วันที่ฝนไม่ตก…รึป่าวนะ

เค้าว่ากันว่า เวลาร้องไห้ออกมา จะเป็นการลดความเครียด และก็จะสบายใจ
อืม … มันก็ไม่ใช่อะไรที่เลวร้ายซักทีเดียวนี่นะ …
ขอโทษนะคะ ที่บางครั้งรู้สึกท้อแท้และสิ้นหวัง อนาคตที่ต้องอยู่ตัวคนเดียวนั้น…
ฟังดูไม่ดีเลยเน๊อะ แต่ทำไงได้ล่ะ ทุกวันนี้ก็อยู่คนเีดียว เผชิญปัญหาคนเดียวนี่นะ
ถึงจะบอกว่าคนรอบข้างก็ยังอยู่ แต่สุดท้ายคนเราก็ตัวคนเดียวนั่นแหละ คิดแบบนี้
ทีไรน้ำตาก็พาจะไหล เหมือนไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครจะมาเคียงข้างหรอก
นอกจากตัวของเราเอง ที่จะอยู่กับเราตลอดไป ไม่ว่าจะหูหนวกตาบอด ดีหรือร้าย..
บางครั้งก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าไม่อยากจะอยู่ต่อไปอีกแล้ว อยากจะหลับไปตลอดกาล
ไม่มีกำลังใจ หรือกะจิตกะใจจะทำอะไรเลยแฮะ แม้แต่ในฝันก็ยังรู้สึกแย่มากๆ
อยากจะร้องไห้ออกมาให้หนักๆ แล้วก็หลับไปทั้งๆ แบบนั้นเลย
เวลาที่ท้อแท้ ใครๆ ก็อยากได้กำลังใจ แต่ถ้าไม่มีใครให้ได้ล่ะ ก็ตัวเองก็ต้อง
เป็นคนให้กำลังใจตัวเองสินะ เพราะฉะนั้นแล้วก็ไม่เป็นไรหรอกน่ะนะ…
วันนี้ก็คงเป็นแค่วันที่รู้สึกจิตใจมันอ่อนแอวันนึงจากในหลายร้อยวันแหละนะ
เปิดเพลงแม่ของเบิร์ดฟังแล้วอยากร้องไห้ รู้สึกตรงและกินใจเหลือเกินแฮะ
วันนี้ตอนเช้าใส่บาตรค่ะ ก็เลยต้องตื่นแต่เช้า แต่เมื่อคืนก็ดันนอนดึกอีก =w=;
ตอนเช้าก็ไปเรียนวิชาแอคติ้ง ก็สนุกดีค่ะ แต่ก็ดันทำตัวเองให้รู้สึกค้างคาอีก เฮ้อ
ตอนเที่ยงก็เลยกลับมาพักที่ห้อง เจอพี่มดออน ก็ดันไปงอนไม่เข้าเรื่องอีก…
ไอเราตอนนั้นก็มึนๆ ง่วงๆ ด้วย ตอนบ่ายต้องเรียนต่อ แต่ก็ยังก่อเรื่องไว้แบบนี้อีก
ไม่ค่อยสบายใจเลยแฮะ ตอนบ่ายก็มีเรียนสตอรี่บอร์ดค่ะ อาจารย์เอาเรื่อง
Cat Returns มาเปิดให้ดู จริงๆ เราก็เคยดูไปหลายรอบแล้ว แต่เพื่อนในห้องดูจะ
สนุกและตื่นเต้นกันมาก ก็ดีแหละนะ อยากทำการ์ตูนให้คนหัวเราะได้ มีอารมณ์
ร่วมไปกับหนังได้แบบนี้จัง … เรียนสองวิชาวันนี้งานก็ได้มาสามสี่ชิ้นเลยทีเดียวเชียว
ชวนปวดหัวมากแต่ละชิ้น แต่ก็ต้องทำล่ะนะ [...]