ฮ่ะๆ วันนี้เรียกได้ว่าเป็นอีกก้าวนึงของชีวิตก็ว่าได้ ว่าแล้วก็เริ่มจากต้นเรื่อง
เมื่อคืนหลับสบายมากค่ะ แบบว่าหัวถึงหมอนก็หลับลืมไปเลย
จนสะดุ้งตื่นตอนเช้า เพราะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุก
พอดูเวลาก็พึ่ง 8 โมงกว่าๆ เลยกะขอนอนอีกซักยี่สิบนาที
หยิบมือถือมาตั้งปลุกเอาไว้ แล้วนอนต่อค่ะ ก็มันน่านอนจริงๆ น๊า
พอรู้สึกตัวอีกที เอ้ย ตะกี้เหมือนเรากดมือถือตัดปลุกไปแล้วนินา =o=’
พอคว้ามาดูก็ เฮือก 9 โมงแล้ว (มันเร็วกว่าเวลาจริงอยู่ประมาณ 10 กว่านาที)
ไม่รู้จะโทษตัวเองยัังไง ตั้งปลุกเองยังเผลอไปกดปิดเองอีก – -”
เลยรีบรุดไปอาบน้ำอย่างรวดเร็วค่ะ ฮ่ะๆ
พอมาถึงห้องเรียนปรากฎว่าอาจารย์ยังไม่มา (มันก็ปกติของทุกวันอยู่แล้ว)
ที่รีบไม่ใช่เพราะอะไรหรอกค่ะ กะจะแอบโหลดการ์ตูนในห้องอีกน่ะสิ ฮ่ะๆ
วันที่มีเรียนแล็บคอมมีอยู่สองวันเอง ดังนั้นต้องใช้ให้คุ้ม ฮึ่ม!
วันนี้โหลดเรื่องคามิชูไป 3 ตอนค่ะ (แค่นี้แฮนดี้ไดร์ฟก็จุไม่หมดแล้ว ฮา~
สงสัยคงต้องซื้อแบบ 4 Gb ไว้กะเตรียมโหลดเต็มที่เลยนะนั่น ฮ่ะๆ)
เรียนซาวน์ตอนเช้า อาจารย์หมูมาแปลกค่ะ เพราะแต่งตัวเนี้ยบมากกว่าทุกวันเลย
ดูดีกว่าครั้งแรกมากเลยล่ะค่ะจารย์ ฮ่ะๆ (แต่จารย์พี่โบ๊ทก็ยังไม่มาเช่นเคย)
วันนี้เรียนซาวน์อย่างกับ เรียนวิชาปรัชญา หรือจิตวิทยา หรือครีเอทีฟไรงั้นเลยล่ะ
เพราะจารย์หมูสอนเรื่องการคิดให้ลึกกว่าคนทั่วๆ ไปค่ะ เรียกว่าได้ข้อคิดใหม่ๆ เพียบ
ทำนองที่ว่า
“ศิลปินที่ดีนั้น เห็นอะไรก็ต้องตีความ สามารถมองเห็นในสิ่งที่ปกปิด
หรือสิ่งที่ซ้อนเร้น และสามารถนำมันมาเป็นศิลปะได้”
โอ้ว ล้ำลึกมากจริงๆ ค่ะ แล้วก็อีกข้อคิดนึงค่ะ
“คุณไม่อาจเอาอดีตของคุณไปเปรียบเทียบกับคนอื่นได้”
มันก็จริงค่ะ อดีตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน [...]
Filed under: Diary | Leave a Comment »
