Posted on กรกฎาคม 31, 2008 by Fame Chan
ช่วงนี้หยุดยาวค่ะ เลยรู้สึกว่าตัวเองฟุ้งซ่านไปหน่อยแฮะ ฮ่ะๆ
งานการก็ทำช่วงแรกๆ ตอนนี้หยุดจริงๆ หยุดยาวเลย -๐-”
แต่ก็ว่าหลังสอบพรุ่งนี้ จะเริ่มทำต่อแล้วล่ะค่ะ
มีหวังจารย์เจี๋ยหักคอแน่ – -” ไม่ส่งสเก็ตซักที จารย์คะนู๋คิดไม่ออก T..T
ส่วนเรื่องคนๆ นั้น ช่วงนี้คิดมากจริงๆ ค่ะ ก็เล่นหายไปเลย..
แล้วอีกอย่าง ความรู้สึกเดิมๆ เริ่มกลับมาค่ะ มันดีรึป่าวนะ..
การแอบรักใครซักคนข้างเดียวเนี่ย มันก็มีทั้งดีและไม่ดีเลยแฮะ
แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกว่า เรามีตัวตนอยู่นะ ยังมีลมหายใจ หัวใจยังเต้น
และมันก็คิดถึงเธอด้วย การได้คิดถึงใครซักคนเนี่ย มันทำให้มีความสุขได้แฮะ
ถึงตอนนี้จะห่างไกลกัน แต่บางทีในใจก็รู้สึกว่า ถ้าในใจของเค้า
มีบางเวลาที่นึกถึงเราบ้าง ก็คงรู้สึกว่าเราคงใกล้กันได้มากขึ้น
พอย้อนกลับไปดูรูปเก่าๆ ที่เคยวาด บางทีก็ถามตัวเองนะว่า
วาดด้วยความรู้สึกแบบไหนกันนะ ทำไมถึงรู้สึกว่าทุกรูปมีจิตวิญญาณอยู่
แต่เดี๋ยวนี้ทำไมถึง.. มีอะไรบางอย่างที่ขาดไป อิงหลักการมากไป?
ไม่ได้วาดออกมาจากความรู้สึกจริงๆ อย่างนั้นหรอ?
แล้วความรู้สึกที่แท้จริง ที่เราทำหล่นหายไปมันคืออะไรกันล่ะ..
เหมือนเราทำเศษเสี้ยวบางอย่างของตัวเองในอดีตหล่นหายไป
แต่พอได้กลับมาชอบเธออีกครั้ง มันทำให้รู้สึกว่า บางทีลองย้อนกลับไปดู
มันก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไร.. เลยคิดว่าปล่อยความรู้สึกแบบนี้ต่อไปดีกว่า
แต่พอมีรักความทุกข์ก็ต้องตามมาเป็นธรรมดา ในบางมุมของหัวใจ
ก็กลัวค่ะ ว่าควรจะเลิก และให้มันจบซักทีดีมั้ยนะ?
หรือว่าปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไป จนกว่าจะถึงจุดจบที่เรากำหนดไว้
ประตูที่เคยล็อคไว้ ดูเหมือนว่าจะมีแค่เธอเท่านั้น ที่ปลดปล่อยมันได้..
ถึงแม้ว่าตัวเราเองจะตั้งใจล็อคและเก็บมันไว้แน่นหนาเพียงไร
เพียงแค่เธอ..สนใจมันเพียงนิดเดียว ล็อคนั้นก็เหมือนจะพลันหายไปในทันใด
ฉันจะทำเช่นไรกับความรู้สึกนี้ดีนะ..
ไม่รู้ว่าใครจะรู้สึกแบบเราบ้างหรือป่าวนะ เวลาที่เห็นเค้าคุยกับใคร
หรือทำดีกับใคร ในใจก็เจ็บแปลบ เราผิดใช่มั้ยที่มอบความรู้สึกนี้ให้ไป
ทั้งๆ ที่เค้าไม่รู้หรอก.. แต่ถึงกระนั้นก็อยากบอกค่ะ
ถึงจะไม่สมหวัง หรืออาจจะสมหวัง แม้เพียงนิดเดียวก็อยากหวังค่ะ
แต่ไม่สมหวังอาจจะดีกว่าก็ได้ การมีความสุขมากไป มันก็เป็นความผิด..
ผิดอย่างมาก..
เข้าเรื่องใกล้ตัวกันบ้าง พล่ามไรไม่รู้ซะยาว [...]
