Title : Inori
Artist : Takagaki Ayahi
Anime : GundamOO  Voice Actor Single – Feldt Grace
Thai Translate : FameChan & Alice13th

—————————————————————————————

こんなに悲しいのに　温かいのは　何故？
kon nani kanashii noni atatakai nowa naze?
ที่นี่ ที่มีแต่ความโศกเศร้า แต่ทำไมฉันยังรู้สึกได้ถึงความอบอุ่น?
あなたの愛に包まれていること　知っているから？
anata no ai ni tsutsumarete irukoto    shitteiru kara?
เพราะฉันรับรู้ได้ถึงความรักของคุณ ที่ห่อหุ้มฉันเอาไว้ใช่มั้ย?

I promise you あなたとの約束　この胸に生き続けている
I promise you anatato no yakusoku    kono muneni ikitsuzu keteiru
I promise you ว่าสัญญาของคุณนั้น    จะยังคงอยู่ ภายในหัวใจของฉัน

果てしない宇宙の向こうに　気配を感じる度に
hateshinai sora no mukou ni    kehai wo kannjiru tabi ni
ถึงอีกฟากหนึ่งของท้องฟ้าที่ไม่สิ้นสุด   ทุกคราฉันรู้สึกได้ถึงตัวตนของคุณ
失った大事なもの　その中で見つけた愛
ushinatta daijinamono    sononaka de mitsuketa ai
ภายในสิ่งสำคัญที่สูญเสียไป   มันคือความรักที่ถูกค้นพบ
どんな辛くても前に進むと
donna tsuraku temo mae ni susumuto
ไม่ว่าจะต้องเจ็บปวดซักเท่าไร ก็จะ เดินหน้าต่อไป

I promise you あなたとの約束　この胸に生き続けている
I promise you anatato no yakusoku     kono muneni ikitsuzu keteiru
I promise you ว่าสัญญาของคุณนั้น   จะยังคงอยู่ ภายในหัวใจของฉัน

I promise you あなたとの約束　この胸に生き続けている
I promise you anatato no yakusoku     kono muneni ikitsuzu keteiru
I promise you ว่าสัญญาของคุณนั้น    จะยังคงอยู่ ภายในหัวใจของฉัน

幸せ願う　私の祈り　届きますように。。。
shiawase negau    watashi no inori    todokimasu youni…
ความสุขที่ปราถนา  จากคำภาวนาของฉัน  มันจะส่งไปถึงคุณ…

I promise you…

—————————————————————————————

Comment: เพลงจากเรื่อง GundamOO ที่จบไปนานแสนนานแล้ว แต่ไอเราดันดูจบไปแค่ภาค 1 กับภาค 2 ไม่กี่ตอน = =; น่าสมเพชเวทนาตัวเองยิ่งนัก หาเวลาว่างดูต่อไม่ได้เลย ฮาๆๆ… (ก็ดันไปดูเรื่องอื่นเองนี่หว่า Orz) …เป็นเพลงที่ร้องโดยคนพากย์ Feldt Grace แม่นางผมชมพูสุดแสนน่ารักในเรื่อง >w<~ (แต่บทน้อยมาก..) … แต่ความรักของเธอช่างน่าเศร้า… เพราะคนที่เธอรักจากไปก่อนที่จะทันได้บอกรักเสียอีก… พ่อหนุ่มคนนั้นคือล็อคออน  TwT อยากจะร้องไห้แทน~ เพราะไอเราก็ชอบเฮียล็อคออน 555+ แต่เฮียดันติดจะแก้แค้นอยู่นั่นแหละ = =; จนสุดท้ายก็มาตายจากไป ศัตรูก็ไม่ตายอีก (งี่เง่าดีมั้ยเนี่ย ฮา~) แต่นิสัยอื่นๆ เฮียเค้าก็ดีนะ ถึงได้สมกับที่เฟลท์ชอบเนี่ยแหละ พอเฮียเค้าตายไป แม่นางก็เขียนจดหมายไปไว้ในค็อกพิทที่เฮียล็อคออนขับ… ฮือ~ เศร้า ToT … พอภาคสองก็ดันมีคุณน้องของเฮียล็อคออนมาร่วมทีม แถมหน้าตาเหมือนเฮียเค้าอย่างกับแกะ แต่ก็นิสัยก็ไม่เหมือนกันหรอก = =; สงสารเฟลท์จริงๆ ToT; เหมือนสวรรค์เล่นตลก … ครองตัวเป็นม่ายสาวต่อไปนะจ๊ะแม่นาง TwT ความรักเจ้าจะนิรันดร~ I promise you…

ไม่ได้แปลเพลงญี่ปุ่นมาชาติเศษกว่า =_=; ถ้ามีข้อผิดพลาดประการใด ก็ขออภัยด้วยนะขอรับ แปลจากคำแปลอังกฤษมาอีกที.. ดำน้ำทั้งญี่ปุ่นทั้งภาษาอังกฤษเลยล่ะ วะฮะฮ่าๆๆๆ ขอบคุณลูน่าที่ช่วยแปลบางส่วนให้ ตอนแรกลูน่าเค้านึกว่าเพลงไทยากิ … =_=; … ไม่ใช่ของกินน๊า~!!!  มันชื่อคนร้องตะหาก Takagaki Ayahi ชื่อเพลง Inori ที่แปลว่า Pray หรือ ภาวนา นั่นเอง~ ยัดกูเกิ้ลซับนรก ได้ความออกมาว่า ละหมาด เฉยเลยอ่ะ My Prayer < ละหมาดของฉัน อยากเอาหัวพุ่งชนเพดานตาย ฮาๆๆ~ ….

ไม่ได้อัพไดอัพบล็อคมาชาติกว่าแล้ว (เริ่มสำนึกผิด) เนื่องจากติดพันอะไรหลายๆ อย่าง ปัญหาชีวิตก็เยอะแยะไปซะหมด แต่ตอนนี้ชักคันไม้คันมืออยากพิมพ์ขึ้นมาแล้วสิ ฮ่าๆๆ ไว้จะมาทยอยอัพบ่อยๆ เน้อ~ ตอนนี้ข้าเจ้ากลายเป็นเด็กปี 3 เทอม 2 ที่รอเตรียมฝึกงานเดือนมีนาคมนี้แล้วล่ะ!!! แต่ยังหาที่ฝีกงานไม่ได้เลยเนี่ยสิ ที่ๆ พอมีความหวังอยู่และก็เดินทางสะดวก ก็มีอยู่ที่เดียว =_=; ถ้าเกิดต้องฝึกที่อื่นขึ้นมานี่ อาจจะมีลำบากแฮะ… มาดูกันต่อไปว่าจะเป็นที่ใด ฮา~

