วันว่างๆ(ตรงไหน?)


♣ คุณเคยเจอคนแปลกหน้าที่เจอกันบ่อยๆ บ้างมั้ย
ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันด้วยซ้ำไป แต่ก็เจอบ่อยซะจนจำหน้าได้
เห็นจนชินตาไปเลยก็ว่าได้ สำหรับเราแล้วน่ะ มีอยู่คนนึง
เจอกันบ่อยจนไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรดีละ แต่ไม่เคยคุยกันซักกะครั้ง
ชื่อก็ไม่รู้จัก จำได้แต่หน้า กับท่าทางเดินแปลกๆ
จนจำได้ว่าชอบใส่เสื้อยืดสีเขียว กางเกงขาสั้นเดินไปเดินมา
ใต้หอ บางทีก็เดินไปกินข้าว บางทีก็มาหยุดยืนดูข่าว
บางทีก็เดินไปเซเว่น บางทีก็อยู่ในห้องสมุด
เจอจนบ่อยขนาดนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเรียกอะไรดี
เห็นเค้าชอบเดินคนเดียวบ่อยๆ ไอเราก็สงสัยอยู่หรอกนะว่าเป็นใคร
ถามว่าอยากรู้จักมั้ย ก็อยากรู้นะ แต่ไม่รู้จักก็ไม่เป็นไร
มันคงเป็นเรื่องอัศจรรย์อย่างนึงในชีวิตก็คงได้แหละมั้ง
จนขนาดชี้ให้เมย์ดู หลังจากนั้นเมย์ก็เจอตลอดเหมือนกัน
สาบานว่าเป็นคนค่ะ ไม่ใช่…แน่นอน แต่เจอกันบ่อยเกินเหตุก็ว่าได้
แทบจะทุกวันเลยค่ะ เป็นเรื่องแปลกแต่ก็ทำให้ยิ้มได้เสมอ ^^

วันนี้ไปถ่ายรูปให้เอ้มาด้วย บอกตรงๆ ว่าไม่ชินกับการถ่ายรูปคนเลยซักนิด
ส่วนใหญ่ชอบถ่ายพวกวิว สิ่งของ ฯ อะไรแบบนั้นซะมากกว่า
วันนี้ก็เลยได้ลองเปลี่ยนบรรยากาศ แต่มันแปลกๆ อ่ะ
ไอเอ้เองก็ยิ้มแบบจะเฟคไปไหนว้า =_= ไม่ค่อยชอบถ่ายแบบนี้อ่ะ
ส่วนใหญ่จะชอบแอบถ่ายซะมากกว่าค่ะ เพราะมันจะได้ใบหน้า
ท่าทาง ที่เป็นธรรมชาติกว่านี้ ฉันว่านะ คนเราน่ะเป็นธรรมชาติน่ะดีที่สุด
รูปที่ดีๆ ซะส่วนใหญ่ก็เลยเป็นรูปที่ ต้องรอจังหวะถ่ายซะมากกว่า
ไม่ก็เรายิ้มให้เอ้ก็ยิ้มตอบพูดคุยหยอกเล่นแล้วจึงถ่ายกันค่ะ
ไม่งั้นมันดูเกร็งๆ กันทั้งคู่ รูปที่ออกมาก็เป็นที่พอใจค่ะ
ใจจริงแล้วอยากได้กล้องใหม่แล้วมาถ่ายมากกว่า
กล้องที่ใช้อยู่นี้รูปเสียไปซะเยอะ เพราะกล้องไม่มีตัวจับสั่น
ว่าแล้วก็แปะรูปที่ไปถ่ายมา ~>

เวลาที่ถ่ายประมาณ 6 โมงเย็น มันก็เลยไม่ค่อยมีแสง -_-”
แต่ก็เอาเต๊อะ มือใหม่หัดถ่าย เอาอะไรมาก

เจอวี มันบอกว่ามีคนมาขายหนังใต้ตึกคณะ ไอเราก็สนใจจิบลิอยู่แล้ว
ก็เลยลองไปดู มีแต่หนังเยอะจริงๆ ค่ะ การ์ตูนก็มี
แถมราคาก็ไม่แพงมากตกสองแผ่นร้อย แล้วก็ส่วนใหญ่จะเป็นหนังแนวๆ
ก็เลยบอกพี่คนขายว่าจะเก็บของสตูดิโอจิบลิ พี่เค้าก็เลยบอกให้มาดูวันจันทร์

ถึงแม้ว่าหน้าตาพี่คนขายเค้าจะดูเถื่อนๆ ไปนิด
แต่ก็ท่าทางจะใจดีค่ะ (คิดว่านะ)
ตูนมันก็บอกว่าคนเราอย่าดูแค่ที่หน้าตา 55+

ตอนเย็นออกไปคืนการ์ตูนกับตูน ก็ดันฝนตกลงมาซะได้อีก
ก็เลยต้องวิ่งฝ่าฝนกลับมาหอ ตอนแรกตูนบอกว่า อย่าวิ่ง ยิ่งวิ่ง ยิ่งเปียก
ก็เลยเดินเรื่อยๆ แล้วไงล่ะ สุดท้าย ฝนเทลงมาหนักกว่าเดิม
ก็ต้องวิ่งกันล่ะทีนี้ ไหนว่าไม่วิ่งแล้วจะเปียกไม่มากไง โชกทั้งตัวเลย 55+
ก็อย่างว่า ขนาดหลังคาทางเดิน ยังเอาไม่อยู่ ลมอย่างแรง
สุดท้ายก็กลับมามอกระเซอะกระเซิงกันไป..

ปล. (ทำไมชอบลืมตรงนี้เนี่ย).รูปคราวนี้
Tablet : Wacom Graphire4
Program : Corel Painter IX.5 + Photoshop CS2
Technic : Color Pencil + ลองลงสีแบบAnimation
ผลลัพธ์ที่ได้ : ไม่ค่อยพอใจ สีเน่าไปนิดส์ + ขี้เกียจ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s