Filed under: Diary | Leave a Comment »
Posted on กรกฎาคม 31, 2008 by Fame Chan
Title : Azurite
Artist : Urakabe Tae
Anime : Heroic Age ED
Lyrics & THtranslate : Sungno-Yukari Sub
———————————————
Zutto mae kara kimi no koto shitteita kedo
ฉันรู้จักเธอมาเนิ่นนาน
Konna kimochi mebaeru nante omowanakatta
แต่ฉันไม่เคยคาดคิดว่าความรู้สึกแบบนี้จะเกิดขึ้น
Masaka kimi ni koi suru nante
ความรู้สึกที่ว่าฉันตกหลุมรักเธอ
Nanigenai kaerimichi
โดยบังเอิญ บนทางสู่ที่พักพิง
Yozora no hoshi wo miagenagara
ขณะที่ทอดสายตาไปยังดวงดาวบนนภายามราตรี
Wazado omawari shite
ฉันเลือกทางเดินที่ทอดยาวนี้ตามความปราถนา
Kimi no kata ni motarete aruku
การแอบอิงบ่าของเธอยามเมื่อเราเดิน
“Futari de ireba, donna koto demo
ฉันคิดไปว่าได้จ้องมองตาของเธอที่มองมุ่งตรงไป
nori ka eraresou” toi u kimi no
เธอเอ่ยว่า [...]
Filed under: Music | Leave a Comment »
Posted on กรกฎาคม 29, 2008 by Fame Chan
คราวนี้กลายเป็นว่าเค้ามาเรียนและอยู่หอที่นี่ด้วยล่ะค่ะ
ถ้าเป็นจริงใจนึงคงดีใจ อีกใจนึงก็คงไม่ดีใจหรอกค่ะ ฮ่ะๆ (ทำไมงั้นเนี่ย)
แต่รู้สึกว่าความสัมพันธ์เหมือนกลับมาเป็นแค่เพื่อน(ล่ะมั้ง)
แต่ก็ได้ใกล้ชิดค่ะ ดีใจจริงๆ ได้นั่งข้างๆ กัน พูดคุย
ได้รู้จักในมุมที่เราไม่เคยเห็นมากขึ้น ทุกวันได้เจอกัน แม้จะในความฝัน..
เค้าจับมือเราด้วยล่ะ ดีใจมากๆ เลย ตื่นเต้นจนไม่รู้ว่าที่นอนเนี่ยหน้าแดงป่าว ฮ่ะๆ
เค้าสอนศิลปะให้เราด้วย แหะๆ ดีใจค่ะ ที่ได้ใกล้ชิดแบบนี้
พูดคุย หยอกล้อกัน เหมือนไม่ใช่แค่เพื่อนเลยแฮะ ฮ่ะๆ
เป็นฝันที่ไม่อยากตื่นเลยล่ะค่ะ
เพราะถ้าลืมตาตื่นมาจากฝันนี้เมื่อไหร่ ทุกอย่างก็จะหายไป..
คงเป็นเพราะเมื่อคืนด้วยล่ะมั้ง
ได้ดูหนังเรื่อง Be With You ค่ะ เป็นหนังญี่ปุ่นที่แนะนำให้ดูค่ะ
เพราะเป็นเรื่องที่น่ารักมากๆ เกี่ยวกับปาฎิหาริย์ของความรักค่ะ
คำเตือน : อาจจะสปอยหน่อยนะคะ เพราะประทับใจมาก ฮ่ะๆ
ทาคุมิ และ ยูจิคุง สองพ่อลูก ที่ต้องอาศัยกันเพียงลำพัง
เพราะมิโอะ (ภรรรยาทาคุมิ และ แม่ของยูจิ) พึ่งเสียชีวิตไป
เมื่อ 1 ปีก่อน ถึงแม้สองพ่อลูกจะเข้มแข็งเพียงใด
แต่ในใจลึกๆ แล้ว พวกเขาก็ได้แต่รอการกลับมา
ของมิโอะอีกครั้งหนึ่งในฤดูฝน เพราะมิโอะเคยเล่าไว้ว่า
ตัวเองนั้นจะกลับมาอีกในฤดูฝนค่ะ ทั้งๆ ที่คนอื่นก็คิดว่า
เป็นไปไม่ได้หรอก คนตายไม่มีทางฟื้นมาได้
แต่ทั้งสองพ่อลูกก็ได้แต่เชื่อและเฝ้ารอ
จนกระทั่งฤดูฝนได้มาถึง ทาคุมิและยูจิไปยังโกดังร้าง
สถานที่เป็นความทรงจำเก่า และได้พบกับมิโอะอีกครั้ง
แต่เธอนั้นกลับจำไม่ได้ว่าเธอเป็นใครและพวกเขาเป็นใคร
ทาคุมิและยูจิคุงจึงร่วมมือกันเพื่อที่จะฟื้นความทรงจำมิโอะ
และโกหกว่าเธอแค่ป่วยไป 1 ปี ..