Title : หนึ่งในไม่กี่คน
Artist : โบ สุนิตา ลีติกุล

ฟังเพลงนี้  คลิกกกกกกกก

——————————————————————–

ไม่กี่คนที่จะเคียงข้างกัน ไม่กี่คนที่จะคอยร่วมทุกข์ใจ
และไม่ทิ้งฉันไว้ลำพัง ไม่ว่าเจอเรื่องร้ายใดๆ ก็พร้อมเดินไปกับฉัน
ไม่กี่คนที่จะรักฉันจริง ทำให้ยิ้มในชั่วโมงที่เหงาใจ
ในชีวิตที่ล่วงเลยมา ไม่กี่คนที่ฉันไว้ใจให้กุมมืออยากฝากชีวิต

และหนึ่งในนั้นก็คือเธอคนดี ที่ฉันนั้นโชคดีที่เราได้พบกัน
จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน
ได้มาร่วมทางเดิน ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดีๆ

ไม่กี่คนที่จะคอยหวังดี มีแค่เพียงไม่กี่คนให้เชื่อใจ
ในชีวิตที่ล่วงเลยมา ไม่กี่คนที่ฉันให้ใจ แค่บางคนที่อยากบอกรัก

และหนึ่งในนั้นก็คือเธอคนดี ที่ฉันนั้นโชคดีที่เราได้พบกัน
จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน
ได้มาร่วมทางเดิน ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดีๆ

และหนึ่งในนั้นก็คือเธอคนดี ที่ฉันนั้นโชคดีที่เราได้พบกัน
จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน
ได้มาร่วมทางเดิน ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดีๆ

อยากบอกว่าฉันรักเธออีกครั้งคนดี

Title : Nobody Knows
Artist : กบ เสาวนิตย์

ฟังเพลงนี้ คลิกกกกกกกกกก

—————————————————————————-

ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ซักวันจะเป็นเช่นไร
ใครกันจะเคยมั่นใจ กับอะไรๆ แต่ยังไม่มา
วันพรุ่งนี้นั้นยังอีกไกล ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร
ปล่อยเอาไว้ให้เป็นเรื่องของเวลา
จะไม่คิดให้เป็นอย่างนั้น จะไม่หวังให้เป็นอย่างนี้ ไม่ต้องการสัญญา
แต่สองเรายังอยู่ แต่รักเรายังอยู่ เท่านี้ดีกว่า

Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน

ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ซักวันจะเป็นเช่นไร
มีเพียงสิ่งเดียวนะใจ ว่าวันนี้เรายังมีกันและกัน
วันพรุ่งนี้นั้นยังอีกไกล ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร
ปล่อยเอาไว้ให้เป็นเรื่องของเวลา
จะไม่คิดให้เป็นอย่างนั้น จะไม่หวังให้เป็นอย่างนี้ ไม่ต้องการสัญญา
แต่สองเรายังอยู่ แต่รักเรายังอยู่ เท่านี้ดีกว่า

Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน

Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน

Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน

Nobody knows
Nobody knows
One thing we know
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน

Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน

วันนี้ได้ทราบข่าวนี้จากแม่ค่ะ ว่าอาจารย์อิสมาเอล เป็นชาวต่างชาติที่เข้ามาสอนภาษาอังกฤษให้ที่โรงเรียนเก่า และได้แต่งงานกับสาวไทยที่เป็นอาจารย์อยู่อีกโรงเรียนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ท่านก็ได้จากไปอย่างสงบแล้ว ด้วยโรคอะไรซักอย่าง (ซึ่งแม่เองก็ไม่รู้) แต่ก่อนหน้านี้อาจารย์เค้าก็ผอมลงอย่างเห็นได้ชัด เหมือนคนเป็นโรค จนวันนี้ก็พึ่งทราบว่าท่านได้จากไปแล้ว .. ขอไว้อาลัยแด่การจากไปของท่านค่ะ

ครั้งแรกที่เรียนวิชาภาษาอังกฤษกับอาจารย์อิสมาเอลนี้ก็ช่วงม.ต้นค่ะ อาจารย์เค้าพึ่งย้ายมาใหม่ หน้าตาท่านออกไปทางแขกๆ เป็นที่ไม่ค่อยชอบใจของเด็กอยู่พอควร เพราะฟังภาษาที่แกพูดปนออกแนวแขกๆ ไม่ค่อยรู้เรื่อง =w=; แต่ข้อสอบที่ออกมาก็ง่ายแสนง่าย เลยไม่รู้ว่าจะชอบจารย์แกดีหรือไม่ชอบดี บางทีก็แอบโหด แอบดุ แถมเค้นให้เราพูดภาษาอังกฤษกับแกด้วย ห้ามพูดไทย =[]=; เนื่องจากไอเราก็เป็นลูกครูด้วยกัน ก็เลยค่อนข้างรู้จักและสนิทกับจารย์อิสมาเอลพอสมควรค่ะ จริงๆ แล้วแกเป็นคนตลกๆ พูดไทยก็ได้แต่ไม่ชัดเท่าไหร่ ชอบแซวด้วย =w=; แต่ก็เป็นอาจารย์ที่ดีมากคนนึงค่ะ … พอมารู้ว่าแกจากไปแล้ว ก็อดเศร้าไม่ได้… จริงๆ จารย์ท่านก็อายุแค่ 39 ปีเอง มาอยู่กินกับคนไทยท่าทางมีความสุขด้วย แต่ใครจะรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในอนาคต… จากวันนี้ไปก็คงไม่มีอาจารย์ต่างชาติหน้าตาแขกๆ มาพูดแซวเวลาเรากลับไปเยี่ยมโรงเรียนอีกแล้ว… เศร้าใจจัง… TwT

ช่วงนี้ก็รู้สึกเหมือนอยากจะร้องไห้ออกมา แบบไม่มีสาเหตุ เอาซะดื้อๆ .. แต่ก็ไม่อาจร้องไห้ออกมาได้ มันเศร้ายิ่งกว่าอีกนะนี่ ไอการที่อยากร้องแต่ร้องไม่ได้น่ะ หะหะ

เจอกับคำถามๆ นึง ที่ได้ยินค่อนข้างบ่อยมากสำหรับช่วงนี้ ว่า โลกจะแตก หรือ จะสิ้นโลกอะไรเนี่ยแหละ ในปี 2012 มันเป็นเรื่องจริงหรือไร อันนี้เราก็ไม่อยากไปค้นให้หมดกำลังใจหรอก แต่ถ้ามันเป็นเรื่องจริงขึ้นมา ทุกวันนี้ที่เรายังมีเวลาเหลืออยู่นี้ เราควรทำอะไรกันล่ะ? อยากรู้ความหมายนั้นจริงๆ … ตอนแรกก็เหมือนจะเข้าใจความหมายของการมีชีวิตอยู่ แต่ตอนนี้ชักจะไม่ค่อยแน่ใจแล้วสิ แต่เป้าหมายเดิมก็คงไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก เพียงแต่.. ถ้าต้องอยู่ต่อไปโดยรู้จุดจบเนี่ย มันจะสนุกได้ยังไงกันนะ มันจะสนุกได้รึป่าว ? รู้สึกเศร้าในใจลึกๆ แฮะ…

