Posted on กันยายน 4, 2009 by Fame Chan
Title : หนึ่งในไม่กี่คน
Artist : โบ สุนิตา ลีติกุล
ฟังเพลงนี้ คลิกกกกกกกก
——————————————————————–
ไม่กี่คนที่จะเคียงข้างกัน ไม่กี่คนที่จะคอยร่วมทุกข์ใจ
และไม่ทิ้งฉันไว้ลำพัง ไม่ว่าเจอเรื่องร้ายใดๆ ก็พร้อมเดินไปกับฉัน
ไม่กี่คนที่จะรักฉันจริง ทำให้ยิ้มในชั่วโมงที่เหงาใจ
ในชีวิตที่ล่วงเลยมา ไม่กี่คนที่ฉันไว้ใจให้กุมมืออยากฝากชีวิต
และหนึ่งในนั้นก็คือเธอคนดี ที่ฉันนั้นโชคดีที่เราได้พบกัน
จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน
ได้มาร่วมทางเดิน ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดีๆ
ไม่กี่คนที่จะคอยหวังดี มีแค่เพียงไม่กี่คนให้เชื่อใจ
ในชีวิตที่ล่วงเลยมา ไม่กี่คนที่ฉันให้ใจ แค่บางคนที่อยากบอกรัก
และหนึ่งในนั้นก็คือเธอคนดี ที่ฉันนั้นโชคดีที่เราได้พบกัน
จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน
ได้มาร่วมทางเดิน ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดีๆ
และหนึ่งในนั้นก็คือเธอคนดี ที่ฉันนั้นโชคดีที่เราได้พบกัน
จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน
ได้มาร่วมทางเดิน ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดีๆ
อยากบอกว่าฉันรักเธออีกครั้งคนดี
Filed under: Music | 1 ความคิดเห็น »
Posted on กันยายน 4, 2009 by Fame Chan
Title : Nobody Knows
Artist : กบ เสาวนิตย์
ฟังเพลงนี้ คลิกกกกกกกกกก
—————————————————————————-
ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ซักวันจะเป็นเช่นไร
ใครกันจะเคยมั่นใจ กับอะไรๆ แต่ยังไม่มา
วันพรุ่งนี้นั้นยังอีกไกล ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร
ปล่อยเอาไว้ให้เป็นเรื่องของเวลา
จะไม่คิดให้เป็นอย่างนั้น จะไม่หวังให้เป็นอย่างนี้ ไม่ต้องการสัญญา
แต่สองเรายังอยู่ แต่รักเรายังอยู่ เท่านี้ดีกว่า
Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน
ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ซักวันจะเป็นเช่นไร
มีเพียงสิ่งเดียวนะใจ ว่าวันนี้เรายังมีกันและกัน
วันพรุ่งนี้นั้นยังอีกไกล ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร
ปล่อยเอาไว้ให้เป็นเรื่องของเวลา
จะไม่คิดให้เป็นอย่างนั้น จะไม่หวังให้เป็นอย่างนี้ ไม่ต้องการสัญญา
แต่สองเรายังอยู่ แต่รักเรายังอยู่ เท่านี้ดีกว่า
Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน
Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน
Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน
Nobody knows
Nobody knows
One thing we know
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน
Nobody knows อนาคตเป็นไง
Nobody knows แต่มันไม่สำคัญ
One thing we know จะทำให้ดีทุกวัน