เหตุการณ์หลังจากนี้ เป็นภาพที่น่ารักมากๆ ค่ะ [...]
Filed under: Diary, Movie | Leave a Comment »
Posted on กรกฎาคม 28, 2008 by Fame Chan
Title : หมอกหรือควัน
Artist : เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์
Album : บูมเมอแรง
—————————————-
หมอกจางๆและควัน คล้ายกันจนบางทีไม่อาจรู้
อยากจะถามดู ว่าเธอเป็นอย่างหมอกหรือควัน
หมอกจะงดงามและทำให้เยือกเย็น
แสนจะเย็นสบายเมื่อยามเช้า
ถ้าเป็นควันไฟ ถึงจะบางจะเบา
หากเข้านัยน์ตาเรา ก็คงจะทำให้เสียน้ำตา
เธอเป็นอย่างไงฉันอยากรู้
เพราะฉันดูเธอไม่ออก ยังคงไม่เข้าใจ
บางทีเธอเป็นเช่นหมอกขาว
และบางคราวเธอเป็นเหมือนควัน
ฉันนั้นชักไม่มั่นใจ
เพราะถ้าฉันต้องเสี่ยงกับควันไฟ
จะเตรียมตัวและเตรียมใจ
ถอนตัวเพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา
หมอกจะงดงามและทำให้เยือกเย็น
แสนจะเย็นสบายเมื่อยามเช้า
ถ้าเป็นควันไฟ ถึงจะบางจะเบา
หากเข้านัยน์ตาเรา ก็คงจะทำให้เสียน้ำตา
เธอเป็นอย่างไงฉันอยากรู้
เพราะฉันดูเธอไม่ออก ยังคงไม่เข้าใจ
บางทีเธอเป็นเช่นหมอกขาว
และบางคราวเธอเป็นเหมือนควัน
ฉันนั้นชักไม่มั่นใจ
เพราะถ้าฉันต้องเสี่ยงกับควันไฟ
จะเตรียมตัวและเตรียมใจ
ถอนตัวเพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา
—————————————-
Filed under: Music | Leave a Comment »
Posted on กรกฎาคม 27, 2008 by Fame Chan
เมื่อเช้าเป็นความฝันที่มีความสุขมากค่ะ
เป็นความสุขแค่ในฝัน ที่เมื่อลืมตาตื่นมาทุกอย่างก็จางหายไป..
ฝันว่าได้เป็นมากกว่าเพื่อนกับคนๆ นั้น -///-
แล้วเค้าก็คอยมาดูเราเสมอๆ ดีใจมากค่ะ ความรู้สึกตอนนั้น
แม้จะรู้ว่านี่ไม่ใช่ความจริง แต่ในใจก็แอบภาวนาลึกๆ ด้วยความหวัง..
ได้เดินด้วยกัน พูดคุยกัน เค้ายิ้มให้ เป็นห่วงเราจากใจ
แค่นี้ก็มีความสุขจนบอกไม่ถูกเลยล่ะค่ะ
เค้าบอกด้วยว่าปีกว่าที่ผ่านมา เหมือนเค้าได้เลือกผิดไป..
เล่นเอางงไปหลายวิ แต่ก็ไม่อยากคาดเดาไปเองค่ะ ก็เลยไม่ซักไซ้ต่อ
เพราะตอนนี้ขอแค่มีเค้าอยู่ ก็ไม่อยากจะไปคิดถึงอะไรให้วุ่นวายใจเลยล่ะ
กลับมาดูความเป็นจริง..
หายไปเลยอ่ะ T^T … คงจะสอบล่ะมั้ง .. มั้ง .. มั้ง ..
ถ้าเราภาวนาว่าอย่าให้เค้ามีใครเลย คงจะผิดสินะ T^T’
แม้วันนี้จะเพียงแค่ได้ฝัน ก็มีความสุข(ใจ) มากมายแล้วล่ะ
ขอบคุณที่เราได้มาเจอกัน..
Filed under: Diary | Leave a Comment »