งานช่วงนี้ก็เยอะใช้ได้เลยล่ะ แม้ว่าจะจบงานโปรเจคของคณะไปแล้ว เพราะโยนไปให้พวกที่รับทำจริงๆ ทำต่อ แอบสงสารเหมือนกันเพราะเหลือเยอะ แต่เค้าก็บอกว่าไม่อยากรบกวนพวกเราแล้ว = =; สงสัยงานได้ออกมาไม่ตรงใจเท่าไหร่มั้ง ฮาๆ แต่ก็ต้องมาเผชิญกับวิชาสต็อปโมชั่น(อีกแล้ว) แต่เป็นการคิดเรื่องสั้นที่จะใช้ในการทำไฟนอลโปรเจคเลย งานนี้ได้ทำคู่ล่ะค่ะ คู่กับเมย์ ว่าจะทำเปเปอร์คัท  แต่ก็ยังคิดเรื่องที่จะทำไม่ออกเลยล่ะค่ะ ต้องรายงานจารย์พุธนี้แล้วด้วย ทำไงดีล่ะเนี่ย… อาจารย์แกเองก็อยากได้แนว เสียดสีสังคม ไม่ก็ให้ข้อคิด หรือเรื่องธรรมชาติอะไรก็ได้ จะได้คะแนนพิเศษ =_=; โดนคะแนนล่อตาล่อใจกันอีก เง้อ~

ส่วนวิชาอื่นๆ จารย์ก็สั่งงานทำร้ายจิตใจกันไปหลายจุดเลยทีเดียว ToT; เหมือนจะนัดกันสั่งงานหนักๆ ไงไม่รู้แฮะ เฮ้อ.. เช่นไปถ่ายคลิปตัวเองเลียนแบบหนังการ์ตูนหรือคนแสดงมา ความยาวประมาณ 30 วิ ขอให้มีบทพูดด้วย เอาให้เหมือนเอาให้เป๊ะ ต้องเอามาตัดต่อเทียบต้นแบบอีกตะหาก =A=; ใจร้ายจัง … แถม อีกวิชาก็ให้วาดชู้ตติ้งบอร์ดเลียนแบบสไตล์งานของพวกบริษัทอนิเมชั่นดังๆ ไม่ก็นักวาดดังๆ ไอเราโดน Pixar เข้าไปเต็มเหนี่ยวเลย =[]=; เมย์โดน Yoshitaka Amano ดีนะนี่แค่วาดชู้ตติ้งบอร์ดอย่างต่ำ 3-4 ช่อง บางคนก็ได้จิบลิ, มาเวล, เดทโน้ต, นารุโตะ, แค็ปคอม, บลาบลา ไม่มีใครเหมือนกันเลยว่างั้น ฮาๆ ส่วนวิชา 2D ก็โดนสั่งวาดสตอรี่บอร์ดของทั้งเรื่องที่จะทำไฟนอลโปรเจคขอแบบละเอียด ใส่มุมกล้องแอคชั่น บลาบลา =_=; ไม่ปรานีกันเลย เฮ้อ…

ช่วงนี้พี่มดเองก็ต้องทำงานหนัก ถึงแม้จะได้คุยกันทุกวัน แต่ก็ไม่รู้สิ ไม่ค่อยอยากรบกวนพี่เค้าเลย =w=; ไหนจะเครียดไหนจะเหนื่อยเรื่องงานแล้ว ยังต้องมาฟังเรื่องเราอีก คงไม่ดีแน่ๆ เลยได้แต่เก็บไว้แล้วมาลงกะไดอารี่นี่แหละ ฮาๆ รับไปซะๆ เพราะข้าน้อยอัดอั้นจนทนไม่ไหวแล้ว อยากร้องไห้จัง เพราะอะไรก็ไม่รู้แฮะะ =__=; … พี่มดเองก็ใกล้กลับเยอรมันแล้วด้วย เศร้าจัง (ไดอารี่วันนี้หม่นหมองจังแฮะ =_=;) แต่อย่าไปพูดถึงมันเลย ร่าเริงเข้าไว้ดีกว่า ทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าดีกว่า > <

อยากไปอวกาศจัง อยากไปนอนหลับอยู่ที่นั่น อยู่ใต้ผืนท้องฟ้าสีดำ ที่ประดับด้วยดาวนับล้านดวง ไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องกังวลอะไร ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องรู้สึกอะไร… บางทีก็รู้สึกว่า ตัวเราเองนั้นใกล้ได้เวลาออกเดินทางแล้ว จะอยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้ กำลังจะต้องจากไปแล้ว .. อะไรแบบนั้นแหละ แปลกจังเน๊อะ แต่เหมือนตอนนี้ทำได้แค่เพียงเงยหน้ามองท้องฟ้าสีคราม ท้องฟ้าที่โอบอุ้มและกักขังเราไว้ … ไม่อยากอยู่ที่นี่เลย … เหมือนมันอึดอัดจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว อยากไปให้พ้นๆ เลยล่ะ ทำไมกันนะ … อยากร้องไห้แต่ก็ไม่รู้จะร้องไห้เพราะอะไร …

ขออภัยที่ตอนนี้อ่อนแอ แต่ซักวันจะเข้มแข็งกว่านี้ให้ได้ มองดูด้วยนะ …

Title : วันสุข
Artist : Save Da Last Piece   feat. แพรว คณิตกุล
Album : Mix Up & More

ฟังเพลงนี้ คลิกกกก

———————————————————————–

ตั้งแต่วันที่เราได้พบกันทุกวันก็ดูใสสว่าง
ไม่เคยจะมีคำถามไม่เลยไม่เคยสงสัย
จูงมือกันอยู่ทุกวัน
ช่อดอกไม้ ทะเล และฟ้ากว้าง
เป็นอย่างนี้ตลอดไปได้ไหม

วันเวลาที่หมุนผ่าน ทำให้เราสองคนนั้นเริ่มห่าง
ก็เลยเกิดมีคำถามที่เก็บเอาไว้ในหัวใจ
สิ่งที่เราเคยมีก็เริ่มเปลี่ยน
มีอะไรที่ทำให้คิดวกวน
จะมีวันไหนที่ไม่เป็นแบบนี้