ร้ายหรือดีจะค้นมันไปด้วยกัน
Filed under: Music | Leave a Comment »
Posted on สิงหาคม 25, 2009 by Fame Chan
วันนี้ได้ทราบข่าวนี้จากแม่ค่ะ ว่าอาจารย์อิสมาเอล เป็นชาวต่างชาติที่เข้ามาสอนภาษาอังกฤษให้ที่โรงเรียนเก่า และได้แต่งงานกับสาวไทยที่เป็นอาจารย์อยู่อีกโรงเรียนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ท่านก็ได้จากไปอย่างสงบแล้ว ด้วยโรคอะไรซักอย่าง (ซึ่งแม่เองก็ไม่รู้) แต่ก่อนหน้านี้อาจารย์เค้าก็ผอมลงอย่างเห็นได้ชัด เหมือนคนเป็นโรค จนวันนี้ก็พึ่งทราบว่าท่านได้จากไปแล้ว .. ขอไว้อาลัยแด่การจากไปของท่านค่ะ
ครั้งแรกที่เรียนวิชาภาษาอังกฤษกับอาจารย์อิสมาเอลนี้ก็ช่วงม.ต้นค่ะ อาจารย์เค้าพึ่งย้ายมาใหม่ หน้าตาท่านออกไปทางแขกๆ เป็นที่ไม่ค่อยชอบใจของเด็กอยู่พอควร เพราะฟังภาษาที่แกพูดปนออกแนวแขกๆ ไม่ค่อยรู้เรื่อง =w=; แต่ข้อสอบที่ออกมาก็ง่ายแสนง่าย เลยไม่รู้ว่าจะชอบจารย์แกดีหรือไม่ชอบดี บางทีก็แอบโหด แอบดุ แถมเค้นให้เราพูดภาษาอังกฤษกับแกด้วย ห้ามพูดไทย =[]=; เนื่องจากไอเราก็เป็นลูกครูด้วยกัน ก็เลยค่อนข้างรู้จักและสนิทกับจารย์อิสมาเอลพอสมควรค่ะ จริงๆ แล้วแกเป็นคนตลกๆ พูดไทยก็ได้แต่ไม่ชัดเท่าไหร่ ชอบแซวด้วย =w=; แต่ก็เป็นอาจารย์ที่ดีมากคนนึงค่ะ … พอมารู้ว่าแกจากไปแล้ว ก็อดเศร้าไม่ได้… จริงๆ จารย์ท่านก็อายุแค่ 39 ปีเอง มาอยู่กินกับคนไทยท่าทางมีความสุขด้วย แต่ใครจะรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในอนาคต… จากวันนี้ไปก็คงไม่มีอาจารย์ต่างชาติหน้าตาแขกๆ มาพูดแซวเวลาเรากลับไปเยี่ยมโรงเรียนอีกแล้ว… เศร้าใจจัง… TwT
ช่วงนี้ก็รู้สึกเหมือนอยากจะร้องไห้ออกมา แบบไม่มีสาเหตุ เอาซะดื้อๆ .. แต่ก็ไม่อาจร้องไห้ออกมาได้ มันเศร้ายิ่งกว่าอีกนะนี่ ไอการที่อยากร้องแต่ร้องไม่ได้น่ะ หะหะ
เจอกับคำถามๆ นึง ที่ได้ยินค่อนข้างบ่อยมากสำหรับช่วงนี้ ว่า โลกจะแตก หรือ จะสิ้นโลกอะไรเนี่ยแหละ ในปี 2012 มันเป็นเรื่องจริงหรือไร อันนี้เราก็ไม่อยากไปค้นให้หมดกำลังใจหรอก แต่ถ้ามันเป็นเรื่องจริงขึ้นมา ทุกวันนี้ที่เรายังมีเวลาเหลืออยู่นี้ เราควรทำอะไรกันล่ะ? อยากรู้ความหมายนั้นจริงๆ … ตอนแรกก็เหมือนจะเข้าใจความหมายของการมีชีวิตอยู่ แต่ตอนนี้ชักจะไม่ค่อยแน่ใจแล้วสิ แต่เป้าหมายเดิมก็คงไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก เพียงแต่.. ถ้าต้องอยู่ต่อไปโดยรู้จุดจบเนี่ย มันจะสนุกได้ยังไงกันนะ มันจะสนุกได้รึป่าว ? รู้สึกเศร้าในใจลึกๆ แฮะ…
