วันที่ฝนไม่ตก…รึป่าวนะ

เค้าว่ากันว่า เวลาร้องไห้ออกมา จะเป็นการลดความเครียด และก็จะสบายใจ
อืม … มันก็ไม่ใช่อะไรที่เลวร้ายซักทีเดียวนี่นะ …

ขอโทษนะคะ ที่บางครั้งรู้สึกท้อแท้และสิ้นหวัง อนาคตที่ต้องอยู่ตัวคนเดียวนั้น…
ฟังดูไม่ดีเลยเน๊อะ แต่ทำไงได้ล่ะ ทุกวันนี้ก็อยู่คนเีดียว เผชิญปัญหาคนเดียวนี่นะ
ถึงจะบอกว่าคนรอบข้างก็ยังอยู่ แต่สุดท้ายคนเราก็ตัวคนเดียวนั่นแหละ คิดแบบนี้
ทีไรน้ำตาก็พาจะไหล เหมือนไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครจะมาเคียงข้างหรอก
นอกจากตัวของเราเอง ที่จะอยู่กับเราตลอดไป ไม่ว่าจะหูหนวกตาบอด ดีหรือร้าย..
บางครั้งก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าไม่อยากจะอยู่ต่อไปอีกแล้ว อยากจะหลับไปตลอดกาล
ไม่มีกำลังใจ หรือกะจิตกะใจจะทำอะไรเลยแฮะ แม้แต่ในฝันก็ยังรู้สึกแย่มากๆ
อยากจะร้องไห้ออกมาให้หนักๆ แล้วก็หลับไปทั้งๆ แบบนั้นเลย
เวลาที่ท้อแท้ ใครๆ ก็อยากได้กำลังใจ แต่ถ้าไม่มีใครให้ได้ล่ะ ก็ตัวเองก็ต้อง
เป็นคนให้กำลังใจตัวเองสินะ เพราะฉะนั้นแล้วก็ไม่เป็นไรหรอกน่ะนะ…
วันนี้ก็คงเป็นแค่วันที่รู้สึกจิตใจมันอ่อนแอวันนึงจากในหลายร้อยวันแหละนะ
เปิดเพลงแม่ของเบิร์ดฟังแล้วอยากร้องไห้ รู้สึกตรงและกินใจเหลือเกินแฮะ

วันนี้ตอนเช้าใส่บาตรค่ะ ก็เลยต้องตื่นแต่เช้า แต่เมื่อคืนก็ดันนอนดึกอีก =w=;
ตอนเช้าก็ไปเรียนวิชาแอคติ้ง ก็สนุกดีค่ะ แต่ก็ดันทำตัวเองให้รู้สึกค้างคาอีก เฮ้อ
ตอนเที่ยงก็เลยกลับมาพักที่ห้อง เจอพี่มดออน ก็ดันไปงอนไม่เข้าเรื่องอีก…
ไอเราตอนนั้นก็มึนๆ ง่วงๆ ด้วย ตอนบ่ายต้องเรียนต่อ แต่ก็ยังก่อเรื่องไว้แบบนี้อีก
ไม่ค่อยสบายใจเลยแฮะ ตอนบ่ายก็มีเรียนสตอรี่บอร์ดค่ะ อาจารย์เอาเรื่อง
Cat Returns มาเปิดให้ดู จริงๆ เราก็เคยดูไปหลายรอบแล้ว แต่เพื่อนในห้องดูจะ
สนุกและตื่นเต้นกันมาก ก็ดีแหละนะ อยากทำการ์ตูนให้คนหัวเราะได้ มีอารมณ์
ร่วมไปกับหนังได้แบบนี้จัง … เรียนสองวิชาวันนี้งานก็ได้มาสามสี่ชิ้นเลยทีเดียวเชียว
ชวนปวดหัวมากแต่ละชิ้น แต่ก็ต้องทำล่ะนะ เลิกเรียนก็ไปกินข้าว(มื้อไหนก็ไม่รู้)
กับเมย์ แล้วก็ไปเดินตลาดลานพยอม แล้วก็กลับมาหลับโลดเลยล่ะ เพราะง่วงมาก
ปวดหัวด้วย แต่นอนตอนเย็นก็อย่างว่าล่ะ ตื่นมาที ปวดหัวยิ่งกว่าก่อนนอนอีก
น้องเมทก็กลับมาตอนค่ำ เลยปลุกเราตื่น น้องแกมาเอาของไปนอนหอเพื่อน
อยู่คนเดียวอีกแล้วสิ เฮ้อ…จากนั้นก็เลยซักผ้า อาบน้ำ คิดพล็อตเรื่องที่โดนสั่งงาน
ไปด้วย อยากจะบอกว่า คิดตอนอาบน้ำเป็นอะไรที่ดีมากๆ ทำมาหลายทีแล้วนั่นแหละ
หัวมันจะแล่นปรู๊ดปร๊าดเลย แต่ต้องอาบนานๆ น่ะนะ อาบแป๊บๆ ไม่ทันคิดหรอก

เวลาที่คุยเรื่องสิ้นหวังแบบตอนต้นนั้นกับพี่มดทีไร ทำให้เรารู้สึกแย่กว่าเดิมไงไม่รู้
เหมือนเวลาคุยเรื่องนิสัย พอพี่มดคิดไปว่าเราเป็นยังงั้น แบบพิมพ์ออกมาให้อ่าน
อันนี้ก็ดีนะ จะได้รู้ว่าคิดอะไรกันไปเลย แต่ไหงบางครั้งก็รู้สึกไม่ดีแฮะ แบบว่า…
พี่เค้าคิดว่าเราเป็นแบบนี้ไปแล้วสินะ เฮ้อ… ไอเราไม่อยากให้คนที่เราแคร์มองเรา
ในแง่ร้ายหรอก อยากให้เชื่อใจเรา อยากให้มั่นใจ ให้กำลังใจกับเราในเวลาที่เราท้อ
ก็แค่นั้นเอง… แต่พี่มดก็ชอบโผล่กลับมาเวลาที่เราสิ้นหวังสุดๆ จริงๆ นั่นแหละ ทั้งๆ
ที่เราคิดไปแล้วว่าพี่เค้าไปแล้ว ไม่กลับมาออนแล้ว แต่พี่เค้าก็กลับมาออน…
แล้วอย่างนี้จะไม่ให้รู้สึกดีได้ไงล่ะน๊ะ =w= เฮ้อ ชักมึนๆ แฮะ ไปดีกว่า~