บอกกับเธอทุกครั้งที่ได้เจอ
บอกตัวเองเสมออยู่ทุกวัน
ว่าคงไม่มีใครรู้คำตอบนั้น
อย่าตั้งคำถามให้ตัวเองได้ไหม

เรายังมีกันและกันอยู่
ไม่รู้ว่ามันจะนานสักเท่าไหร่
อาจจะไปได้ไกลที่สุดปลายฟ้า
อาจจะใกล้แค่เพียงผ่านสายตา

วันเวลาดีๆ ที่มีอยู่
ช่วยให้เราไม่ต้องคิดหาคำตอบว่าเมื่อไหร่
ที่เราจะต้องห่างกันไป แสนไกล
จะวันไหน อย่าไปคิดเลย
แค่เพียงตอนนี้มีเพียงเธอและฉัน
ที่อยู่ตรงนี้เหมือนในความฝันใช่ไหม

บอกกับเธอทุกครั้งที่ได้เจอ
บอกตัวเองเสมออยู่ทุกวัน
ว่าคงไม่มีใครรู้คำตอบนั้น
อย่าตั้งคำถามให้ตัวเองได้ไหม

เรายังมีกันและกันอยู่
ไม่รู้ว่ามันจะนานสักเท่าไหร่
อาจจะไปได้ไกลที่สุดปลายฟ้า
อาจจะใกล้แค่เพียงผ่านสายตา

วันเวลาดีๆ ที่มีอยู่
ช่วยให้เราไม่ต้องคิดหาคำตอบ
ว่าเมื่อไหร่ ที่เราจะต้องห่างกัน

เรายังมีกันและกันอยู่
ไม่รู้ว่ามันจะนานสักเท่าไหร่
อาจจะไปได้ไกลที่สุดปลายฟ้า
อาจจะใกล้แค่เพียงผ่านสายตา

วันเวลาดีๆ ที่มีค่า
ช่วงเวลาที่มีนั้นสวยงาม
ให้มันหมดไปด้วยคำถาม
ว่าเราจะรักกันนานสักเท่าไหร่

Title : ปีใหม่ๆ
Artist : Rose โรส ศิรินทิพย์

ฟังเพลงนี้ คลิกกกกกก

—————————————————————————–

เดินตามถนนผู้คนมากมายไม่มีรอยยิ้ม
หลายคนก็ดูเหน็ดเหนื่อยแต่กลับไม่เป็นตามใจที่ต้องการ
เราเองก้อน้อยใจกับชะตาตัวเองแบบนั้น
เฝ้าถามตัวเองตลอดเมื่อไหร่จะดีเหมือนคนทั่วไป

*อย่าท้อกันเลยหาทางใหม่ๆ
ไม่ว่าปีนี้หรือว่าปีไหนต้องดีกว่าเดิม
หากเราล้มจนยืนเรี่ยวแรงยังมี
อย่าเก็บไปคิดแล้วไม่ต้องใส่ใจ

**ให้เป็นปีสุดท้ายจะไม่ยอมให้เรื่องเลวร้ายทุกทีที่เจอซ้ำๆตอกย้ำข้างในหัวใจ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เช้าตื่นขึ้นมามองที่ปลายฟ้าแล้วค่อยลองเดินอีกครั้งชีวิตยังมีความหวังในปีใหม่ๆ

เราเองก็เหงาใจจากกันคนที่มีเจ้าของ
หัวใจเคยมีคนจองแต่มาวันนี้ไม่มีแม้ใคร
เราเคยอิจฉาคนที่จูงมือเดินกันแบบนั้น
ยิ่งเห็นก็ยิ่งโดดเดี่ยวไม่มีใครเหลียวมามองฉันเลย

(*,**)

เรื่องราวผ่านมาข้ามปีต่อไปยังมีสิ่งใหม่ที่ยังรอเราอยู่ตรงนั้น

(**)

ชีวิตยังมีความหวัง ชีวิตต้องมีความหวังในปีใหม่ๆ

—————————————————————————–

Title : สายลม
Artist : วงนั่งเล่น
Album : วงนั่งเล่น

ฟังเพลงนี้ คลิกกกก

—————————————————————————–

เดี๋ยวมันก็ผ่านพ้น เดี๋ยวไม่นานก็จาง เดี๋ยวมันก็มีทางไป
ท้อไปก็เท่านั้น ท้อทำไม มายิ้มให้มันจะดีไหม ที่เรามีแก่ใจทักทายกัน

* (ว่า)วันที่ทุกข์ใจจะมาเมื่อไหรก็เมื่อนั้น (แต่)วันที่สำคัญคือวันที่ฉันเข้าใจ
ใจดีไม่ท้อ พอจะทานไหว มันก็ไม่เท่าไหร่ อย่าท้อใจ อีกไม่นานสายลมก็พัดมา

หวานไปก็มีขม หวานทุกวันก็เอียน ขมมีให้พอเป็นยา
ร้องไห้ก็เท่านั้น ร้องเพลงดีกว่า วันไหนที่มีแต่ปัญหา ขอให้เดินเข้ามาร้องเพลงกัน
(*)

เคยไม่เข้าใจ ก็ทำไม ต้องเป็นเรา
ใจเดินเบาๆ เมื่อเรา เริ่มเข้าใจ
(*)

—————————————————————————–

วันนี้ตื่นตอน 8 โมง รีบอาบน้ำแต่งตัวจัดข้าวของ =w=; ค่อนข้างตื่นเต้นใช้ได้เลยล่ะ เพราะว่า… ปะปะ..ไป..เดท! อ๊ากกก >[]<; นัดกับพี่มดไว้ว่าจะไปเจอกันที่เซ็นทรัลเวิลด์ตอน 11 โมง ก็เลยต้องรีบๆ ออกจากมอหน่อย เพราะกลัวรถติด … ก่อนไปก็แวะเซเว่นซื้อน้ำผลไม้ (ช่วงนี้ติดน้ำผลไม้กล่องจริงๆ =w=;) แล้วก็ออกจากมอไปกับสา เพราะสาเองก็ต้องไปเรียนที่สยามก็เลยออกไปพร้อมกัน วันนี้จะมีคนออกไปข้างนอกเยอะ ตอนรอรถสองแถวก็เลยไม่ค่อยเสียเวลาเท่าไหร่ แล้วก็ได้เจอพี่แนนซี่ในรถด้วย พี่เค้าจำเราได้ล่ะ ถึงแม้จะจำชื่อเราไม่ได้ก็ตาม =w=; (ตอนแรกแอบเสียวนึกว่าจำพี่เค้าผิดคนด้วย) … นั่งรถ 504 จากหน้าเมืองเอก ไปเซ็นทรัลเวิลด์ โชคดีที่วันนี้รถไม่ค่อยติดก็เลยไปถึงเร็ว ตอนอยู่ในรถเมล์สาก็เล่าเรื่องเกมซึบะระชิกิ โคะโนะ เซะไก =w=; (ขี้เกียจให้โดนเซิสเจอ) นั่งเราจนจบเกม =[]=; ยอดจริงๆ แต่ฟังดูแล้วก็น่าเล่นจริงๆ เสียดายไปลง NDS ซะงั้น =3=