งานช่วงนี้ก็เยอะใช้ได้เลยล่ะ แม้ว่าจะจบงานโปรเจคของคณะไปแล้ว เพราะโยนไปให้พวกที่รับทำจริงๆ ทำต่อ แอบสงสารเหมือนกันเพราะเหลือเยอะ แต่เค้าก็บอกว่าไม่อยากรบกวนพวกเราแล้ว = =; สงสัยงานได้ออกมาไม่ตรงใจเท่าไหร่มั้ง ฮาๆ แต่ก็ต้องมาเผชิญกับวิชาสต็อปโมชั่น(อีกแล้ว) แต่เป็นการคิดเรื่องสั้นที่จะใช้ในการทำไฟนอลโปรเจคเลย งานนี้ได้ทำคู่ล่ะค่ะ คู่กับเมย์ ว่าจะทำเปเปอร์คัท แต่ก็ยังคิดเรื่องที่จะทำไม่ออกเลยล่ะค่ะ ต้องรายงานจารย์พุธนี้แล้วด้วย ทำไงดีล่ะเนี่ย… อาจารย์แกเองก็อยากได้แนว เสียดสีสังคม ไม่ก็ให้ข้อคิด หรือเรื่องธรรมชาติอะไรก็ได้ จะได้คะแนนพิเศษ =_=; โดนคะแนนล่อตาล่อใจกันอีก เง้อ~
ส่วนวิชาอื่นๆ จารย์ก็สั่งงานทำร้ายจิตใจกันไปหลายจุดเลยทีเดียว ToT; เหมือนจะนัดกันสั่งงานหนักๆ ไงไม่รู้แฮะ เฮ้อ.. เช่นไปถ่ายคลิปตัวเองเลียนแบบหนังการ์ตูนหรือคนแสดงมา ความยาวประมาณ 30 วิ ขอให้มีบทพูดด้วย เอาให้เหมือนเอาให้เป๊ะ ต้องเอามาตัดต่อเทียบต้นแบบอีกตะหาก =A=; ใจร้ายจัง … แถม อีกวิชาก็ให้วาดชู้ตติ้งบอร์ดเลียนแบบสไตล์งานของพวกบริษัทอนิเมชั่นดังๆ ไม่ก็นักวาดดังๆ ไอเราโดน Pixar เข้าไปเต็มเหนี่ยวเลย =[]=; เมย์โดน Yoshitaka Amano ดีนะนี่แค่วาดชู้ตติ้งบอร์ดอย่างต่ำ 3-4 ช่อง บางคนก็ได้จิบลิ, มาเวล, เดทโน้ต, นารุโตะ, แค็ปคอม, บลาบลา ไม่มีใครเหมือนกันเลยว่างั้น ฮาๆ ส่วนวิชา 2D ก็โดนสั่งวาดสตอรี่บอร์ดของทั้งเรื่องที่จะทำไฟนอลโปรเจคขอแบบละเอียด ใส่มุมกล้องแอคชั่น บลาบลา =_=; ไม่ปรานีกันเลย เฮ้อ…
ช่วงนี้พี่มดเองก็ต้องทำงานหนัก ถึงแม้จะได้คุยกันทุกวัน แต่ก็ไม่รู้สิ ไม่ค่อยอยากรบกวนพี่เค้าเลย =w=; ไหนจะเครียดไหนจะเหนื่อยเรื่องงานแล้ว ยังต้องมาฟังเรื่องเราอีก คงไม่ดีแน่ๆ เลยได้แต่เก็บไว้แล้วมาลงกะไดอารี่นี่แหละ ฮาๆ รับไปซะๆ เพราะข้าน้อยอัดอั้นจนทนไม่ไหวแล้ว อยากร้องไห้จัง เพราะอะไรก็ไม่รู้แฮะะ =__=; … พี่มดเองก็ใกล้กลับเยอรมันแล้วด้วย เศร้าจัง (ไดอารี่วันนี้หม่นหมองจังแฮะ =_=;) แต่อย่าไปพูดถึงมันเลย ร่าเริงเข้าไว้ดีกว่า ทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าดีกว่า > <
อยากไปอวกาศจัง อยากไปนอนหลับอยู่ที่นั่น อยู่ใต้ผืนท้องฟ้าสีดำ ที่ประดับด้วยดาวนับล้านดวง ไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องกังวลอะไร ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องรู้สึกอะไร… บางทีก็รู้สึกว่า ตัวเราเองนั้นใกล้ได้เวลาออกเดินทางแล้ว จะอยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้ กำลังจะต้องจากไปแล้ว .. อะไรแบบนั้นแหละ แปลกจังเน๊อะ แต่เหมือนตอนนี้ทำได้แค่เพียงเงยหน้ามองท้องฟ้าสีคราม ท้องฟ้าที่โอบอุ้มและกักขังเราไว้ … ไม่อยากอยู่ที่นี่เลย … เหมือนมันอึดอัดจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว อยากไปให้พ้นๆ เลยล่ะ ทำไมกันนะ … อยากร้องไห้แต่ก็ไม่รู้จะร้องไห้เพราะอะไร …
ขออภัยที่ตอนนี้อ่อนแอ แต่ซักวันจะเข้มแข็งกว่านี้ให้ได้ มองดูด้วยนะ …
Filed under: Diary | 2 Comments »
Posted on สิงหาคม 21, 2009 by Fame Chan
Title : วันสุข
