สต็อปโมชั่น !!!!

ฮ่ะๆ มีข่าวดี ถึงดีมากๆ ค่ะ เพราะสต็อปโมชั่น ในที่สุด
มันก็จะจบลงแล้วววว เย้~~ เพราะวันนี้อาจารย์ได้สั่งงาน
ให้ปั้นสัตว์ 4 เท้าแล้ว ซึ่งงานของสัปดาห์ที่ผ่านมาให้โรโทคนต่อสู้
ยังไม่ได้ทำเลยเอิ๊ก ได้แต่ปั้นหุ่นไปให้จารย์ดู ฮ่ะๆ เพราะฉะนั้น
ตอนนี้สต็อปโมชั่นก็จะเหลือแค่ โรโทคน กับโรโทสัตว์ 4 เท้าล่ะค่ะ
เย้!!! แต่ว่าซีดีที่กูไรท์ไปแล้วล่ะ… ใครจะรับผิดชอบฟระเนี่ยยย
ช่างเถอะค่ะ แค่รู้ว่างานนี้เป็นงานสุดท้ายก็ดีใจบ้านแตกแล้ว
เรียนเสร็จก็เลยไปเดินฟิวกับนู๋เมย์ค่ะ ตอนนั่งรถตู้ก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยค่ะ
แบบว่า ลองเปรียบเทียบกับชีวิตดู เวลานั่งรถเนี่ยพอมองไปข้างหน้าแล้ว
จะรู้สึกไม่ค่อยมึนค่ะ แล้วก็ไม่เมารถด้วย แถมรู้สึกสนุกกับเส้นทางที่จะไปอีก
คงเหมือนกับเวลาที่เรามองไปข้างหน้า ไล่ตามความฝัน วิ่งตามอนาคต
อะไรทำนองนั้นค่ะ แต่พอเวลาเรามองไปข้างๆ เห็นภาพทิวทัศน์ที่เปลี่ยนไป
เรื่อยๆ ก็จะมึนเอามากค่ะ (เพราะเมารถเป็นประจำอยู่แล้ว) คิดดูแล้วก็อาจเป็น
เพราะเราไปใส่ใจกับสิ่งรอบข้างมากไป ทำให้เราสูญเสียความเป็นตัวเองไป
แล้วถ้าเราไม่มองที่ไหนเลย ได้แต่ก้มหน้างุดๆ ก็เท่ากับว่าเราจะไม่รับรู้
เรื่องใดๆ ไม่สนใจสิ่งใดๆ และก็ไม่รู้ว่ามีอะไรที่เปลี่ยนไป แต่มันก็ไม่ได้ทำ
ให้รู้สึกดีขึ้นมาเลย แต่ถ้าเรามองไปข้างหลัง ก็จะรู้สึกเหมือนอะไรมันผ่านไป
อย่างรวดเร็ว พอมองแล้วก็จะรู้สึกเสียดาย เหมือนความรู้สึกเวลาที่นั่งรถ
ท้ายกระบะ แล้วมันจะชวนให้มองเห็นสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเลยไปไกลแล้ว
อาจจะรู้สึกเหงาๆ เหมือนต้องลาจากไปไกล แต่มองไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
เพราะฉะนั้น ฉันคิดว่าการที่เรามองไปข้างหน้า แล้วก็ต่อสู้เผชิญกับสิ่งที่
มันกำลังจะมาหา เป็นสิ่งที่ดีที่สุดค่ะ หะหะ (แค่ขนาดนั่งรถไปเที่ยวเฉยๆ
มันยังคิดอะไรเป็นตุเป็นตะได้ขนาดนี้เนี่ย แปลกคนจริงๆ เลยฮุ้ย 55+)
ได้ของใช้กับหนังสือ [...]