พอมาถึงสาก็แวะพาไปดูร้านที่เคยซื้อชูครีมมาฝาก เพราะสาจะมาซื้อไอติมกินอ่ะนะ จากนั้นก็เลยขึ้นไปที่ร้านคิโนะ พี่มดก็โทรมาพอดีตอนอยู่หน้าร้าน เกาะกระจกดูหนังสือใหม่ ฮาๆๆ ก็เลยนั่งรอ เพราะถ้าไปเจอกันที่อื่น ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะไม่หลง ฮ่ะๆ … ก็นั่งรอพี่มดมาเจอหน้าคิโนะ สาก็กินไอติมไปพอหมดก็จะลุกไปทิ้งไอเราก็เลยจะเดินไปด้วย แต่สังเกตุว่ามีคนเดินมา เป็นพี่มดนั่นเอง แฮ่ะๆ เซ้นส์แม่น =w=+ …

พวกเราก็เลยเข้าไปดูหนังสือกันในร้านคิโนะ มีอาร์ตบุ๊คใหม่ๆ มาเพียบเลย >[]<!!! มีอาร์ตบุ๊คที่อยากได้ตั้งหลายเล่ม แต่ก็นะ.. มาคิโนะก็หลายรอบ ไอรอบที่ซื้อไปจริงๆ นี่นับครั้งได้เลยฮา~ ไม่ถึง 3 ครั้งได้มั้ง แต่มา 6-7 ครั้งแล้วเห็นจะได้ หะหะ ^^’ … สนใจหนังสือรวมฉากของ Kusanagi มากกกกก ตอนแรกก็แอบเหล่เล่มนี้ตั้งแต่หน้าร้านแล้ว แอบก๊งไปหน่อยว่า Kusanagi นี่ใครหว่า คุ้นๆ เหมือนเคยได้ยิน …ที่แท้!! ก็เป็นคนที่วาดฉากนั่นเอง!! ไม่แน่ใจว่าเป็นชื่อในนามบริษัท กลุ่มคน หรือบุคคลเดี่ยวๆ แต่รู้ว่าเค้าเมพเรื่องเพ้นฉากมาก!!! อยากจะเคารพกราบไว้บูชาซักร้อยครั้ง ในร้านก็มีอีกเล่ม แต่คนละแบบ เลยไปขอเค้าแกะดู ปรากฎว่ามีโฆษณารวมเล่มออกมาประมาณ 4-5 เล่มแล้้ว อยากได้จัง =w=~ พอพลิกมาดูราคา… ช็อค!!! 1200+ แหนะ!! พอหนังสือเริ่มขึ้นราคาหลักพันทีไร เราจะต้องชั่งใจหนักทุกทีเลยล่ะ = =; ก็เลยเป็นอันว่าไม่ได้ซื้อไป เฮ้อ~ ตอนที่หาหนังสืออาร์ตบุ๊คเนี่ยก็ไปเจอเล่มนึงค่ะพอดึงออกมา เอ้ย!! Final Fantasy XIII !! นึกในใจ กริ๊ด ไปขอเข้าเปิดดูดีกว่า พอดึงออกมาจากชั้นจริงๆ เจอกระดาษติดที่มุมเล่มว่า “งดเปิดเล่มนี้ค่ะ” Orz เห็นภาพมีสปอตไลท์ส่งลงมาใส่เลย TwT; พี่มดเองก็อดขำกับอาการนี้ไม่ได้ … แต่ก็มีอีกเล่มที่สนใจค่ะ นั่นก็คือ Honey&Clover Illustrations!! ราคาที่ปก 955 (ราคาอยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย หะหะ =w=;)  แถมวันก่อนก็ไปปล้นบัตรคิโนะมาจากจูน ก็เลยได้ลดราคาด้วย เหลือ 800+ กว่า ^^’ ตอนที่ขอเค้าแกะดูเล่มนี้ พี่มดก็ขอดูเล่มนี้ด้วย แล้วพี่มดก็ชมว่าภาพน่ารักดี ดูสบายๆ ชิวๆ … ไอเรารู้สึกได้ว่าพี่มดเองก็ชอบเล่มนี้ด้วยเช่นกัน >[]< ตอนนั้นรู้สึกหัวใจพองโตมาก ดีใจจัง~ ที่พี่มดก็ชอบอะไรแบบนี้ด้วย ไอของที่เราชอบอยู่แล้ว พอมีคนที่เราชอบมาบอกว่าชอบมันด้วยนี่ ทำให้รู้สึกว่ามันกลายเป็นของที่วิเศษขึ้นมาหลายเท่าเลยล่ะค่ะ > < เลยตัดสินใจซื้ออย่างไม่ลังเล เพราะไงๆ เราก็ติดตามงานจารย์อุมิโนะอยู่แล้ว >[]<! … ตอนที่ดูหนังสือ สาก็แยกตัวไปเพราะไปนัดเจอกับเพื่อนที่สยาม ตอนนี้ก็เลยเหลือแต่เรากับพี่มดแค่สองคน > < ก่อนจะมาก็แอบเกร็งๆ คิดมากวิตกเล็กน้อย แต่พอได้มาอยู่ด้วยกันแล้วจริงๆ กลับรู้สึกว่าวางตัวไม่ยากอย่างที่คิดเลย คิดถึงพี่มดจัง >[]<~

อันนี้กลับมาถ่ายที่หอ ปกหน้า-หลัง

มีภาพสีเยอะมาก! เป็นภาพสีน้ำที่ไม่ใช้คอมทำด้วย!

