ไม่เคยบ้า ก็ต้องหัดบ้า

ชื่อเรื่องอาจฟังดูแปลกๆ ไปหน่อย
ช่วงหลายวันที่ผ่านมาไม่ได้อัพเพราะต้องทำรายงานภาษาไทยส่ง
ความจริงมันก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร แต่เครียดก็ตรงที่มันต้องทำอ้างอิงเนี่ยแหละ
บรรณานุกรมก็มั่วไปหลายเหมือนกัน เพราะในหนังสือมันไม่ได้บอกละเอียด
แถมตัวเนื้อหางานเราทั้งพิมพ์ทั้งจัดข้อมูล ดูแลควบคุมทั้งเล่ม เล่นเอาซะแย่
วันนี้ตอนเช้ามีเรียนวิชาซาวน์ค่ะ เป็นการเรียนที่ชิวมากๆ ไม่เคยเครียดเลยซักครั้ง
ถึงแม้คราวนี้อาจารย์บอกว่าปล่อยฟรีก็เถอะ แต่ไอเรามันก็นะ อยากเรียน เลยไปนั่งฟัง
แล้วที่เหลือก็นั่งคุยกับพวกอาจารย์ คนเรียนก็มีกันอยู่ 3-4 คน ฮ่ะๆ ได้ความรู้เพียบค่ะ
ชอบเรียนแบบนี้อ่ะ ถึงจะไม่ได้ความรู้เชิงวิชาการก็เถอะ แต่เป็นการได้เรียนรู้ประสบการณ์
ชีวิตของคนอื่นๆ ค่ะ มันเป็นการเปิดจิตและวิญญาณอย่างหนึ่ง (ฮา) ชอบคำนึงที่จารย์ชอบพูดค่ะ
ทะลุมิติภาวะ (หมายถึง บรรลุนิติภาวะ อ่ะนะ) ^^’ จารย์แกฮาๆ ดี เลยไม่เครียดเลยค่ะ
แถมเป็นกันเองมากๆ ด้วย เสียดายอ่ะจะเรียนหมดเทอมซะแล้ว T__T ว่าไปนู่น
งานไฟนอลโปรเจควิชานี้ก็ยังไม่ได้ทำเลย (ฮ่าๆ)
ตอนบ่ายก็เรียนเขียนบทค่ะ ตอนแรกว่าจะไม่ได้งานไฟนอลโปรเจคแล้วอ่ะนะ
ที่ไหนได้ ก็โดนจนได้ค่ะ แต่จารย์เค้าให้เราเขียนบท และก็สตอรี่บอร์ดส่ง แบบลงสี
แต่มายแม็บกับต้นเรื่องให้คนอื่นคิด แล้วเอามาแลกกัน – -”  อันนี้ก็กลุ้มอยู่นิดหน่อย
แต่ก็ช่างเต๊อะ มั่วๆ ไถๆ ไปหน่อย ก็คงไปรอดแหละมั้ง เฮ้อ…
กลับมาก็รีบเคลียร์รายงานภาษาไทยต่อค่ะ กำหนดเด๊ดไลน์คือวันเสาร์นี้
แต่อยากทำให้มันเสร็จๆ ก็เลยรีบมาทำ จนสุดท้ายก็เสร็จด้วยดีค่ะ 4 โมงครึ่งก็เลย
รีบเอาไปปริ้น อุตส่าห์เดินไปหน้ามอ แต่ร้านดันปิด [...]