บันทึกก่อนจากบ้าน…

ชื่อหัวเรื่องวันนี้อาจจะดูเศร้าๆ ไปนิด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะเป็นเรื่องเศร้าอะไรหรอกนะคะ แต่มันก็ตรงตามชื่อนั่นแหละ บันทึกก่อนจากบ้าน เพราะพรุ่งนี้จะต้องจากบ้านกลับไปเรียนอีกหน
หลายคนก็ได้กลับบ้านบ่อยเพราะบ้านอยู่ใกล้ เดินทางไม่กี่ชั่วโมงก็ไปถึง ด้วยความห่างไม่กี่กิโลเมตร แต่บ้านเรามันเหมือนกะคนอื่นที่ไหน จะเดินทางทีนึงก็นานใช่เล่นเลยล่ะ เวลาคนที่บ้านอยู่ใกล้ได้กลับบ่อย เค้าก็คงไม่ได้รับรู้กับคนที่บ้านอยู่ไกลหรอกว่า กว่าจะได้กลับบ้านทีนึง มันแสนจะคิดถึงขนาดไหนเชียว แต่จะกล่าวว่าเราน่าสงสารที่สุดก็คงไม่ใช่ เพราะถึงอย่างนั้น ก็ยังคงมีคนที่บ้านอยู่ไกล แต่ไม่อาจกลับได้ บางคนก็เป็นหลายปี กว่าจะได้กลับ หรือบางคนไม่ได้กลับมานานจนลืมไปแล้วก็ได้? ไม่มีอะไรน่าเศร้า…
ห่างหายไม่ได้อัพมาแสนนาน ว่าจะอัพหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่ได้อัพซักที ทั้งๆ ที่มีเรื่องจะเล่าผ่านมากมาย
เอาคร่าวๆ กิจกรรมที่ได้ทำตอนกลับมาอยู่บ้านละกัน
วันจันทร์ 2 มีนาคม 2552
วันนี้กลับมาถึงบ้านเวลาเย็นค่ะ แม่กับน้องมารับ ด้วยรถคันใหม่ สีดำมันวาว กว้างด้วย เล่นเอารู้สึก ประหม่าชอบกลเวลานั่ง ทุกอย่างในรถก็ดูเหมือนเป็นสิ่งใหม่ๆ ที่น่าค้นหา ตื่นเต้นมากเลยค่ะ แล้วแม่ก็พาไปกินข้าวต้มร้านเซ๊าะอึ้ง เจ้าเก่า ที่ไปกินกันตั้งแต่ตอนที่พ่ออยู่ด้วยนู่ีนล่ะค่ะ รสชาติอาหารที่นั่นก็ยังคงอร่อยเหมือนเดิม ยกเว้นราคาที่แพงขึ้น ฮา~ บ้านที่นาน(หลายเดือน) กลับมาซักหน ถึงจะไม่เปลี่ยนแปลงไปซักเท่าไหร่ แต่ก็มีอะไรแปลกใหม่ มาให้อยากรู้อยากเห็นได้ทุกครั้งไปค่ะ ^^
วันพุธ 4 มีนาคม 2552
วันนี้ได้ไปเยี่ยมโรงเรียนเก่าค่ะ เจออาจารย์เก่ามากมายหลายท่าน [...]