ชอบตรงสไตล์ที่ดูแล้วสบายๆ ชิวๆ เนี่ยแหละ

ท้ายเล่มมีบอกขั้นตอนทำภาพด้วย มีของแถมเป็นสติ๊กเกอร์(ซ้าย)

จากนั้นเราก็ไปกินไอติมสเวนเซ่นกันค่ะ =w=+ โปรแกรมเด็ดห้ามพลาด อยากกินซันเดย์ 49 มาตั้งนานแล้ว > <~ ในที่สุดก็ได้มากินซะที!! ก็เลยสั่งช็อคบราวนี่ ส่วนพี่มดก็สั่งสตอเบอรี่บานาน่า > <~ พี่มดก็ไม่ชอบกินเชอรี่เหมือนกัน ก็เลยสั่งไปว่าไม่เอาเชอรี่ แต่พอได้มา รู้สึกว่ามันขาดอะไรไปจริงๆ นะเนี่ย = =; เหมือน…ผลไม้ที่ไม่มีจุกอะไรแบบนั้นเลยล่ะ =w=; ไอเราจะลงมือกิน พี่มดก็บอกว่าไม่ถ่ายรูปก่อนหรอ =[]=! ช็อคกุ ลืมสนิท ตั้งหน้าตั้งตาจะกินอย่างเดียว ก็เลยรีบคว้ากล้องมาถ่าย แฮ่ะๆ ^^’ … แต่ก็อร่อยมากๆ เลยล่ะค่ะ (แค่เห็นภาพนี้ก็ยังอยากกินอีกรอบ ฮา~)

เป็นการสั่งที่สลับกันชอบกล =w=;

เป็นการกินไอติมที่สลับกันจริงๆ =w=;

=w=~ ทำไรเนี่ย~ 555+

แล้วที่เซ็นทรัลเวิลด์ตอนนี้กำลังมีงาน โครงการหลวง40 ที่จัดขึ้นชั้น 1 เซ็นทรัลเวิลด์ ก็เลยถือโอกาสไปถ่ายรูปเล่นกันค่ะ ^^ ดอกไม้ในงานสวยๆ ทั้งนั้นเลยล่ะ แต่เสียดายที่วันที่เราไปนั้น เป็นงานวันสุดท้ายล่ะ ฮ่ะๆ =w=; เอาเป็นว่ามีภาพมาฝากแทนละกัน… ถ้าใครพลาดไม่ได้ไปนะ ^^’

ดอกไฮเดรนเยียรูปหัวใจล่ะ!!! ฟลุ๊คบังเอิญไปเจอ > <

^^ ฮิฮิ~

มีชาวต่างชาติมาเล่นบรรเลงเพลงให้ฟังด้วย~

ในงานก็จะมีสินค้าจากโครงการหลวงต่างๆ มาขายมากมาย แต่ทางแยกมันเยอะมาก ก็เดินได้ไม่หมดหรอก เดินมั่วก็ว่าได้ ทางไหนมีก็เดินกันไปทางนั้น หะหะ^^’

จริงๆ เป็นตุ๊กตาควายนะนั่น ทางขวา เอ้ย ทางซ้าย ^o^'

ตุ๊กตาน่าร๊ากกกก > <;

คนกินน่าร๊ากกกก >O<

ปลา(อินทรีย์) ปลา(แซลมอน) ปลา(ซาบะ) (เต้าหู้)ปลา ^^'

จากนั้นก็ไปเดินใน Zen ซึ่งเป็นโซนของเด็กเล่นและพวกกิ๊ฟช็อป มีจัดแสดงตุ๊กตานำเข้าด้วยล่ะค่ะ น่ารักมากๆ เห็นแล้วอยากได้บ้างจัง แต่มันก็แพงจริงๆ ล่ะ ตุ๊กตาอย่างเดียว ตัวเดียว ปาไปร้อยกว่าแหนะ ถ้าจะซื้อบ้านซื้อเฟอร์นิเจอร์นี่คงไม่ต้องคิดแหละ หะหะ =[]=; มันเหมาะเป็นของตั้งโชว์ประดับอย่างเดียวนี่แหละ (จุดธูปกราบไหว้ด้วย แพงขนาด..) ^^’

น่ารักม๊า?~ อยากได้แฮะ =w=~ เก็บไปฝันก่อน~

รวมๆ หมดที่โชว์นี่ คงไปซื้อ Mac ได้ซักเครื่องล่ะ ฮา~

พี่มดล่ะ ~> <~

จากนั้นเราก็ไปเดินเล่นแถวสยามและก็มาบุญครองค่ะ =w=~ ว่าจะไปหาสายคล้องโทรศัพท์มือถือ.. พอไปถึงสยาม ไอเราก็อยากเข้าห้องน้ำมาก เลยบอกพี่มดว่า เดี๋ยวขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะ พี่มดก็หัวเราะออกมาแล้วหาว่าเราแย่งพูดล่ะ =[]=! อ้าว จะเข้าห้องน้ำเหมือนกันหรือนี่!! แล้วไม่บอกเล่า… ให้เราบอกก่อน เขิลนะเนี่ย =///=;  แต่วันนี้ก็แย่งทำอะไรที่คล้ายๆ กันหลายรอบแล้ว ฮ่ะๆ ^^ จากนั้นก็เดินเล่นดูของไปเรื่อยค่ะ สนุกมากๆ เลยล่ะ ไปแวะร้าน Loft ที่กำลังฉลองครบ 12 ปี =w=; มีแต่ของน่ารักๆ เพียบเลยล่ะ เจอกระเป๋าลายเปียโนคล้ายของโนดาเมะด้วย!!! อยากได้มากเลยอ่ะ คลาสสิคดี > <; แต่เสียดายแพงชะมัด 550 แหนะ =w=; เป็นกระเป๋าผ้าพลาสติกเอง เง้อ~

จากสยามดิสฯ ก็ออกไปมาบุญครองค่ะ แต่ก็ไม่ได้เดินดูอะไรมากนัก เพราะเมื่อมาดูเวลามันก็ปาไป 5 โมงแล้ว!! ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วนักล่ะ ก็ดูล่าสุดนี่มันบ่ายโมงเอง ตอนที่อยู่โครงการหลวง =[]=; ง่ะ พี่มดเองก็ต้องกลับบ้านตอน 6 โมงด้วย ก็เลยต้องรีบล่ะค่ะ ไม่อยากให้พ่อแม่พี่มดรอด้วย แต่ไหนๆ ก็มามาบุญครองแล้ว ก็เลยขอไปดูการ์ตูนค่ะ กำลังตามหาอยู่เรื่องนึง นั่นก็คือ “ตราบวันฟ้าใส” ผลงานล่าสุดของ Chica Umino คนที่วาด Honey&Clover นั่นแหละ >[]<!! ชอบจริงๆ ทั้งลายเส้น เนื้อหา ดราม่า ฯลฯ ไปดูร้านแถวๆ มอก็ไม่มีขาย พอมาดูที่นี่ ก็มีล่ะค่ะ > <!! เป็นร้านประจำที่จะมาซื้อเวลามามาบุญครองอยู่เสมอๆ เพราะเค้าจะลดราคาจากหน้าปกให้ ถ้าเป็นโอ้อนิเมเค้าจะไม่มีส่วนลดให้ เซ็ง~ แต่ก็ได้มาเจอที่นี่เลยซื้อแบบไม่ลังเล และก็ดีใจมากที่จะได้อ่านแล้ว > < ที่ญี่ปุ่นเองก็พึ่งออกเล่มสามไปเองล่ะ~ ในไทย NED ก็ซื้อลิขสิทธิ์ตามมาติดๆ เลย หวังว่าคงไม่ปล่อยลอยแพล่ะน๊า~ แต่หน้าปกของไทยนี้ปรับสีเข้มกว่าของญี่ปุ่นอีกอ่ะ ไม่ชอบเลยแฮะ =3= อยากได้สีออริจินัลอ่ะ สีมันซอฟท์กว่านี้เยอะเลย เฮ้อ~

ผลงานจารย์อุมิโนะแหละ !!!

