทษด้วยที่ตวาดแรงไปนิด ก็แหม แบบว่า ถ้าเอาร่มไปหมด
แกก็ต้องเปียกดิวี ถึงแกจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่สำหรับเราไม่ชอบอ่ะ
การที่จะต้องมีใครซักคนมาเสียสละเพื่อให้เราสบาย โดยที่ตัวเอง
ต้องไปทุกข์ แล้วจะให้เรารู้สึกดีได้อย่างไรล่ะใช่มั้ย เฮ้อ

ขาเดินกลับจากตึกเรียน สุดๆ ค่ะน้ำท่วมมอ เห็นกันจ่ะๆ ต่อจากวันก่อน
ที่ไปลุยน้ำฝนมาอย่างโดดเดี่ยวชาญชัญ ฮ่าๆ วันนี้น้ำสูงกว่าวันก่อนมาก
แบบว่าเปียกไปตามๆ กันค่ะ ลุยน้ำท่วมกันสนุกสนาน
ไอรถบ้าก็ขับเร็วกันชะมัด น้ำมาเป็นลูกคลื่นเล้ย ไม่เห็นใจกันมั่ง
เนี่ยน๊าคนกรุงให้ตายสิ แช่งให้น้ำเข้าเครื่องยนต์มันเล้ย เวรจริง

กลับมาไอตูนบอกว่า เนี่ยแม่ฉันจะซื้อเรือให้ขับจากหน้าเมืองเอกล่ะ
เพราะมันเป็นบึงเลย ฮ่าๆ เจ๋งว่ะตูน แบบนั้นรับส่งคนเข้า-ออกได้เลยนะนั่น
แต่คิดไปคิดมา แล้วไอสะพานนรกนั่นล่ะ…..
เรือมิพากัน เหาะ เหิน เดิน อากาศ หรอฟะนั่น!! ฮ่าๆๆๆ แค่คิดก็ขำค่ะ
สงสัยเรือคงบินทะยานฟ้า เหล็กเทวดา ฮ่าๆๆๆๆๆ
ตูนมันเลยบอกว่าแบบนั้นชั้นจะพาแกไปด้วย ไอเมย์หนีคนแรกค่ะ ฮ่าๆ
เราก็ขอลุยน้ำไปดีกว่าแบบนั้น ^^’

วันนี้แม่โทรมาค่ะ แต่บอกว่าตังในมือถือจะหมด จะออกไปคาร์ฟู
กรรมค่ะคุณแม่ขา สองทุ่มกว่าจะออกไปคนเดียวอีก เดินไปด้วย
ไอเราก็เลยว่าไปซื้อให้เอาที่เซเว่นแล้วบอกจะง่ายกว่ามั้ย
ก็เลยลงไปควักตังตัวเองซื้อให้ค่ะ แต่แปลกดีค่ะ ที่ซื้อให้แม่แล้ว
กลับไม่รู้สึกเสียดายตังแม้แต่นิดเดียวค่ะ แต่กลับดีใจด้วยซ้ำ
ถ้าเทียบกับที่แม่เลี้ยงเรามาตั้งเท่าไหร่ แค่นี้จิ๊บๆ มากค่ะ

กลับมาเจองานเข้าไปอีก ตูนมันไปรับงานรุ่นน้องมาค่ะ
ให้วาดสะพาน (สะพานไรมันฟระ) เอาลง A5
จะไปทำสมุดภาพรับน้อง ซวยกูอีกค่ะ =___=’
คือรับงานมาไม่เท่าไหร่ แต่ขอรายละเอียดเยอะๆ หน่อย
จะขอบพระคุณมากกกๆๆๆ เอาวะ ทำก็ทำ ว่าแล้วก็หายตัวไปทำงาน
+ คิดชื่อกลุ่ม + ทำเลข + บลาบลา เริ่มมึน ฮ่าๆ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s