Artist : Save Da Last Piece feat. แพรว คณิตกุล
Album : Mix Up & More
ฟังเพลงนี้ คลิกกกก
———————————————————————–
ตั้งแต่วันที่เราได้พบกันทุกวันก็ดูใสสว่าง
ไม่เคยจะมีคำถามไม่เลยไม่เคยสงสัย
จูงมือกันอยู่ทุกวัน
ช่อดอกไม้ ทะเล และฟ้ากว้าง
เป็นอย่างนี้ตลอดไปได้ไหม
วันเวลาที่หมุนผ่าน ทำให้เราสองคนนั้นเริ่มห่าง
ก็เลยเกิดมีคำถามที่เก็บเอาไว้ในหัวใจ
สิ่งที่เราเคยมีก็เริ่มเปลี่ยน
มีอะไรที่ทำให้คิดวกวน
จะมีวันไหนที่ไม่เป็นแบบนี้
บอกกับเธอทุกครั้งที่ได้เจอ
บอกตัวเองเสมออยู่ทุกวัน
ว่าคงไม่มีใครรู้คำตอบนั้น
อย่าตั้งคำถามให้ตัวเองได้ไหม
เรายังมีกันและกันอยู่
ไม่รู้ว่ามันจะนานสักเท่าไหร่
อาจจะไปได้ไกลที่สุดปลายฟ้า
อาจจะใกล้แค่เพียงผ่านสายตา
วันเวลาดีๆ ที่มีอยู่
ช่วยให้เราไม่ต้องคิดหาคำตอบว่าเมื่อไหร่
ที่เราจะต้องห่างกันไป แสนไกล
จะวันไหน อย่าไปคิดเลย
แค่เพียงตอนนี้มีเพียงเธอและฉัน
ที่อยู่ตรงนี้เหมือนในความฝันใช่ไหม
บอกกับเธอทุกครั้งที่ได้เจอ
บอกตัวเองเสมออยู่ทุกวัน
ว่าคงไม่มีใครรู้คำตอบนั้น
อย่าตั้งคำถามให้ตัวเองได้ไหม
เรายังมีกันและกันอยู่
ไม่รู้ว่ามันจะนานสักเท่าไหร่
อาจจะไปได้ไกลที่สุดปลายฟ้า
อาจจะใกล้แค่เพียงผ่านสายตา
วันเวลาดีๆ ที่มีอยู่
ช่วยให้เราไม่ต้องคิดหาคำตอบ
ว่าเมื่อไหร่ ที่เราจะต้องห่างกัน
เรายังมีกันและกันอยู่
ไม่รู้ว่ามันจะนานสักเท่าไหร่
อาจจะไปได้ไกลที่สุดปลายฟ้า
อาจจะใกล้แค่เพียงผ่านสายตา
วันเวลาดีๆ ที่มีค่า
ช่วงเวลาที่มีนั้นสวยงาม
ให้มันหมดไปด้วยคำถาม
ว่าเราจะรักกันนานสักเท่าไหร่
Filed under: Music | Leave a Comment »
Posted on สิงหาคม 21, 2009 by Fame Chan
Title : ปีใหม่ๆ
Artist : Rose โรส ศิรินทิพย์
ฟังเพลงนี้ คลิกกกกกก
—————————————————————————–
เดินตามถนนผู้คนมากมายไม่มีรอยยิ้ม
หลายคนก็ดูเหน็ดเหนื่อยแต่กลับไม่เป็นตามใจที่ต้องการ
เราเองก้อน้อยใจกับชะตาตัวเองแบบนั้น
เฝ้าถามตัวเองตลอดเมื่อไหร่จะดีเหมือนคนทั่วไป
*อย่าท้อกันเลยหาทางใหม่ๆ
ไม่ว่าปีนี้หรือว่าปีไหนต้องดีกว่าเดิม
หากเราล้มจนยืนเรี่ยวแรงยังมี
อย่าเก็บไปคิดแล้วไม่ต้องใส่ใจ
**ให้เป็นปีสุดท้ายจะไม่ยอมให้เรื่องเลวร้ายทุกทีที่เจอซ้ำๆตอกย้ำข้างในหัวใจ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เช้าตื่นขึ้นมามองที่ปลายฟ้าแล้วค่อยลองเดินอีกครั้งชีวิตยังมีความหวังในปีใหม่ๆ
เราเองก็เหงาใจจากกันคนที่มีเจ้าของ
หัวใจเคยมีคนจองแต่มาวันนี้ไม่มีแม้ใคร
เราเคยอิจฉาคนที่จูงมือเดินกันแบบนั้น
ยิ่งเห็นก็ยิ่งโดดเดี่ยวไม่มีใครเหลียวมามองฉันเลย
(*,**)
เรื่องราวผ่านมาข้ามปีต่อไปยังมีสิ่งใหม่ที่ยังรอเราอยู่ตรงนั้น
(**)
ชีวิตยังมีความหวัง ชีวิตต้องมีความหวังในปีใหม่ๆ
—————————————————————————–
Filed under: Music | Leave a Comment »