จากนั้นก็เดินกลับมาเซ็นทรัลเวิลด์กันค่ะ เพราะพี่มดนัดพ่อกับแม่ไว้ที่ร้านสตาร์บัค ก็เลยไปรอกันที่นั่น ตอนที่จะได้เจอกับพ่อแม่ของพี่มดก็อดตื่นเต้นไม่ได้เหมือนกันค่ะ ^^’  ไม่รู้จะทำตัวยังไงดี แต่ตอนที่แม่กับพ่อพี่มดหันมาทางเราแล้วก็พูดทักทายเรานั้น ก็รู้สึกเกินคาดอยู่เหมือนกัน เพราะรู้สึกได้ว่าเป็นกันเองดีค่ะ ^^’ แต่ไอเราก็ยังอดเกร็งไม่ได้ แต่รับรู้ได้อย่างนึงว่า แม่พี่มดค่อนข้างหวงลูกชายอยู่พอควร =w=; (แม่เราก็คงหวงน้องยิ่งกว่าเราซะอีกสินะ ฮา~) แม่พี่มดก็บอกกับพี่มดว่านี่กำลังซื้อเสื้อให้ใส่ตอนนอน แล้วก็ถามพี่มดว่าใส่ได้รึป่าว หลังจากนั้นพี่มดกับแม่พูดอะไรกันก็ไม่รู้แฮะ รู้เพียงแต่ว่าเราไอตอนนั้นโหมดหลุดเข้าไปในความคิดอยู่ชั่วแว่บนึง เพราะนึกถึงแม่ค่ะ แม่เองก็มักจะซื้อของมาให้เราอยู่เสมอๆ ทั้งๆ ที่เราไม่ได้ขอ แต่แม่ก็จะซื้อมาให้ ซื้อมาฝากอยู่เสมอๆ เลยล่ะ ทำให้อดคิดถึงแม่ขึ้นมาไม่ได้.. แล้วก็หวนนึกไปถึงคำถามที่เคยตั้งถามกับตัวเองอยู่หลายๆ อย่างเหมือนกัน… แล้วก็ถึงเวลาที่ต้องจากกับพี่มดแล้วล่ะ เศร้าจัง แต่ก็จะเศร้าไม่ได้ เพราะต้องจากกันด้วยรอยยิ้มสิ ^^’ ก็นะ แม่พี่มดก็ชวนไปทานข้าวเหมือนกัน แต่เราก็ไม่รู้สิ เกรงใจไงไม่รู้ อยากให้เค้าอยู่กันแบบครอบครัวมากกว่า ก็เลยขอตัวไปรอเพื่อน(สา) เพราะต้องกลับด้วยกัน.. ก็เลยเดินออกไปนั่งรอหน้าเซ็นทรัลเวิลด์ค่ะ เพราะตอนนั้นสาก็โทรมาบอกแล้วว่ากินข้าวเสร็จแล้ว เดี๋ยวไปหา ก็เลยนั่งรอไป มองดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย ถ่ายรูป แล้วก็นั่งอ่านการ์ตูนรอ แอบเหงาเหมือนกันนะนี่ ฮา~ ไปนั่งรอตอนหกโมง กว่าสาจะมาก็ปาไปทุ่มกว่าจะครึ่งแล้วล่ะค่ะ =w=; เฮ้อ ขี้เกียจไปหาที่นั่งรอข้างในด้วยล่ะ สาก็ขอโทษเพราะเพื่อนมันลากไปกินนู่นกินนี่ก็เลยมาช้า ก็พอเข้าใจนะ ก็ไม่โทษอะไรหรอก เราเองก็นั่งเรื่อยเปื่อยได้อยู่แล้ววันนี้ ไม่อะไรมาก สาก็ขอแวะร้านโอ้อนิเมจะซื้อการ์ตูนY =w=; จากนั้นก็แวะไปซื้อชูครีม แล้วก็ไปขึ้นรถตู้กลับค่ะ กว่าจะไปถึงเมืองเอกนี่ รถตู้ก็ซิ่งพอดู เพราะคนที่จะลงสองคนสุดท้ายนี่ ก็เรากับสานั่นแหละ ฮาๆ ดีนะนี่ที่เราไปกับสา ถ้าไม่มีเรา สาก็ต้องกลับคนเดียว อันตรายอ่ะ กว่าจะมาถึงมอก็ปาไปสามทุ่มกว่าล่ะค่ะ ^^’ แต่ก็ถือได้ว่าวันนี้เป็นวันที่สนุกมากๆ วันนึงเลยล่ะค่ะ เสียดายที่งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกลา แต่ก็เอาเถอะค่ะ แค่นี้ก็ถือได้ว่าเป็นความทรงจำที่ดีเพิ่มเข้ามาในชีวิตอีกหนึ่งอย่าง ^^ จริงๆ แล้ววันที่ 16 ที่ไปกันนี้ ก็เป็น 15 วันให้หลัง หลังจากที่ได้เจอกับพี่มดวันแรก ที่ดรีมเวิลด์นั่นล่ะน๊า~ ^^… แล้วก็ขอบคุณสำหรับช็อคโกแลตที่คล้ายๆ แผ่นมันฝรั่ง ที่พี่มดเอามาให้จากเยอรมันด้วยค่ะ ขอบคุณค่า >[]< ดีใจจัง~

ของชิ้นแรกที่ได้รับจากพี่มด > <

เฝ้าหน้าเซ็นทรัลตั้งแต่เย็นยันกลางคืน แต่ก็ได้รูปสวยๆ แหละน๊า

Title : เท่านี้ที่ต้องการ
Artist : เชอร์รี่ เข็มอัปสร สิริสุขะ
Album : Sevendogs & Friends

ฟังเพลงนี้ คลิกกกกกกก

—————————————————————–

คิดไปแต่ไกลๆ ที่ใกล้ไปเธอลืมหรือเปล่า
ทิ้งกันให้คนเหงา ให้เฝ้าเงาตัวเองเกือบเหงาตาย

ก็ไม่รู้เหมือนกัน ที่เธอนั้นเข้าใจ
จะมีเรื่องที่เดาถูกบ้างไหม
อยากให้เธอเข้าใจ ไม่ได้ขอเกินไป
จะไม่ว่างมาเจอเลยใช่ไหม อยากรู้

ไม่เอาดอกไม้ ไม่เอาแล้วข้อความ
ไม่ต้องโทรถาม ว่าอยู่ดีหรือเปล่า
ของฝากแสนแพง ไม่ต้องซื้อไม่ต้องจัดการมา
ไม่เอาดอกไม้ ไม่เอาแล้วคำหวาน
แค่เธอเท่านั้น ช่วยพามาให้ที
อ้อมกอดแสนดี แค่เท่านี้ที่ฉันน่ะต้องการ

หรือมันลำบากไป มาใกล้กันมองตาเหมือนเก่า
ชี้ไปที่ดาวเสาร์ ตื่นขึ้นมาเจอวันอาทิตย์ไง

ก็ไม่รู้เหมือนกัน ที่เธอนั้นเข้าใจ
จะมีเรื่องที่เดาถูกบ้างไหม
อยากให้เธอเข้าใจ ไม่ได้ขอเกินไป
จะไม่ว่างมาเจอเลยใช่ไหม ใจร้าย

ไม่เอาดอกไม้ ไม่เอาแล้วข้อความ
ไม่ต้องโทรถาม ว่าอยู่ดีหรือเปล่า
ของฝากแสนแพง ไม่ต้องซื้อไม่ต้องจัดการมา
ไม่เอาดอกไม้ ไม่เอาแล้วคำหวาน
แค่เธอเท่านั้น ช่วยพามาให้ที
อ้อมกอดแสนดี แค่เท่านี้ที่ฉันน่ะต้องการ

ไม่เอาดอกไม้ ไม่เอาแล้วข้อความ
ไม่ต้องโทรถาม ว่าอยู่ดีหรือเปล่า
ของฝากแสนแพง ไม่ต้องซื้อไม่ต้องจัดการมา
ไม่เอาดอกไม้ ไม่เอาแล้วคำหวาน
แค่เธอเท่านั้น ช่วยพามาให้ที
อ้อมกอดแสนดี แค่เท่านี้ที่ฉันน่ะต้องกา

—————————————————————–

แอบมาโปรโมทนิด แม้ว่าจะยังไม่ได้ไป แต่งานนี้ก็เป็นงานนึง ที่น่าสนใจ ถ้าว่างก็จะไปให้ได้ค่ะ =w=b

มูลนิธิโครงการหลวง ร่วมกับ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ จัดงาน “โครงการหลวง 40” (Royal Project 40 @ CentralWorld) หนึ่งในโครงการตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งในปีนี้เป็นปีพิเศษที่โครงการหลวงได้ดำเนินงานมาครบ 40 ปี ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ จึงได้จัดงานขึ้นอย่างยิ่งใหญ่กว่าทุกปี พบผลิตภัณฑ์ไฮไลท์ประจำปี 2552 พีชในน้ำเชื่อม, ชาอาร์ติโชค ชมความงดงามของทุ่งดอก “ไฮเดรนเยียสีฟ้า” และผลิตภัณฑ์มากมายจาก 9 ร้านโครงการส่วนพระองค์ พร้อมทั้ง จำหน่ายผลิตภัณฑ์จากโครงการหลวงกว่า 3,000 รายการ บนพื้นที่กว่า 3,000 ตารางเมตร ภายใต้คอนเซ็ปต์ “องค์ความรู้ของชาวเราสู่ชาวโลก” (Go to Global)” โดยงานจะจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 10 – 16 สิงหาคม นี้ ณ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ โดยจะมีงานเปิดอย่างยิ่งใหญ่ในวันที่ 10 สิงหาคม 2552 โดยมี พิมละออ – พิมพรรณ โภไคยอุดม, ภาวดี อิศรางกูร ณ อยุธยา, วิมลภัทร ตุงคะนาค และ ศันสนา จิราธิวัฒน์ ร่วมงานด้วย

ภาย ในงาน หม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี ประธานมูลนิธิโครงการหลวง ทรงเป็นประธานการแถลงข่าว พร้อมด้วยคณะทำงาน จากโครงการหลวงมาร่วมพูดคุยถึงความยิ่งใหญ่ของการจัดงานโครงการหลวง 40 ทั้งในด้านรูปแบบการดำเนินงานและรายละเอียดของกิจกรรม, การจัดจำหน่ายผลผลิตและผลิตภัณฑ์ภายในงาน, รูปแบบการจัดนิทรรศการ, ผลิตภัณฑ์และสินค้าตราดอยคำ และการสนับสนุนการจัดงานเรื่องสถานที่และการประชาสัมพันธ์งาน โดยการดำเนินงานทุกอย่างเต็มไปด้วยความพิเศษและยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 40 ปี

ปิด ท้ายด้วยการสาธิตเมนูจากผลผลิตโครงการหลวง โดยมี ขาบ – สุทธิพงษ์ สุริยะ ฟู้ด สไตลิสท์, พิธีกรและเจ้าของตำราอาหารชื่อดังแห่ง KARB STUDIO และ เจตน์ เชี่ยวสกุล นักทำอาหาร และครูสอนการปรุงอาหาร จาก Full FLAVOR Chef’s Workshop มาสาธิตการปรุงอาหารจาก ชาอาร์ติโชค และ พีชในน้ำเชื่อม ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ไฮไลท์ของปีนี้ โดยคุณขาบได้สาธิตการทำ “คุ้กกี้ชาอาร์ติโชค” ชายอดฮิตที่ช่วยบำรุงตับเพื่อสุขภาพแข็งแรง และ คุณเจตน์ ได้สาธิตการทำ หมูสันในม้วนลูกพีช ที่ทำจาก “พีชในน้ำเชื่อม” สดๆ จากไร่ รสชาติหวานอร่อยชื่นใจ ให้แขกรับเชิญที่ในงานได้ร่วมชิมด้วย

ขอ เชิญประชาชนที่สนใจเที่ยวชมและเลือกซื้อผลิตภัณฑ์จากโครงการหลวงกว่า 3,000 รายการ ในงาน “โครงการหลวง 40” ระหว่างวันที่ 10 – 16 สิงหาคม 2552 ณ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์

———————————————————————————-

Credits : www.thaipr.net

วันแม่ปีนี้ ถ้าใครไม่รู้จะพาแม่ไปเที่ยวไหน นอกจากไหว้พระ ทำบุญแล้ว ก็น่าจะพาท่าน
มาเที่ยวงานนี้นะคะ ^^ หรือจะซื้อของสุขภาพไปฝากท่านก็น่าจะดีเลยทีเดียว

ไปช่วยกันอุดหนุนสินค้าไทยน๊า~!